Perşembe, 21 Aralık 2017 12:45

Çünkü Asubay

 12

 

  Çünkü Asubay

 

  

  SENE: 2017, Şeb-i Yeldâ  

 

 Türkiye Cümhuriyeti Ordusunda

Bizlerin  Assubay  veya  Astsubay   olarak bildiği kelime hakkında

Bugün burada son sözü söyleyeceğiz, inşallah!


 Assubay  mı diyorsunuz?

  • Sahtekâr zâbit Kâzım’ın ağzı ile konuşuyorsunuz!


 Astsubay  diyor iseniz şâyet,

  • Bu kez de sahtekâr subay Rifat’ın ağzı ile konuşuyorsunuz!

 Assubay  değil ise

 Astsubay  da değil ise

Peki, nedir bu kelimenin aslı kökü acap?

Bugün, hak zuhûr edecek

Ve dahi

Bâtıl, burada zâil olacak, evvel Allah!

     Suyu, pınarın gözesinden içmeli, değil mi?     

Yerimiz dar, vakdimiz sınırlı!

Haydi, buyurun öyleyse...

 

*  *  *  *  *

 

  

  SENE: 1926  


Türkiye Cümhuriyeti Ordusu zâbitan heyetinin

Arapca ve Farsca olan rütbe isimleri aşağıdaki gibi idi.

 

863

 

*  *  *  *  *

 

  

  SENE: 1934  

 

Birinci Reisicumhur ATATÜRK,

Arapca  ve  Farsca  olan asker rütbe isimlerinin Türkceleşdirilmesini emretdi.


Hazırladığı kânun teklifine TBMM,

Aşağıda gördüğünüz üçüncü maddeyi ekledi.

 

1

 

*  *  *  *  *

 

 

     SENE: 1935  

 

Arapca  ve  Farsca  menşeli olan asker rütbe isimlerine "Öz Türkce" karşılık türetmek için kolları sıvayan İcrâ Vekilleri Heyeti (Bakanlar Kurulu),

Hazırladığı Kânun taslağını Reisicumhur ATATÜRK’e arz etdi.


 

Reisicumhur ATATÜRK;

 Astsubay  şeklinde hazırlanıp kendisine arz edilen rütbe ismini

Bizzat kendisi  Asubay  şeklinde tâdil etdi.


Bu tâdili de aşağıda gördüğünüz üzere şiir gibi izah etdi.

 

2 

 

*  *  *  *  *

 

   

  SENE: 1935  

 

T.C. Büyük Erkânıharbiye Reisliği

Rütbe ve Birliklerin Öz Türkce Karşılıkları” isimli kitabı neşretdi.


Bu kitabın içine ekledikleri tamimler ile Devlet dâireleri;

Asker rütbe isimleri ve bâzı askerî terimlerin

Bu kitapda yer alan Öz Türkcelerinin kullanılmasını emretdi.

 

  • 19 Şubat 935: Büyük 

    Erkânıharbiye 

    Reisi Mareşal Fevzi ÇAKMAK
  • 19 Şubat 935: Büyük 

    Erkânıharbiye 

    Reisliği
  • 17/11/935-İstanbul: Türk Dili Tetkik Cemiyeti (T.D.T.C) Başkanı Saffet ARIKAN
  • Başvekil İsmet İNÖNÜ 

 

3

403

5

6

 

 

 

 

 

 

Bu kitapdaki;


  • " Asubay " kelimesinin “ zâbit vekilliği ( asteğmen ) anlamına geldiğine,

Ve dahi

  • Bize bugün “ üstçavuş ” olarak yutdurulan kelimenin aslının da “ üsçavuş ” olduğuna dikkat ediniz. 


Aynı çalışma kapsamında Birinci Reisicumhur ATATÜRK;


 Erkânıharbiyei Umumiye ” olan askerî tâbiri de

" Genelkurmay ” olarak tâdil etdi.

 

genkur

 

Büyük Erkânıharbiye Matbaasında basdığı bu kitabın bugün itibârı ile bir nüshasının

Genelkurmay Başkanlığının kendi kütüphânesinde bile olduğunu zannetmiyorum.

 

Neşredildiği 1935 senesinden bugüne kadar geçen 82 seneden beri

 Rütbe ve Birliklerin Öz Türkce Karşılıkları isimli bu kitabı

İlk kez sizler görüyorsunuz.


 

*  *  *  *  *

 

  

  SENE: 1935  

 

TBMM’de kabul edilen Ordu Dâhili Hizmet Kânunu  ile yeni rütbe isimleri resmen kullanılmaya başlandı.


Bu kânun ile Türkiye Cümhuriyeti Ordusunun askeri;


1. Erbaş 


2. Subay  olmak üzere iki sınıfa tefrik edildi.


7

 

Yukarıda gördüğünüz bu kânundaki  Asubay ” tâbiri;

  •  Yarsubay ,
  •  Asteğmen ,
  •  Teğmen ,
  •  Yüzbaşı  rütbelerinin “ ortak isimi ” oldu.

 

 

*  *  *  *  *

 

   

  SENE: 2014  


Yukarıdaki sayfada gördüğünüz rütbe isimleri kitabının sâhibi ve

Türk Dil Kurumunun 11 sene Başkanlığını yapan Prof.Dr. Sayın Şükrü Hâlûk AKALIN ile

Görevli olduğu üniversitedeki kendi makâmında bizzat görüşdüm

Ve dahi

Bu sayfada okuduğunuz bilginin bir kısmını Sayın AKALIN’dan aldım.

  

8

 

Asubay kelimesi hakkındaki hakikâtin gün ışığına çıkartılması için

Gösderdiği yakın ve samimi alâkadan dolayı

Bütün Asubaylar adına Şükrü Hocama teşekkür ediyorum.

 

*  *  *  *  *

 

   

  SENE: 1938  


Reisicumhur ATATÜRK’ün bizzat kendisinin   Asubay   şeklinde türetdiği kelimeye

Ne hazindir ki ilk tecâvüz eden ATATÜRK’ün zâbiti oldu.

 

Aşağıda gördüğünüz kânunun esbâbı mucibesi (gerekcesi) şu idi;

 Assubay ” rütbe kümesine dâhil olan;

  •  Teğmen  tâbirini  üstteğmen, 
  •  Asteğmen  tâbirini  teğmen, 
  •  Yarsubay  tâbirini de  asteğmen  olarak tahvil etmek idi.

 

Fakat ne var ki Mirlivâ Kâzım SEVÜKTEKİN isimli İngiliz çaşıtı bir zâbit,

Meclisde binbir türlü sahtekârlıklar yapdı

Ve dahi

Asubay kelimesindeki  “ s ” harfinin yanına 1938 senesinde bir “ s ” harfi ilâve etdi.

" Asubay tâbirini de böylece  " Assubay "  yapdı.

 

Bu kânun ile ilk defâ uydurdukları " Assubay " tâbiri bu kez de;


  •  Asteğmen, 
  •  Teğmen, 
  •  Üstteğmen, 
  •  Yüzbaşı  rütbelerinin "ortak ismi" oldu.

 

9

 

*  *  *  *  *

 

   

  SENE: 1951  


İnsan, ölmeye; hâin de hâin olmaya görsün!

Sırtını döndüğü zâbitler, ATATÜRK’ün bu emânetine hıyânet etmekde birbirleriyle yarışdı...


Ne de olsa ağacın kurdu, kendi gövdesinde idi.

Çaşıt ve sahtekâr Mirlivâ Kâzım’dan sonra

Bu kez de Askerî Hâkim unvânlı bir Korgeneral, harama uçkur çözdü!


Aşağıda gördüğünüz 5802 sayılı kânunun esbâbı mucibesi (gerekcesi);


" Gedikli Erbaş "  dedikleri “ortada sandık” askerleri “ Assubay "lığa terfi(!) etdirmek idi.


Ancak ne var ki;


TBMM’de, vekillerin gözü önünde kıvrak bir kalem hareketiyle sahtekârlık yapan Korgeneral Rifat TAŞKIN

 

Assubay kelimesindeki iki “ s ” harfinin arasına “ t ” harfini paslı bir hançer gibi sapladı.

 

10

 

*  *  *  *  *

 

   

  SENE: 1951  


Aşağıda gördüğünüz Kânun TBMM’de görüşülürken

Türk Milletini temsil eden vekillerden bir dânesi dahi

 Astsubay  kelimesini nerenden uydurdun, ey subay Rifat TAŞKIN, diye sormadı...


Eski Tüfek,

Bu kelimeyi sahtekâr subay Rifat TAŞKIN’ın neresinden uydurduğunu biliyor da!


Şimdi aklından geçenleri şuraya bir dökse hani!..

Ortalık toz duman olur!..


Rifat TAŞKIN'ın sahtekârlık ile bu kânuna sokuşdurduğu “ Astsubay ” kelimesi;


  •  Çavuş ,
  •  Üstçavuş ,
  •  Başçavuş ,
  •  Kıdemli başçavuş   rütbelerinin “ ortak isimi ” oldu.

 

 5802-1

  

ATATÜRK'ün subayları olduğunu söyleyen sahtekâr subaylarımız

ATATÜRK'ün türetdiği " üsçavuş " kelimesini de kânunsuz olarak "üstçavuş" yapdılar.

*  *  *  *  *

5802 sayılı  Astsubay ” Kânununu hazırlayan sahtekâr subaylarımız şöyle dedi;

Muhtelif kânunlarda geçen “ astsubay ” adı “ subay ” olarak değiştirilmiştir.

 

5802-2

  

Fakat bunu diyen kerizci subaylarımızın hepsi ağızlarını domaltarak koca bir yalan söyledi.

Zere

O güne kadar yapılan “muhtelif kânunların hiçbirisinde  “ astsubay ” adı yok idi.

  

 

*  *  *  *  *

 

  

  SENE: 2017, Şeb-i Yeldâ;  

 

Türkiye Cumhuriyeti Devleti;

1923 senesinde 364 sayılı kânun ile teşkil edilmiş bir kânun devletidir.

Hükümran devlet olmanın temel hususiyeti kânun yapabilme kudretidir.

Kânun ile ihdâs edilen bir husus ancak başka bir kânun ile tebdil edilebilir.

" Asubay " kelimesi de kânun ile ihdâs edildi ve ancak yeni bir kânun ile tebdil edilebilir idi.

Fakat

Kânun devletinin sahtekâr subayları, devletin kânununu tanımadılar!..


  • ATATÜRK’ün bizzat türetdiği

Ve dahi

  • Askerî mevzuâtımıza 1935 senesinde 2771 sayılı kânun ile dâhil edilen “ Asubay" tâbirini;

Kâzım isimli sahtekâr bir zâbit 1938 senesinde kânunsuz olarak “ Assubay ” şeklinde tahrif etdi.

Rifat isimli sahtekâr bir subay da 1951 senesinde kânunsuz olarak “ Astsubay ” şeklinde tahrif etdi.

 

*  *  *  *  *

 

    

  SENE: 2017, Şeb-i Yeldâ;  

 

 emekliassubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemizi

  • hergün ilk kez duyan,
  • İlk kez gören,

      Ve dahi

  • Bu köşemizdeki makâlelerimizi ilk defâ bugün okuyan insanlarımız, meslekdaşlarımız hep olacak.

 

Makâlelerimizi ilk kez görenler haklı olarak

  •  Assubay ”  veya “ Astsubay ” olması lâzım,
  • Nereden çıkdı bu “ Asubay ” diyecekdir.

 

Birisine 40 kere deli der iseniz şâyet
O kişi bile bir süre sonra kendisinin deli olduğuna inanabilir.

40 kere demek şöyle dursun, sahtekâr subaylarımız, Türk Milletine;

  • 79 seneden beri “ Assubay ”,
  • 67 seneden beridir de “ Astsubay ” diyor, dedirtiyor.

 

ATATÜRK’ün bize vediâsı “ Asubay ” tâbirini kabul ettirebilmemiz için

 

 Asubay ” kelimesini bizim en az 160 sene söylememiz, anlatmamız gerekecek.

 

 

*  *  *  *  *

 

  

  SENE: 2017, Şeb-i Yeldâ;  


  Canlar, dostlar!

Gözlerinden öpdüğüm kıymetli küçüklerim

Ve dahi

Ellerinden öpdüğüm muhterem büyüklerim;


ATATÜRK’ün zâbiti olduğunu söyleyen iki şerefsizin

ATATÜRK’ün vediâsı olan  Asubay   unvânına tecâvüz edişinin

14 kareye sığdırdığımız 80 senelik hikâyesi

İşde, beyleyken beyle!..

 

 

Sahtekâr iki zâbitin 1938 ve 1951 senesinde yere düşürdüğü ATATÜRK’ün bu çok kıymetli vediâsına

Eski Tüfek mahlaslı Şükrü IRBIK

2015 senesinde bir hayat öpücüğü verdi.


Türkiye Cümhuriyeti Ordusu ve “ Asubay ” dedikleri “ ortada sandık ” bu asker sınıfı var oldukca da

 Asubay  unvânı,  Asubaylar  ile birlikde var olacak, evvel Allah!


 Niçin Asubay? ” diye bugün soranlara imdi söyleyelim;


  Çünkü, hep  Asubay  idi.  


 Asubay  unvânını bugün kullanmak bir tercih meselesi değil

Fakat

ATATÜRK’ün vediâsına sâhip çıkmak ya da inkâr etmek meselesidir.


Kimileri için ölmek, düşünmekden bile daha kolaydır!

Siz, kolaycı olmayın!

İnsana, düşünmek yakışır!

 

Suyu, pınarın gözesinden içmeli, değil mi?

  

brove

Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.

 

 

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Salı, 24 Ekim 2017 11:42

Asubay Tefrikası -6-3

kapak-6-3

Ey Çadırcı! Söyle bana;

Şu serviyle süsen niye dillere desdân?

Niye hep onlara benzetilir hür insan?

Birinin on dili var, boşboğazlık etmez,

Ötekinin yüz eli var, el açmaz ondan!

*  *  *  *  *

Türkiye’nin en çok aldatılan insanlarının

Asubay” denilen askerler olduğunu anlatmak için yazmaya başladığımız

Asubay Tefrikası isimli makâlemizin altıncı bölüm, birinci kısımında;kapak-6-1

Asubayların özlük hakları konusunda;

  • İcrâ makâmı” olan Genelkurmay Başkanlığı ile M.S.B,
  • Temsil makâmı” olan TEMAD,

               Ve dahi

  • Meselenin asıl muhatabı emekli ve muvazzaflarının gündemine göre,

Asubay taleplerinin neler olduğunu gördük.

*  *  *  *  *kapak-6-2

Asubay Tefrikası isimli makâlemizin ikinci bölüm, ikinci kısımında;

Cârî mevzuâtımıza göre “astsubay” dediğimiz “ortada sandık” asker sınıfının

Deniz Kuvvetlerimizde teşkil edilmesinin gizli ve sinsi maksadını fâş eyledik!

Bahriye Nâzırı Mürteşi Müşir Hasan Hüsnü Paşa,

Gedikli” diye tesmiye etdiği bu “ortada sandık” sınıfı 1890 senesinde bahriyemizde niye teşkil etmiş idi?

Kazancı, çarkcı, ateşci, elektrikci, torpidocu gibi can tehlikesi olan ve insan sağlığına son derece zararlı bu meslekleri;

  • Zâbit” değil
  • Ve fakat “zâbitden başka

              Ve

  • "Zâbit"den çok daha ucuza çalışdırılacak “başka bir asker sınıfı” yapacak
  • Hem de tıpkı “müebbet kürek mahkûmları” gibi, bu tehlikeli meslekleri, ömür boyu yapacaklar
  • Ve dahi
  • Bu tehlikeli

     meslekleri, ömür boyu yapar iken de

  • Zâbitin” yerine “gedikli" ölecek idi.

Bahriye zâbitân heyetimiz;

  • 1890 senesinden evvel, zâten "gemi güvertesinde göt gezdiriyor" idi,
  • Gedikli” sınıfının teşkil edilmesi ile, 1890 senesinden sonra da "gemi güvertesinde göt gezdirmeye" devâm edecek idi.

*  *  *  *  *

Şu anda okuduğunuz üçüncü kısımında;

  • Astsubay” dedikleri asker sınıfının Hava Kuvvetlerimizde teşkil edilmesinin kan donduran maksadını,
  • Üç vakde kadar neşredeceğimiz dördüncü kısmında ise inşallah,

Astsubay” sınıfının Kara Kuvvetlerimizde teşkil edilmesinin dehşet verici sebebini fâş eyleceğiz!

*  *  *  *  *

Başbakanlıkda memur bir arkadaşım ile ferhande sohbet ederken kendisinden işitdim!

Rahmetli dedesi şöyle der imiş; “Kendi gelen, zemzem olur!

Kendimiz düşündük,

Kendimiz araşdırdık,

Kendimiz yazdık, çizdik!

Sonra da

Buralara kadar kendimiz geldik!

Yukarıdaki vecizin hükmü icâbı size de artık

Kendiliğinden gelen bu makâlemizi “zemzem” niyetine "içmek" kalıyor!..

*  *  *  *  *

Bilgelik çadırları dokudun mu? Dokudun!

Dert potasında yandın, kül oldun mu? Oldun!

Bir pula satdılar mı seni, kader çarşısında? Satdılar!

Ölüm cellâdı geldi, boynunu vurdu mu? Vurdu! 

Peki, sana kötü diyen var mı şu dünyâda? Var!

Aldırma be Hayyâm; sana kötü diyen, kendi hâline yansın!..

Çünkü;

Dünyâ üç beş bilgisizin elinde;

Onlarca her bilgi kendilerinde.

Üzülme; eşşek, eşşeği beğenir:

Hayır var, sana “kötü” demelerinde.

*  *  *  *  *

Bildiğiniz üzere Hava Kuvvetlerimiz, ilk üç kuvvet içinde en genç olanı...

Kuruluş târihi konusunda “târih uğrusu” havacı beyaz subaylarımız bir takım sinsi ve hâince dolap-tezgah çevirseler de

Hava asubaylığının teşkil edilmesindeki gizli maksatları hem çok kısa hem de çok çarpıcı...

Bu sebepden dolayı evvelâ hava asubaylığını anlatalım ve geçelim.

Çünkü Kara Asubaylığının tertip edilmesi konusunda kelimeleri epeyi yoracağız, inşallah!..

*  *  *  *  *

Askerî havacılığımızın filim makarasını günümüzden tam 101 sene öncesine sarmadan evvel

Filim yapımcıları

Ve hele de

Onların arkasına gizlenen beyaz subaylarımızın asubaylığa bakışını fâş eylemesi bakımından

Bu konuda çekilen iki filimden kısaca söz etmek isdiyorum.

Meraklıları bilir!  Askerî havacılığımızı anlatan, benim bildiğim önemli iki filim var;

Birincisi, 1963 senesinde çekilen “Şafak Bekcileri.

İkincisi de 2011 senesinde çekilen “Anadolu Kartalları.

Künyelerine bakdığımızda;

Bu filimlerin çekilmesinde zamânına göre hem çok para harcandığı

Hem de

Hava Kuvvetleri Komutanlığımızın doğrudan ve çok önemli yardımları olduğunu görüyoruz.

Mekân tahsis etmiş, uçakları vermiş, hava üssündeki havacı askerleri bu filimlerde bilâ ücret oynatmış...

Hele “Anadolu Kartalları”’nın bir oyuncu zümresi var ki!

Holivud filimlerine bile taş çıkartacak kadar kalabalık hani!

Hava Kuvvetlerimizin sözde 100’üncü kuruluş yıldönümü anısına çekilen bu filfilli filim için

Birileri tam 10.000.000 Coni Doları harcamış

Ve dahi

Türk sinemasının o güne kadar çekilen “en pahalı filimi” olarak târih yazmışlar!

Fakat bu filimi, 1963 yapımı Şafak Bekcileri kadar bile seyreden olmamış!

Yapdığı hâsılât sâdece 5.810.196 Coni Doları...

Değirmenin suyu acap nereden geldi, agalar?..

Bu hakikât bir yana, biz gelelim bu filimlerde oynatılan havacı asubaylara...

Şafak Bekcileri’ndeki KARADAYI;2

  • Uçağı tâmir eder; gazını, tuzunu tamamlar, uçuşa hazırlar,
  • Uçuşa giden subayın kaskını taşır, emniyet kemerini takar,
  • Uçuşdan dönen subayı karşılar, kaskını, çantasını taşır.
  • Aklı başında pilot subaylarımız, babası yaşındaki asubaylara bugün bile "ağabey" diye hitap eder. Fakat KARADAYI cip sürerken, yanında oturan çocuğu yaşındaki üsteğmen O’na bu filimde “Gazla KARADAYI!” diyebilir!
  • Ancak ne var ki bütün bunları yapan o asubayın bu filimde adı yok!
  • Canını emânet etdikleri bu asubaya, pilot subaylarımız sâdece “Soyadı” ile hitap eder. Emrindeki yeyit Er Memo da O'na “Başgediklim” der.
  • Pilot olmak için can atmış fakat olamamış KARADAYI da bu filimde olmasa ki o da subay olan kızı ve şehid pilot subay oğlu sâyesinde olmuş, bu filimde asubaylar yok zannedersin! Sanki Hava Kuvvetlerimizde subaylarımızdan başka asker yok!..

 

 

 Bu filimi 27 Mayıs'ın karanlık suratlı darbeci subaylarının gölgesinde çeken Göksel ARSOY’a diyeceğimiz bir söz yok elbet!

 Çünkü Göksel ARSOY, asker değildir. Babasının işci olarak çalışdığı Kayseri Hava üssünde doğmuş, havacılık sevgisi ile büyümüş. Üsdelik çok isdediği hâlde, babasının itirâzı üzerine pilot olamamış bir sinema oyuncusudur. Şafak Bekcileri'ni çekmesinin sebebi de işde, içinde ukde olan bu havacılık tutkusudur.

 Bakırköylü Göksel bey, darbeci Muhsin BATUR’ların idâresindeki Hava Kuvvetlerimizin;

  • Asubayları adam yerine bile koymayan ceberrut

              Ve dahi

  • Her boku bilen subaylarının tezgahlayıp eline tutuşdurduğu senaryoya göre filimini çekdi...

 

Burada sözümüz, "asubay" dedikleri "ortada sandık" askerlere, havacı zübük subaylarımızın bakış açısıdır elbetde.

Bu konuda bir hususu da yeri gelmiş iken burada anlatmayı kendime bir borç biliyorum.

Bu hâtırayı bana, 1951 neşetli Hava Makinist Asubay Sayın Ahmet KISA, bıldır anlatdı.

2a

Şafak Bekcileri filmi gösderilmeye başladığı senelerde Ahmet Bey, Bandırma Hava Üssünde görevlidir. Ankara, İstanbul ve Eskişehir'de filimi seyreden asubay arkadaşları Ahmet beyi ararlar. Bu filimde, Asubayları tahkir ve tezyif eden sahneler olduğunu söylerler.

Ahmet Bey, mesleğine olan saygısından dolayı bu kötü muameleyi kabul edemez. Asubay arkadaşları ile bir araya gelir ve Bandırma Polis Karakoluna giderler. Komiser Muzaffer TUNÇBİLEK'den, bu filimin Bandırma sinemalarında gösderilmesini engellemesini isderler. Komiser Muzaffer, 27 Mayıs subay darbesinde subayların sillesini yemiş ve haksız yere hapis yatmış bir polisdir. Fakat hapisdeyken de asubayların çok yardımını görür. Bu sebepden dolayı asubaylara olan minnet borcunu ödemek isder. Hemen bekcileri odasına çağırır ve emir verir.

O senelerde Türkiye’de hâsılât rekoru kıran Şafak Bekcileri filminin

Bandırma’daki sinemalarda gösderilmesini böylece yasaklatır.

Bu vesile ile Aydın Efesi Sayın Ahmet KISA’ya selâm ediyor, ellerinden saygı ile öpüyorum.

*  *  *  *  *

Anadolu Kartalları isimli bu rezil filimde bakınız, "asubaylar" ne yapıyor;1a

  • Uçağı tâmir eder; gazını, tuzunu tamamlar, uçuşa hazırlar,
  • Uçuşa giden subayın kaskını taşır, kemerini takar,
  • Uçuşdan salimen dönsün diye subayın arkasından dualar eder,
  • Uçuşdan dönen subayı karşılar, kaskını, çantasını taşır,
  • Geri dönmeyen pilotun dolabını boşaltır,
  • Yüzbaşının arabasını tâmir eder,
  • Üsteğmen, “makinist” dediği O’nu önce haksız yere "tersler."
  • Sonra da kendi kusurunu perdeleyip özür dilemekden kurtulmak için bir tepsi baklava ile gönlünü alır(!)
  • Bütün bunları yapan havacı asubayın adı sâdece “Şef” dir.
  • Subaylar için “gökyüzünde uçmak” âdetâ bir “kader” oluyor,
  • Asubaylara ise “ne olursan ol, gene gel!” dedirtiyorlar.
  • Bu filimde havacı asubaylara tam da “ikinci sınıf” bir “Polyannacılık” oynatmışlar. İsmini bile tefaffuz etmeye tenezzül etmedikleri “Genç Makinist Astsubay” Cem USLU’ya; “Sen de hiç uçmak isder miydin?” şeklinde ahmakca ve küstahca bir suâl soruyorlar sonra da aynı asubaya “çok, çok isderdim!” dedirtiyorlar.
  • Fakat “uçmayı çok isdeyen” bu havacı asubayı “uçakların görevden sapa sağlam dönmesine” râzı ediyorlar.
  • 119 dakikalık filimin sâdece 2 dakikasında asubay var. Bir dakikasında dallama bir subay, asubayı haksız yere azarlıyor. Diğer dakikasında ise gene aynı dallama subay, hıyarlığını kendince telâfi etmeye çalışıyor. Bu iki sahne ile seyircinin şuuraltına şu tehdit gönderiliyor; sopa da subayın elindedir, havuç da!..

  • Havacı subaylarımızın hepsi baş oyuncu olmuş! Filimin hangi karesine baksanız subay görüyorsunuz. Hava Kuvvetlerimizde sâdece subaylarımız var sanki. Subaylarımız doyasıya yiyor, kusasıya içiyor; çılgınca dans ediyor; delice seviyor, sevişiyor; koşuyor, uçuyor, vuruyor; yeri gelince de “makinist” dediği asubayına kızıp bağırmayı kendine hak biliyor...

  • Asubayları ise gabi, nobran, duygusuz; seveni, bekleyeni olmayan; subayın uçurduğu uçağı tamir edip uçağın gazı-tuzu, boku püsürü ile meşgul olan bir “makine” gibi tanıtmış şerefsizler...
  • Havacı asubaylar söz konusu olunca tam bir inkâr tezgâhı var burada. Bu filimde oynatdıkları asubayların hiçbirisine isimleri ile hitap etmemiş şerefsizler. Kimisi "Şef" demiş, kimisi de "makinist" demiş. Filimin sonunda gösderilen oyuncu isim lisdesinde bile asubayların adı yok! İsimlerini “Genç Makinist Astsubay”, "Naci Dizdar", “Astsubay Çavuş Dalaman”, “Bakım Astsubay Eskişehir”, Bakım Astsubay İzmir” şeklinde yazmış gerzekler...
  • Öyle ki, asubaya, vatan uğruna ölmeyi bile yasak etmişler! Vatan söz konusu olunca sâdece havacı subaylarımız ölüyor!


 

 Hava Kuvvetlerimizin “makinist” ya da “şef” dediği "asubaylara" bakışını yansıtması açısından bakıldığında

 Anadolu Kartalları isimli bu kepâze filim, 48 sene evvel çekilen Şafak Bekcileri’nin bile çok gerisine düşmüş. 

Kırık-dökük” de olsa Hava Kuvvetlerimizde bugünkü subay-asubay silahdaşlığını bile anlatamamış şerefsizler. 

Seyirci sayısına ve hasılâtına bakdığımızda;

  • Bu filimin, Türk milletinin gönlüne ve rûhuna hitap edemediği,
  • Bu sebepden dolayı da vatandaşın Anadolu Kartalları’na hiç rağbet etmediği açıkca görülüyor!

 

1963 yapımı Şafak Bekcileri’nin bıyıklı KARADAYI”’sı ile

3

2011 yapımı Anadolu Kartalları’nın isimsiz ve bıyıksızŞef”inin

Bu memleketin topraklarındaki kaderleri

İtilen, kakılan, dövülen, yevmiyesi verilmeyen

Ve daha da kötüsü

Hep “olduğu yerde otlamaya mahkûm edilen

Sinemamızın unutulmaz sanatcısı Yadigar EJDER ile

 Hep “ikinci sınıf” ve “ucuz emekci” olmak konusunda birleşdi!..

Biliyorum;

Şafak Bekcileri ve Anadolu Kartalları isimli bu filimler hakkında ilk kez böyle yorumlar işitdiniz!

Bu tesbitleri de emekli SG asubay Eski Tüfek ben Şükrü IRBIK gündeme getiriyorum...

Şafak Bekcileri’ni 1963 senesinde çekdiler,

Anadolu Kartallarını daha şunun şurasında 6 sene evvel, 2011 senesinde çekdiler.

Her iki filim arasında tam 48 sene “zamân” farkı var. Bu süre içinde dünyâlar yıkıldı, yeni dünyâlar kuruldu.

Ve fakat

Asubaya biçilen gömlek ve revâ görülen muâmele hususunda

Her iki filimi çeken ve çekdiren şerefsiz zihniyetler arasında en ufak bir fark var mı,

Onu da siz söyleyin gayrı!..

*  *  *  *  *

Asubaylar hakkında böyle muzâhir sözler etdiğim için3a

Beni, asubayları savunan bir asubay zannetmeyin sakın!

Çünkü değilim! 

Bu konuda bugüne kadar epeyi söz söyledim.

Bugün mevcut olan vatan hâini zihniyetden bir şey talep etmiyorum!

Ordumuzun “astsubay” dediğimiz askerleri,

Anayasamıza göre gayri meşrûdur, gayri kânûnidir.

Bu “uyduruk ” ve “ortada sandık”  asker sınıfı bir an evvel ilgâ edilmelidir.

Bu hakikâti, belgeleri ile birlikde yiğitce söyleyen ilk asubay da gene ben Eski Tüfek Şükrü IRBIK oldum.

19 Ağustos 2016 Cuma neşretdiğim Açık Mektup isimli makâlem ile de

Bu fikrimi dosda, düşmâna alenen ilan etdim.

*  *  *  *  *

Beyaz zâbitân heyetimiz;

Şafak Bekcileri ve Anadolu Kartalları isimli filimlerde asubaylara yapdıkları muamelenin aynısını

Ve hattâ

Daha kötüsünü 1916 senesinde yapdılar.

Yapdıkları bu şerefsizliği de 1969 senesinde yazdıkları bir kitapda itiraf etdiler.

Makâlemizin bu kısmında ele alacağımız “pilot küçük zabitlik” konusunda biz,

İşde, bu kitaba kalem batıracağız, inşallah.

*  *  *  *  *

B. Havâî (Kara Havacılık) Ordumuzda “Pilot Küçük Zâbit” Sınıfının Teşkil Edilmesinin Sebebi;

Kuvvâ-î Havâiyyemizde “küçük zâbit” denilen asker sınıfından “pilot” yetişdirilmesinin sebebini anlamak için fazla yorulmadık!..

Çünkü

Merd-i kıptî şecaât arzederken sirkatin fâş eyler imiş ya!..

Genelkurmay Başkanlığımız işde, tam da böyle yapmış!

Lâkin,

Bu kan donduran “sirkati” fâş eylemeden evvel

Askerî havacılığımız hakkında kısa bilgiler arz edelim.

*  *  *  *  *

Hava Kuvvetleri Komutanlığımızın târihcesine bakarsanız, kuruluş senesinin 1911 olduğunu görürsünüz.

İngiliz milletinin buhar gücünü keşfetmesi ile başlayan dünyâyı sömürme yarışı,

Buhar makinesinden çok daha verimli ve kullanışlı olan “içden yanmalı motorun” icâd edilmesi ile birlikde

Çok daha yeni ve çok daha acımasız bir nitelik kazandı...

Pistonlu motoru icâd eden Amerika ve Avrupa devletleri;

Ȃdem baba - Havva anamızdan beri insanlığın en büyük hayâlinden birisi olan uçmayı mümkün hâle getirdi. Avrupalı insanların “havadan ağır makine” ismini verdiği piston motorlu uçağı;

  • Dünyâda ilk imâl eden

              Ve dahi 

  • Bu makineyi 1903 senesinde ilk uçuran millet, Amerika oldu.

*  *  *  *  *

  • Dünyâda motorlu ilk uçağı imâl eden devlet, ABD
  • İmâl etdiği uçağı dünyâda ilk uçuran devlet, ABD
  • Uzaya ilk kez insan gönderen devlet, ABD
  • İcâd etdiği günden beri kendi uçağını kendisi imâl eden devlet, gene ABD

              Ve fakat

  • Kendi Hava Kuvvetleri Komutanlığını ABD, ancak 1947 senesinde teşkil edebildi.

Çünkü bu seneye kadar girdiği iki Dünyâ Harbinde de askerî havacılık faaliyetlerini, Amerika’nın kara ordusu deruhde etdi.

Üsdelik Amerika,

Kendi müstakil hava kuvvetleri komutanlığını da ancak 1947 senesinde, şu kânun ile teşkil etdi.

4


        Bölüm 201.

   (a) Savunma Bakanının başkan olduğu Millî Askerî Teşkilât kurulmuşdur.

   (b) Bu kânunun ikinci maddesi ile teşkil edilen diğer bütün kurum ve kuruluşları ile birlikde Millî Askerî Teşkilât;

        Kara  Kuvveti, Deniz Kuvveti ve Hava Kuvveti Bakanlıkları’ndan müteşekkildir.

 

 

*  *  *  *  *

Elin gevuru;

Kendi hava kuvvetlerini teşkil etdiği târihde; kendi imâl etdiği “jet motorlu” uçakları uçuruyor idi...

Fakat bizim her boku bilen hâin ve beyaz zâbitân heyetimiz ise;

Hava kuvvetlerimizi kurduğu târihde; masabaşında kendi imâl etdiği “kağıtdan uçakları” uçuruyor idi!..

İçinde yaşadığımız 2017 senesinde de durum hâlâ aynı değil mi?..

*  *  *  *  *

Yüzbaşı Fesa ve Mülazim-ı evvel Yusuf Kenan beyleri pilotluk eğitimine gönderdiğimiz

Ve dahi

Havacılıkda Avrupa’nın en ileri devleti olduğunu zannetdiğimiz Fransa bile

Kendi “müstakil hava kuvvetlerini” 1934 senesinde kabul etdiği "kânun" ile ancak teşkil edebildi.

Lâkin gel gör ki;

Uçak imâl etmek şöyle dursun,

Satın alıp uçurduğumuz uçağın tekerinin cıvatasını bugün bile imâl edemeyen ahlâksız hava subaylarımız ise

Bizim “müstakil” hava kuvvetlerimizi taa 1911 senesinde teşkil etmişler(!) Helâl olsun vallahi!..

Üsdelik,

  • Devletimizin padişahı sarayda oturur iken,
  • Sadr-ı Ȃzamı Sadâretde durur iken,

Harbiye Nâzırlığındaki bir Paşa’nın imzâladığı bir kağıt parçası ile...

Bu soysuzlar, Osmanlı Devletini babalarının çift öküzlü çiftliği zannediyorlar, zâhir!..

Yalan söylemenin de bir haddi, hududu olur da!..

Fakat hava kuvvetleri komutanlığımızın böbürgen ve fakat böbürgen olduğundan daha fazla sömürgen;

Kurnaz ve fakat kurnaz olduğundan daha fazla ahmak subayları,

Hava Kuvvetlerimizin kuruluş târihi konusunda had, hudud tanımamışlar!

27 Mayıs subay darbesinin karanlık ve kapuska kokulu rüzgârı ile ayakları yerden kesilen havacı subaylarımız,

Masaya yumruğu vurmuşlar

Ve dahi

Hava Kuvvetleri Komutanlığımızın 1911 senesinde teşkil edildiğine emir-gomuta zenciri içinde karâr vermişler. Bu kepâzelik şimdilik bir kenârda dursun!

Biz şimdi gelelim, yirminci asırın ilk senelerinde Osmanlı Kara Ordusunun havâî faaliyetlerine...

Kara Ordumuzda “küçük zâbit” denilen “ortada sandık” asker sınıfını, 1909 senesinde teşkil etdik.

Zere,

Asker, gitdiği yere kendi kânununu da götürür! Kânunu yok ise şâyet asker de yokdur, askerlik de yokdur.

 

   Zâbitân heyetimizin “resmî târih” deyip bugüne kadar üfürdüğü ısmarlama, düzmece ve ucuz yalanlarını;

  Ortaya dökdüğümüz bilgilerin göz kamaşdıran ışığının zifiri zulmeti şahrem şahrem yırtdığı gibi

  Kerâmeti kendinden menkul kimi târihcilerin bugüne kadar yazdığı düzmece kitapları yırta yırta geliyoruz! 

 

Ağızlarını domaltarak; “1909 senesinden evvel kara ordumuzda küçük zâbitlik var idi” diyen “târih soytarısı” subay ve asubay meslekdaşlarımız, bugüne kadar tükürdüklerini yalamaya şimdiden hazır olsunlar!..

Asubay Tefrikası 6’nın bundan sonrakini terkip edecek dördüncü kısımında;

Töre konuşacak, Han susacak!

1909 senesinden evvel Kara Ordumuzda “küçük zabit” denilen asker sınıfının mevcut olmadığını

Bugüne kadar hiç görmediğiniz ve bilmediğiniz belgeler ile isbat edeceğiz, evvel Allah!..

*  *  *  *  *

Berrî (Kara) Ordumuzda “küçük zabit” dedikleri “ortada sandık” cinsinden asker sınıfının teşkil edilmesinin menhûs maksadını teşhir etmeden evvel,

Târih konusunda bir iki kelâm kaynatmaya mecbûr kaldım.

  • Ahmet Târık TEKCE'siz filim,
  • Kitapsız ilim olmaz derler!..

Fakat bu vecize mefhûmu muhalifinden bakdığınızda, dünyânız değişebilir.

İlimsiz kitap yazan kimi târih soytarıları;

Bildiğimiz hakikâtleri, insanlığı kandırmak ve aldatmak için kullanmakdan utanmıyorlar.

Bu sebepden dolayı ATATÜRK’ün târih konusunda irâd etdiği birkaç vecizini bu sayfaya misâfir edeceğim.

*  *  *  *  *

Târihimizi çarpıtarak kendilerine yağlı bir kemik bulmaya çalışan târih soytarıları

Evvelâ, ATATÜRK’ün çakmak çakmak yakan şu gözlerinin içine bir baksınlar!..

5

Ve dahi

Akabinde de

Târih konusunda söylediği şu vecizleri bir okusunlar hele!..

“Herhangi bir târihi elinize aldığınız zamân, onun gerçeğe uygun olup olmadığına inanmak için istinad etdiği kaynak ve belgeler araştırılır. Bizim şimdiye kadar doğru bir millî târihe mâlik olamayışımızın sebebi târihlerimizin, hakikî okuyucuların belgelere dayanmaktan ziyâde ya birtakım meddahların veya birtakım kendini beğenmişlerin hakikât ve mantıktan uzak sözlerinden başka kaynak bulamamak bedbahtlığıdır.”

*  *  *

Târih ne güzel aynadır!

İnsanlar, özellikle ahlâkda gelişmemiş kavimler, en büyük mukaddes mefhumlar karşısında bile hasis duygulara tâbi olmaktan nefislerini menedemiyor. Târihin sinesine geçen büyük hâdiselerde, bu hâdiseler içinde âmil ve fâil olanların hâl, hareket ve muameleleri onların ahlâk seviyelerini ne de açık gösterir.”

*  *  *  *  *

Ey Hayyâm! Sen hakikâtsin, lâkin sözlerin yalan!

Tıpkı sen gibi, Havacı Osman hakikât, lâkin sözleri yalan!

Ne bilginler geldi, neler buldular!

Mumlar gibi dünyâya ışık saldılar,

Hangisi yarıp geçdi bu karanlığı?

Bir masal söyleyip uykuya daldılar!

*  *  *  *  *

ATATÜRK’ün târih konusunda irâd etdiği muhteşem sözlerinden sâdece bir ikisini sizlere hatırlatdıkdan sonra

İmdi, bu sözleri kim için söylediğini görelim.

ATATÜRK’ün unvânını taşıyan Gâzi Üniversitesinin neşretdiği bir dergi var. Senede iki kere neşredilen ve ismi “Gâzi Akademik Bakış” olan bu dergide bilim adamlarımız makâle neşrediyorlar.

Aşağıda söze konu bu derginin örütbağdaki sayfasını görüyorsunuz.

6

Birinci Cumhurbaşkanımız ATATÜRK’ün yukarıdaki bölümde okuduğunuz vecizlerinin bugün birinci muhatabı, Osman YALÇIN isimli havacı bir subaydır. “Gâzi Akademik Bakış” isimli derginin Aralık 2015 sayısında, Osman YALÇIN isimli “târih kasab”ı havacı öğretmen subayımız, bir makâle neşretdi;

Türk Hava Kuvvetleri Tarihinde Hava Okulu ve Harp Okuluna Geçiş Süreci.”

Aşağıda gördüğünüz bu makâlesinde havacı Osman YALÇIN, iki hususda iki ucuz yalan yumurtalamış;

7a

  • Birinci yalan yumurtası; Hava Harp Okulunun 1951 olan kuruluş senesini, 1912 senesine tebdil etmek isdiyor. Havacı Osman, bu konuda savcı olmuş, suçlamış; hâkim olmuş, hüküm vermiş! Bu “târih sapıklığını ve uğruluğunu” şimdilik bir kenâra bırakıyorum.
  • İkinci yalan yumurtası da şu; 1916 senesinde Berrî (Kara) Ordumuzda “gedikli erbaş” denilen bir asker sınıfı mevcut imiş! Biz bu makâlemizde işde, “gedikli erbaş” tâbiri konusunda havacı Osman YALÇIN’ın burnunu sürteceğiz!..

*  *  *  *  *

Osman YALÇIN isimli hava öğretmen bu beyaz subayımızın, kendinden olmayan “diğer” sınıf askerlere bakışını, bugüne kadar yazdığı makâlelerinden biliyoruz. Fırsatını bulsa “asubay” kelimesini sözlüğümüzden kazıyıp atacak kadar mutaassıb birisidir kendisi.

Fakülte mezûnu, sonradan görme havacı Osman öğretmen;

  • Vecihi HÜRKUŞ’un “kara piyâde küçük zâbit” olduğunu bilemeyecek kadar câhil

              Ya da

              Biliyor ise şâyet,

  • Bu hakikâti söyleyemeyecek kadar da fesat, bağnaz, gâfil ve ödlek bir beyaz subayımızdır!

Târih şuurundan mahrum olması, "târih uğruluğu" yapmak için yanıp tutuşması bir yana; 

Elinden gelse, kendisinden başka askerlere bir yudum su vermeyecek tıynetde

Ve dahi

Diğerleri gibi her boku bildiğini zanneden öğretmen bir subayımızdır. Allah böylelerini düşmânımıza bile vermesin.

Yukarıda gördüğünüz makâlesinde Havacı Osman YALÇIN, 2015 senesinde şöyle üfürmüş;

 

  • Bu yıllarda (1916) önemli bir farklılık da pilot eğitiminde subayların yanında “gedikli erbaş”lara da eğitim verilmesi olmuştur.
  • Bunun Türkiye için doğruluğu, üzerinde tartışılmaya değer bir hususdur.



Gedikli erbaş” dediği askerlerin “pilot” yapılmasını tartışmak, Havacı Osman’ın boyunu aşar!

Çünkü

"Gedikli erbaş" (küçük zâbit)’ların pilot yapılmasına karâr veren 1916 senesinin Karacı zâbitân heyeti,

Havacı öğretmen Osman YALÇIN’dan çok daha akıllı insanlar idi.

Masa başında oturup 101 sene geriye bakıp da târih(!) yazdığını zanneden bu beyaz subayımızın kendisi,

İstiklâl Harbinde portakalda vitamin bile değil idi.

Fakat

O günleri yaşayan dedesinden harbin ne demek olduğunu dinleyecek kadar akıllı olsa idi

Ve hele de

Genelkurmay Başkanlığının biraz sonra fâş eyleyeceğmiz kitabını okusa idi şâyet

Böyle, börkenekden külsüz üfürmez idi...

Doçent Doktor unvânı taşıyan “kitaplıOsman YALÇIN, 

1916 senesinde Osmanlı Ordusunda “gedikli erbaş” isimli bir asker sınıfı “mevcut olduğunu” iddia ediyor. Ben de Osman YALÇIN’ı bu iddiasını isbata dâvet ediyorum.

Sâhil Güvenlik Komutanlığı emeklisi asubay olan ben, “kitapsızŞükrü IRBIK ise

1916 senesi Osmanlı Ordumuzda “gedikli erbaş” isimli bir asker sınıfı “mevcut olmadığını” iddia ediyor

Ve dahi

Bu iddiamı da kânun ile bugün, burada isbat ediyorum.

Gedikli erbaş” tâbiri;

Osmanlı askerî mevzuâtına 2717 sayılı şu kânun ile ilk kez 25 Mayıs 1935 Cumartesi günü hulûl eyledi.

8

*  *  *  *  *

Aşağıda gördüğünüz “erbaş” kelimesini de Birinci Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal ATATÜRK,

Gene 1935 senesinde bizzat terkib etdi.

Havacı Öğretmen Osman, biliyor musun bu hakikâti?

9

*  *  *  *  *

Yrd.Doç.Dr.Hv.Öğ. Yarbay Osman YALÇIN’ı tanıyanlar, bu adama söylesin!

1935 senesinden evvel ordumuzda “gedikli erbaş” olarak tesmiye edilmiş bir asker sınıfı yok idi.

Farkında olmaması anlarız,

Bilmemesini de...

Eğer bilmiyor ise şâyet,

Bilmediği bu hakikâti ben Sâhil Güvenlik Şükrü IRBIK; bugün burada, Havacı Osman YALÇIN’ın burnuna dayıyorum. Nedâmet getirsin ve bu hakikât karşısında eğilsin!

Fakülte mezunu olmasına rağmen subaydan daha da subay rengine boyanan

Ve dahi

Subay olduğu için Osman YALÇIN, bir asubaya teşekkür edemez, bunu biliyorum.

Çünkü hakkı, sâhibine teslim etmek, ancak bilim ahlâkı olan insanların işidir.

Fakat makâlemizin hemen altına bu konudaki nedâmetini itiraf etsin!

Aksi takdirde, “gedikli erbaş” kelimesi konusunda “yalancı” yaftasını boynuna kendisi takacak.

Ve dahi

Söylediği bu ucuz yalan, Havacı Öğretmen Osman YALÇIN’ın peşini bırakmayacak, haberi olsun!..

*  *  *  *  *

10

Gedikli erbaş” tâbirinden söz açılmış iken söyleyelim.

Gedikli erbaş asker sınıfının ordumuza gayri meşrû olarak sokuşdurulmasının sebebini öğrenmek isder ise şâyet

İki bölümden mürekkep şu makâlemizi okumasını Havacı Öğretmen Osman’a tavsiye ederim; “Gedikli Erbaş Sahtekârlığı

*  *  *  *  *

Bugün, 29 Ekim 2017 Pazar. Saat, 01:20

Bu kısımdaki bilgileri buraya, bugün ekledim.

Yrd.Doç.Dr.Hv.Öğ. Yarbay Osman YALÇIN’ın kim olduğunu az evvel öğrendim.

Meğerse “târih uğrusu" bu subayımız,

Hava Asubay Sınıf Okulu ikmâl sınıfından 1990 mezûnu tâze bir meslekdaşımız imiş!

Kendisi gizlemiş! Fakat, bu hakikâti biz burada fâş eyliyoruz!

10a

Hava İkmâl Asubayı Osman YALÇIN,

Okumuş, subay olmuş! Kendisini tebrik ederim.

Ancak ne var ki bu “eski asubay”, “yeni subay” arkadaşımız,

Bilim adamı olamamış!

Hava Harp Okulunun 1951 olan kuruluş senesini 1912 senesine tebdil etmekdeki hırsına bakılırsa,

Yrd.Doç.Dr. Osman YALÇIN, Prof. olmayı kafasına koymuş!

Fakat bu arkadaşımızın

Yalanlar ile, yanlışlar bir yere kadar gidebileceğini anlamasının vakdi geldi!

Subaylığa terfi etmiş “sâbık bir asubay” olarak;

Daha kendi aslının târihini bilmeden

Hava Harp Okulu’na “sahte târih” düzmeye tevessül edersen, işde böyle madara olursun! 

Şunu da söylemeye mecburum; Koz, kabuğundan çıkmış da kabuğunu beğenmemiş!

Aslını inkâr edenin akıbeti berbâd olur!

Böyle de bir durum var burada.

Yazık, sana Osman YALÇIN!

Hem de çok yazık!

*  *  *  *  *

Târih uğrusu zâbitân heyetimiz inkâr etmeye çalışsa da

Aradan geçen tam 101 sene sonra

Târihin bir hakikâti daha inşallah

Ayna olup bize işin aslını gösderecek!

Ordumuzun zâbitân heyeti de târihimiz konusunda böyle idi. Bizlere de kendi uydurdukları düzmece târihi yedirdiler.

Fakat bu yalanları bugün artık yemiyoruz.

Ve uydurdukları bu sahte târihlere karşılık olarak

Bilimin aydınlık tokadını bu zâbitân heyetimizin suratlarına birer birer aşkediyoruz!

Nasıl mı?

Şöyle;

1911 senesinde kurulduğunu üfürdükleri “hava kuvvetlerimizin” o zamândaki ismi, Tayyâre Komisyonu idi. Harbiye Nâzırlığına merbut bir şubedeki masabaşında oturan bu komisyonun üyeleri, yapdıkları kağıtdan uçakları uçuruyorlar idi... Osmanlı Devletini yıkan 31 Martcı Mahmut Şevket Paşa’nın Harbiye Nâzırlığına denk gelen bu senelerde, havâî faaliyetlerimizi Berrî (Kara) Ordumuzun askerleri icrâ ediyorlar idi.

Bir başka ifâde ile, Avrupalı Tomi’ler, Amerikalı Coni’ler;

  • Her gün yeni ve daha vurucu uçaklar imâl edip
  • Yeni pilotlar yetişdirirken
  • Bizim “Tayyâre Komisyonu”nun papatya falına bakan zâbitân heyeti,

Coni’nin ve Tomi’nin yazdığı havacılık kitaplarını daha tercüme etmek ile meşgul oluyorlar idi...

*  *  *  *  *

Nereye baksanız görürsünüz!

İlk pilotlarımız Mülâzım bilmem kim, Yüzbaşı filan fısdık diye dağa-daşa, gaba gumaşa yazarlar.

11

Târihden şan, şöhret kahramanlık pâyesi aşırmaya,

Devletden madalya, maaş, terfi kapışmaya gelince gözlerini kan bürüyen hâris ve beyaz zâbitân heyetimiz,

Acap hiç merâk buyurdunuz mu?

O vakitler “küçük zâbitân” dedikleri “asubayları”, niye “pilot” yapdılar?

*  *  *  *  *

Küçük zâbit” dedikleri askerleri 1916 senesinde “pilot” yapmaya karâr vermelerinin esbâb-ı mucibesini anlayabilmek için

İltifât buyurursanız şâyet,

1910’lu senelerin havacılığına şöyle bir nazâr eyleyelim.

İnsanoğlunun “havadan ağır makine” dediği uçağı icâd etdiği günlerde

Havacılık çok tehlikeli bir meslek idi...

Uçmayı anlamak, uçağı öğrenmek ve tekâmül etdirmek için yapılan denemeler esnâsında

Avrupa ve Amerika’da ölen mucit ve askerlerin sayısı belli değildir.

Uçakları sınadıkları meydanlar, düşen uçaklarda ölenlerin cesetleri ile dolu idi. Kurban Bayramında açık salhâneye dönen memleketimiz Türkiye’dekine benzer manzaralar var idi, oralarda.

Aynı senelerde, uçak imâl edeyim derken bizim memleketimizde bir tek vatandaşımız ya da askerimiz ölmedi. Tıpkı bugün cep telefonu, bilgisayar vs.’de hazıra konduğumuz gibi

O senelerde de havacılığı Coni ve Tomi, icâd etdi, biz Türkler de hazıra konduk!

Ben kendimi bildim bileli “kendi uçağını kendin yap” deyip dururuz.

Bugün, içinde yaşadığımız 2017 senesinde bile "kendi uçağımızı hâlâ kendimiz yapamıyor isek" şâyet,

Aslında bu konuda kelimeleri isrâf etmeye hiç lüzum yok demekdir.

1910’lu senelerde ilk uçağı icâd eden ve uçuran Coni’ler ve Tomi’ler,

Bu tuhaf makinenin askerî maksatlar ile bir silâh olarak kullanılacağını çokdan idrâk etmişler idi bile...

Bizim Harbiye Nâzırımız da Avrupa’daki bu gelişmeleri öküz-tiren mesâbesinde seyrediyor idi. 1911 senesinde “Tayyâre Komisyonu”’nu kağıt üzerinde teşkil etmek ile ahmak zâbitân heyetimiz,

Hava kuvvetlerimizi” kurduklarını zannetdiler!

Fakat “çocuk doğurmak” ile “çocuk evlad edinmek” aynı şey olabilir mi, Allah aşkına?

İlmini bilmediğin, imâl etmediğin uçağı uçurmak, bu senelerde çok tehlikeli bir iş idi. Tıpkı bugünkü trafik kazası haberleri gibi o senelerin gazeteleri de uçak kazasından söz eden haberler ile dolu idi. Avrupa’da, Amerika’da o senelerde havalanan uçakların çoğu tecrübesizlikden ya da arıza sebebi ile düşüyor idi. Henüz paraşütün dahi bilinmediği bu dönemde uçak yere düşünce de içindeki “pilotlar” ölüyor idi. Bu sebepden dolayı da bu senelerde uçak uçurmak mârifet ve fakat mârifetden daha çok cesâret isdeyen, yürek isdeyen bir iş idi. Kendi uçağımızı kendimizin yapması gerekdiğini anlayacak kadar da hamiyyetli ve akıllı zâbitimiz yok idi.

İşde,

Harbiye Nâzırlığımızın omuzu püsküllü garpperestiş zâbitân heyeti;

Avrupa’nın “doğurduğu” havacılığı, tıpkı "evlatlık edinir" gibi, 

Osmanlı Devletinin çil çil altın lirası ile  bu şartlar altında Avrupa’dan “satın almayı” mârifet belledi. 

*  *  *  *  *

İmdi gelelim,

Harbiye Nâzırlığımızın “küçük zâbit” dediği askerleri “pilot” yapmasının pinhân-ı esbâb-ı mucibesine...

Asubayların bir zamânlar ordumuzda “pilotluk” yapdığından söz edilince, aklımıza hemen Vecihi gelir.

Öyleyse,

Osmanlı Kara Ordusundaki “küçük zâbit” sınıfının “ilk pilotu” olan Vecihi hakkında kısa bilgi verelim.

12

Vecihi (HÜRKUŞ), 1895 senesinde Üsküdar’da dünyâya geldi.

15 yaşındayken, 1910 senesinde Dersaadet (İstanbul) (Berrî) Küçük Zâbit (Orta) Mektebine kayıt yapdırdı.

12 Ağustos 1912 Pazartesi günü bu mektebden, üçüncü dönem olarak mezûn oldu.

Vecihi efendi 17 yaşında iken

Piyâde küçük zâbit onbaşı” rütbesi ile Berrî (Kara) Ordumuzda takım komutanı olarak göreve başladı.13

Yukarıda gördüğünüz tavsırı;

Piyâde Küçük Zâbit merhum Nurettin PEKER’in oğlu Sayın Orhan PEKER’i ziyâret etdiğim 16 Aralık 2016 Cuma günü kendisinden aldım.

Balkan Harbine gönüllü olarak giden Piyâde Küçük Zâbit Onbaşı Vecihi efendi;

Bolu Alayı Gerede Taburu 2’inci Bölüğünde,

Krklareli, Pınarhisar, Saray ve Çatalca’da takım komutanı olarak görevler yapdı.

Pekiyi,

Üsküdar’lı Vecihi efendi, havacı mı idi?

El cevâp! Hayır, havacı değil idi.

Çünkü; O senelerde Osmanlı Devletinde Hava Kuvvetleri olarak bilinen bir kuvvet komutanlığımız yok idi.

1913 senesinde  Ordumuzda ilk kez başlayan havacılık faaliyetlerinde

Küçük zâbit Vecihi efendi,çavuş” rütbesi ile "gönüllü olarak" görev aldı.

Kısa süreli makinist eğitiminden sonra 1914 senesinde Bağdat Cephesi 7’inci Ordu, 2’inci Tayyâre Bölüğünde “uçak makinisti” olarak göreve başladı.

Mayıs 1915 senesinde, “çavuş” rütbesindeyken Yeşilköy Hava Mektebinde "gönüllü olarak" “pilotluk” eğitimine başladı.

Pilotluk eğitimini başarı ile tamamlamasının akabinde “başçavuş” rütbesine terfi eden Vecihi efendi, Aralık 1916’da Kafkas Cephesi 7’inci Tayyâre Bölüğüne “pilot” olarak tâyin edildi. Cephede ve düşmân mevziileri üzerinde ve gerisinde başarılı keşif-gözetleme ve muharebe uçuşları yapdı.

26 Eylül 1917 Çarşamba günü Rasıdı Yüzbaşı Şükrü (KOÇAK) efendi ile bir Rus uçağını düşürdü. 08 Ekim 1917 Pazartesi günü uçurduğu keşif uçağı ile Rus av uçağını it dalaşına zorladı. Bu vuruşma esnâsında pilot Vecihi, başından yaralandı ve Erzincan Ovasına inmeye mecbur kaldı. Burada Ruslara esir düşdü ve Hazar Denizindeki Nargin Adasına sürgün edildi. Aşağıda, Vecihi efendiyi, esir kampında Rus askerler ile çekdirdiği zoraki hâtıra tavsırında görüyorsunuz.

14

 

 Pilot küçük zâbit başçavuş Vecihi efendi, kendisinin “zâbit” olduğunu zannediyor idi.

 Çünkü;

 Birliğindeki zâbit” sınıfından gomutanları O’na, “zâbit” olduğunu söylemişler

 Ve dahi 

 Takım komutanlığı görevini tevdi edip kurbanlık koyun gibi Vecihi'yi cephenin en önüne sürmüşler idi... 

 Osmanlı Devletinin de imzâlayıp taraf olduğu 1907 La Haye Sözleşmesine göre kampda esirler;

  • Er" (soldier) ve "zâbit” (officer) olmak üzere iki sınıfda ibâte ve iâşe ediliyor,
  • Zâbite "oda" veriyor 

               Fakat

  • Zâbit hâricindeki askerlerin hepsi "koğuş"larda tutuluyor idi.

 

 Harb esirlerine yapılacak muamele konusunda

   İçinde yaşadığımız 2017 senesinde de durum hâlâ aynıdır!


"Subay yardımcısı" olduğunu zanneden "Asubayların" 

Haberi olsun!


 Hazar Denizinin ortasında yer alan ve zehirli yılanları ile meşhur Nargin Adasına vardığında

 Sorgu esnâsında künyesini soran Rus kamp komutanına Vecihi efendi, kendisinin “zâbit” olduğunu söyledi.

 Bu beyânına istinâden de Vecihi’yi, “zâbitânımızın” kaldığı bir "odaya" yerleşdirdiler.

 Fakat buradaki bizim beyaz “zâbitânımız”, Vecihi’nin “zabit” olmadığını Ruslara ihbâr etdiler.

 Bu gammazlık üzerine Rus kamp komutanı;

 Aynı kampda esir olan “küçük zâbit” Süleyman NURİ’ye yapdığı gibi,

 “Küçük zâbit” Vecihi efendiyi de “zâbitânımızın” kaldığı "odadan" çıkartdı ve erâtımızın kaldığı "koğuşa" gönderdi.


 

 

 Birinci Cihân Harbi esnâsında dünyânın dört bir yanına sürgün edilen Osmanlı askerlerinin içindeki binlerce “ihtiyât zâbitimiz” de düşmân esir kampı komutanlarının kafasını karışdırdı. Sorguları esnâsında kendilerinin Osmanlı Devleti Berrî Ordusunda "ihtiyât zâbiti” olduğunu söyleyen askerlerimizin, 1907 La Haye Sözleşmesine göre “zâbit” mi “er” mi olduğunu muhâsım devletler tefrik edemedi. Çünkü askerimizi esir eden bu devletlerde “ihtiyât zâbiti” denilen “uyduruk” bir asker sınıfı mevcut değil idi! Bu sebepden ötürü esir edilen “ihtiyât zâbitimize” esir kamplarında “er” muamelesi yapdılar.

Fakat hukukcu olan ve 1907 La Haye Sözleşmesinden haberdâr olan kimi “ihtiyât zâbiti” buna itirâz etdi. Muhâsım devletler, içinden çıkamadıkları bu durumu, Osmanlı Devletine bildirdi.

Harbiye Nâzırlığımız, bu devletlere peşpeşe gönderdiği “yıldırım” telgraflar ile;

  • Osmanlı Devleti BerrȊ Ordusundaki “ihtiyât zâbitânın” tamamının “zâbit” sınıfına dâhil olduğunu

               Ve dahi

  • 1907 La Haye Sözleşmesine göre bunların hepsine “zâbit” muamelesi yapılmasını talep etdi.

  “Zâbit” olduğunu zanneden Osmanlı Berrî Ordusu “küçük zâbitânının” aynı konudaki talebi karşısında ise

  “Zâbit” olduğunu söyledikleri Vecihi’yi cephenin en önüne süren “zâbit” gomutanları,

  “Dut yemeden bülbül oldu! 

 

Nargin adasındaki esir kampından kaçmayı başaran Vecihi efendi, İran üzerinden yürüyerek; yalın ayak başı gabak bir şekilde 13 Mayıs 1918 Pazartesi günü memleketine geri geldi. Bunu yapan bir zâbitimiz olsa idi şâyet Genelkurmay Başkanlığımız bu kaçış konusunda şimdiye kadar yüzlerce tefrikalık kahramanlık hikâyeleri düzdürür idi.

Fakat “zâbit” olmadığı için Vecihi’nin bu muazzam kaçış mâcerâsını

Fesat küpü ve beyaz “zâbitân heyetimiz" bugün bile utanmadan hâlâ inkâr etmeye çalışır.

İran sınırından başlayıp Anadolu’yu, şarkdan garba kadar başdan başa yürüyerek kateden Vecihi efendi, İstanbul’a geldi ve Millî Mücâdeleye bırakdığı yerden devâm etdi. Bu ilimizin müdafaasını deruhde eden 9’uncu Tayyâre Bölüğünde “kıdemli başçavuş” rütbesi ve "avcı pilot" unvânı ile görevine tekrâr başladı.

30 Ekim 1918 Çarşamba günü Mondros Mütârekesini imzâlayan Osmanlı Devleti, Birinci Cihân Harbinde mağlup ilan edildi. Ordumuz silah bırakdı ve askerimiz terhis edildi.

31 Aralık 1919 Perşembe günü seferberlik sona erdirilince, 6 senelik mecburî hizmetini tamamlayan Vecihi efendi

  • Gâzi” unvânı 

                Ve dahi

  • Pilot küçük zâbit kıdemli başçavuş” rütbesi ile Berrî (Kara) Ordumuzdan terhis edildi.

*  *  *  *  *

Vecihi HÜRKUŞ hakkında bugüne kadar yazılan kitapların hiçbirisinde, 

Aşağıda gördüğünüz şu bilgilerin hepsini birarada bulamazsınız;

  • 2 senesi, Der Saadet Küçük Zâbit Mektebi'nde “talebe” olarak, (1910-1912)
  • 1 senesi “piyâde küçük zâbit onbaşı” rütbesi ile takım komutanı olarak cephede, (1912-1913)
  • 1 senesi Yeşilköy Hava Mektebinde “uçak makinist” eğitiminde, (1913)
  • 1 senesi cephede muharip “uçak makinisti” olarak (1914)
  • 1 senesi gene Yeşilköy Hava Mektebinde pilotluk” eğitiminde, (1915)
  • 1 senesi Nargin kampında “esir” olarak, (1917)
  • 3 senesi de muharip “avcı pilot” olmak üzere cephede, (1916, 1918-1919)

Birinci Cihân Harbi ve İstiklâl Harbinde vatanına canı bahâsına 10 sene hizmet eden Vecihi efendi,

  • Emekli olamadan 

               Ve dahi

  • Beş guruş ikramiye dahi almadan

1919 senesinde Berrî (Kara) Ordumuzdan terhis edildi...

Çünkü,

1909 Nizamnâmesine göre mecburî hizmetinden sonra ayrılan "küçük zâbitânın" emekli olma hakkı yok idi.

  • TBMM’nin üç takdirnâme ile taltıf etdiği ilk ve tek Türk vatandaşı olan,
  • İstiklâl Madalyası ile ödüllendirilen,15
  • Dünyânın “gelmiş geçmiş en çok uçan pilotu” unvânı verilen,
  • Türk havacılık târihinde “ilk uçak düşeren pilot” unvânını ihraz eden

  • Gâzi pilot küçük zâbit kıdemli başçavuş” unvânı ile terhis edildiği gün
  • Vecihi efendinin cebinde 5 guruş parası yok idi!..

Tıpkı,

Sokakda donarak öldüğü o soğuk Mart gecesinin sabâhında,

Cebinden 5 guruş para çıkmayan “üçüncü sınıf sinema emekcisiYadigar EJDER gibi...

Ey Ali Fehamoğlu gâzi pilot küçük zâbit kıdemli başçavuş Vecihi HÜRKUŞ!

Duy beni!

Bu vatan topraklarında senin ve Yadiğar EJDER’in kaderi

Varlıkda değil fakat yoklukda birleşdi!

Evvela rûhunuz şâd olsun,

Sonra da haberiniz...

*  *  *  *  *

Üsküdar’lı “pilot küçük zâbitVecihi ile biz asubaylar haklı olarak gurur duyarız.

O’ndan sitâyiş ile bahsetmeyi de kendi mesleğimiz için bir iftihâr vesilesi biliriz!

Peki, 

  • Küçük zâbitVecihi efendininpilot” olabilmesinin,

                Daha doğrusu,

  • Pilot” olmasına o zamânki zâbitân heyetinin izin vermesinin sebebi ne idi, hiç düşündünüz mü?
  • Enişdesi Miralay Kemâl Beyin iltimâsı ile mi “pilot” oldu, yoksa?

 

  

  • Gel, Vecihi;

  Mâdemâki "bir adım öne çıkdın! ve "gönüllü oldun!

  Zâbitân heyetimiz gibi sen de bu vatanın yiğit bir evlâdısın!

  Al sana bir mektep! Oku ve pilot ol!

 

  • Sonra da al sana bir uçak;

  Tıpkı zâbitânımız gibi,

 Sen de bu aziz vatana, bu yüce millete kanın ile, canın ile hizmet et, demiş olabilirler mi?

 

 

Zâbitân heyetimiz bu kadar mert, bu kadar cömert, bu kadar alicenâp, bu kadar vatansever mi idi?

Şan, şöhret paypaylamaya gelince gözlerini kan bürüyen bizim beyaz zâbitân heyetimiz

Piyâde küçük zâbit çavuşVecihi efendiyi;

Evvelâ niye “tayyâre makinisti”,

Akabinde niye “pilot” yapdılar dersiniz?..

*  *  *  *  *

 

  Beyaz zâbitân heyetimiz “kışlada öte beri göt gezdirir” iken

  “Piyâde küçük zâbitVecihi efendinin “pilot” yapılmasının sebebi ne idi acap? 

  Uçması için imâl edilen uçaklar, o senelerde uçmakdan daha ziyâde düşüyor idi.

  Pilot için uçmak, uçak havalandıkdan iki dakika sonra mutlak ölüm demek idi!..

  Bu sebepden dolayı Harbiye Nâzırlığımız, “pilot” yapacak “gönüllü zâbit” bulamadı.

 Kahramanlık söz konusu olunca mangalda kül bırakmayan zâbitân heyetimizin maçası, “pilot” olmayı yemedi!..

  Yürek, bilek, celâdet ve hamiyyet isdeyen böylesi tehlikeli bir görevde

  Ve dahi

  Harbiye Nâzırlığımızın böyle çâresiz kaldığı zor bir zamânda

  Üsküdar’lı Ali Fehamoğlu piyâde küçük zâbit çavuş Vecihi efendi,

  Ölüme meydân okudu,

  Ve 

 Bu aziz vatanı canı bahâsına müdafaaa etmek için “bir adım öne” çıkdı!

 Ve dahi

 Berrî (Kara) Ordumuzda hizmet etmek üzere “gönüllü pilot adayı” oldu!


*  *  *  *  *

Mal mülk düşkünleri rahat yüzü görmezler,

Binbir derde düşer, canlarından bezerler.

Öyleyken, ne tuhafdır, yine de övünür,

Onlar gibi olmayana adam demezler.

*  *  *  *  *

23 Temmuz 1919 Çarşamba günü

Erzurum Kurultayını küşâd ederken Mustafa Kemâl, şu harika vecizi söyledi;

Târih her milletin kanını, hakkını, mevcudiyetini hiçbir zamân inkâr edemez!”

Bizim bu makâlemize konu etdiğimiz hususda da

Târih, bir milletin değil fakat

Küçük zâbit denilen askerlerin kanını, hakkını ve mevcudiyetini inkâr edemedi.

Tam 101 sene evvel târihde vuku bulan

Ve dahi

Tam 48 sene evvel târih kitabında ölüm uykusuna yatırılan bir hakikât daha

Bugün, burada

Eski Tüfekin kaleminde tekrâr hayât buldu!

*  *  *  *  *

Uğruların vay hâline!..

Târih, böyledir işde!

Eğrisi ile doğrusu ile bir gün gelir, kendini teşhir eder!

27 Mayıs subay darbesinin hava gazı ile cezbeye tutulup

Şöhret orgazmı olan beyaz zâbitân heyetimiz,

Genelkurmay Başkanlığının arşivindeki belgeleri incelediler

Ve dahi

1969 senesinde bir kitap neşretdiler.

Bu kitabın adı “Birinci Dünya Harbi - IX’uncu Cilt, Türk Hava Harekâtı

Târih yazar uzmanı dedikleri Em.Hv.Kur.Alb. İhsan GÖYMEN’e yazdırdıkları işbu kitabı;

  • Genelkurmay Harp Târihi Başkanlığının yetkili komisyonları inceledi

              Ve dahi

  • Yayınlanmasını uygun gördü!

Bu kitabda yer alan bilgilerin ve hakikâtin asıl sâhibi Genelkurmay Başkanlığımız oluyor.

16

Bu kitabın aşağıda gördüğünüz sayfalarında,

Vecihi (HÜRKUŞ) efendi’nin unvânının “pilot astsubay” olduğunu söylemişler. Târihi inkâr edecek değiller ya! Öyle de yapmışlar.

Ancak ne var ki Genelkurmay Başkanlığımızın üfürdüğü bu iki kelimede bile bir yanlış var.

O da şudur;

Pilot” tâbiri doğru da. Bu senelerde ordumuzda “astsubay” olarak tesmiye edilmiş bir asker sınıfı yok idi ki!

Siz beyaz zâbitân heyeti;

Bu kitabı yazan(!) “albayİhsan GÖYMEN’den bahserderken “miralay” diyor musunuz? Demiyorsunuz!..

Öyle ise şâyet, 1917 senesinden bahsederken de;

1909 Nizamnâmesine tevfikan “küçük zâbit” dediğiniz Vecihi efendi’ye de siz, “astsubay” diyemezsiniz!

Terbiyesizliğin âlemi yok!

Hangi renk ve cinsden olursa olsun, her guş, kendi yuvasına aitdir!

Sen, bu yuvanın garga guşunu alıp kendi keyfine göre şu gartal guşunun yuvasına goyamazsın!

Kendi zamânına ait olan bir tâbiri, başka bir zamân zarfında da kullanamazsınız!

Bu cümleden olmak üzere,

Her tâbir, kendi zamân zarfında mazrûfdur!

Bu sözü ilk kez, Eski Tüfek ben Şükrü IRBIK söylüyorum! Bilmeyenler de ilk kez öğrensin!..

Astsubay” dedikleri bu “ortada sandık” ve “ucube” tâbiri Genelkurmay Başkanlığımızın sahtekâr subayları, 1951 senesinde uydurdular. Bunu da öğrensinler artık!..

1969 senesinde yazdığın kitapda şâyet sen 1917 senesinden bahsediyor isen;

Vecihi efendi’ye “astsubay” değil fakat ”küçük zâbit” demeye mecbursun.

Bu ince mevzuyu bir kenâra bırakalım

Ve dahi

Aşağıdaki şu sayfada yazılan acı ve fakat bir o kadar da dehşet verici bilgilere bakalım.

17a

 

Bu makâlemizin asıl konusu,

Aşağıda gördüğünüz şu sayfada gizli...

18

Münevver dediğin O’dur ki;

Herkesin okuduğunu okuya

Ve fakat

Herkesin okuduğundan, hiç kimsenin anlayamadığını anlayabile!

 

Aslında bu kitabı yazdıran ödlek zihniyetin burada itirâf etmekden korkduğu bir hâkikat daha var;

Pilot olmaya isdekli ve yürekli “zâbit” bulamadıkları için,

“Küçük zâbit” ve erâtımızdan gönüllü pilot adayı almakdan başka çâreleri kalmamış idi...

 

 

1916 senesine kadar sâdece zâbitândan pilot yetiştiriyorlar idi.

Düşen uçaklarda da tabii olarak hep zâbitimiz şehid oluyor idi.

Genelkurmay Başkanlığımızın 1969 senesinde yazdığı kitabın yukarıdaki sayfasında gördüğünüz bu cümleler, aynı zamânda şu acı hakikâtin itirafıdır;

it

*  *  *  *  *

Bize yıllardır yedirilen bir ezberi daha bugün, burada bozduk evvel Allah!..

"Makbûl" asker olduğumuz için “pilot” yapmamışlar Asubayları!

Biz “küçük zâbitân” kendimizi;

Çevirdiğimiz askerî havacılık foliminin “esas oğlanı” zannediyor idik!

Ne acıdır ki;

Tehlikeli sahnelerde zâbitân heyetimizin yerine “ölmesi” için oynatdığı “ikinci sınıf figüran” imişiz meğerse!..

*  *  *  *  *

Makbûl mü yâ Rab, yoksa maktûl mü?

11 Temmuz 2017 Salı günü neşretdiğimiz

Asubay Tefrikası 4: Erlikden Harp Okulu Komutanlığına isimli makâlemizde şöyle demiş idik;

Türk Ordusunun asubay denilen askerinin kellesi,

Subayının kellesinden daha mı ucuz?”

19

Hakikât öyle imiş!..

  

Biz asubayları;

Makbûl” olduğumuz için “pilot” yapdılar zannediyor idik!

 

 

  

Meğerse biz “küçük zâbitânı”;

zâbitin yerine “maktûl” olması için “pilot” yapmışlar!..

 

 

brove

 

 

  

 Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.



Evvelki Bölümleri Okumak İçin Resimleri Tıklayınız!

Kapak-1Kapak-2Kapak-3

Kapak-4Kapak-5kapak-6-1

kapak-6-2

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Perşembe, 28 Eylül 2017 13:46

Asubay Tefrikası -6-1

  

15 Temmuz Vak’asının ikinci sene-i devriyyesinin üçüncü ayını teneffüs etdiğimiz şu günlerde

08 Mart 2017 Çarşamba günü bismillah vira kalem! deyip yazmaya başladığımız Asubay Tefrikasında

Kağıt-kalem meyânında rakamları birer ikişer öğütdük!

1, 2, 3, 4, 5 derken,

Şimdi sıra geldi 6’ya...

Haydi hayırlısı! Allah, devâmını getirmeyi nasip etsin, inşallah...

İlk 5 tefrikaya isim bulmakda epeyi zorlanmış idim!

Fakat altıncı makâlenin ismi, daha yazmaya başlamadan evvel dilimin ucunda bekliyor idi...

Asubay okuluna girdiğimiz ilk günden,

Emekli olmak için son mesâimizi yapdığımzı güne kadar

Ve dahi

Emekli olduğumuz ilk günden

Emekliliğimizin şu son gününe kadar en çok tekrâr etdiğimiz o kelime,

Beş altı kısımı dolduracak Asubay Tefrikası-6’nın başlığı olmak için

Senelerden beri yalvarıyor idi bana...

  • Aldatılmak

Ya da

  • Kandırılmak!

Bu konu ile bağdaşdırmak için örnek bir şahsiyet ararken de

Türk sinemasının bahtsız ve ucuz emekcisi Adnan AYBERK geldi aklıma...

Adnan AYBERK ile asubaylar arasındaki benzerliği de

Makâlemizi okuyanlar anlayacak, inşallah.

*  *  *  *  *

Bugünün askerî, idârî ve cezâî kânunlarımıza göre “Astsubay” dediğimiz biz asker kişilere; 

  • Kimlerin, hangi sözleri verdiğini,
  • Ve bu sözlerden yerine getirilmeyenlerin nasıl savsaklanıp unutdurulduğunu,
  • Bu sözler ile verilen hakların ise nasıl gasp edildiğini de 

Asubay Tefrikası -6-‘nın müteakip kısımlarında fâş eyleyeceğiz, evvel Allah...

*  *  *  *  *

Aldatanlar Ülkesinin Aldatılmaya Doymayan Askeri; Asubaylar -1- ismini verdiğimiz bu tefrikamızın

Biricik hedefi şudur

Asubay denilen biz askerlerin

Ve dahi Asubaylık sınıfının özlük hakları konusunda; 

  • İcrâ makâmı” olan Genelkurmay Başkanlığı ve M.S.B,
  • Temsil makâmı” olan TEMAD,

Ve dahi

Emekli ve muvazzafı ile asubayların gündemine göre,

  • Asubaylığın taleplerinin neler olduğunu göreceğiz! 

Bu taleplerin tahakkuk ettirilmesi konusunda

İlgili tarafların bugüne kadar neler yapdığı da kendiliğinden ortaya çıkacak...

*  *  *  *  *

Mahlası, Yâdigâr idi!..

Doğurduğu gün anası O’nu, yâdigâr olsun diye babasına,

Babası da yâdigâr olsun diye devletine, milletine emânet etdi...

Vücud olarak, beden olarak eşi benzeri görülmemiş bu Sivas’lı,

İri kıyım ve yiğit bir çocuk idi!

Büyüyünce, karnını doyurmak için

Gurbetci babası ile birlikde Alamanya’ya gitdi. Tersanede çalışdı, çok iyi para kazandı.

Fakat, memleket hasreti ağır basınca, bir de gönlünde yatan aslan kükremeye başlayınca

Babasının yanından firâr etdi ve İstanbul’a geldi.

Sivas’da, çocuk iken çekirdek satdığı sinemalarda filimlerin sihirine kapılmış idi bir kere... Bu sebepden dolayı ya nasib deyip, 16 yaşında Yeşilçam Sokağın yolunu tutdu.

Sinemacıların deyimi ile söylersek; star, jön; figüran... Yadiğar, bunlardan üçüncüsü idi...

Seyircinin gözünde kahramanların böyük görünmesi için dayak yemesi isdenen adam idi!

Türk sinemasının ikinci, üçüncü sınıf yüzlerce sanatcı ve ucuz emekcisinden birisi oldu...

Baş oyuncu denen cüce adamlar, filimlerde bu dev adamı hep madara etdiler!

Oynadığı filimlerin çoğunda, aslında gerçekden dayak yedi; ağzı, burnu kırıldı...

Sinemada onu seyredenler güler iken, O aslında hep ağlayan adam oldu!

Rint bir şahıs idi! Çevresindekilerin adam alıp adam satdığı para denen şeye hiç önem vermedi...

Çok mihnet çekdi! Fakat kimseye de minnet etmedi. O’nun için varsa yoksa sinema ve seyircileri idi.

Etme, Hayyâm! Gel, dinle Eski Tüfek'i!

   Girme, şu alçakların hizmetine;

   Konma sinek gibi, pislik üsdüne.

   İki günde bir somun ye, ne olur!

   Yüreğinin kanını iç de boyun eğme. 

 

 *  *  *  *  *

Bâzen Gaffur oldu, bâzen Mazlum!

Dokuzyüz küsûr filimde oynadı. Fakat oynadığı filimlerin afişlerine çoğu kez O’nun adını bile yazmadılar.

Sinemayı hiç kimse O’nun kadar sevmedi. Ömrünü sanata adadı, sahnede yaşadı.

Fakat belediyeye ait bir bankın üzerinde soğukdan donarak öldü!

Soğuk bir kış gecesi İstanbul; şarap, çalgı, çengi, kumar ve cimâ yorgunluğunun derin uykusunda iken

2

Taksim Meydânındaki belediyeye ait bankın üzerinde koca bir adam,

Daha 40 yaşında iken Mart ayının dördünde son uykusuna yatdı!

Ücretini ödeyemediği için otelden atıldığı o gecenin ayaz soğuğunda,

Sabaha kadar sokaklarda âvâre dolaşdı. Canlı iken O’nu oralarda, kimseler tanımadı!

O son gün;

Bir akşam kahvehânesine girip bir bardak çay içecek bir lirası bile yok idi cebinde!..

Lâkin,

Sabah erkenden Gezi parkını temizlemeye gelen belediye çöpcüleri, O’nun ölüsünü orada hemen tanıdı!

Soğukdan kaskatı, mosmor kesilmiş o koca adam,

Bizleri gâh güldüren, gâh ağlatan

Fakat her dâim düşündüren filimlerin vazgeçilmez figüranı, Yeşilçam’daki isimi ile Yâdigâr EJDER idi...

Altın kâlpli dev adamın ölümünü o günkü boyalı matbuât, şu kara ve koca harfler ile duyurdu; 

Ünlü oyuncunun yürek burkan ölümü!”

3

Gerçek ismi Adnan AYBERK olan

Ve

Filimlerinde Gaffur ya da Mazlum lakabı ile evimize misâfir etdiğimiz Yâdigâr EJDER,

Ehli dil, ehli edep, ehl-i nâmus ve mütevazı ve rint bir sinema emekcisi idi...

Hiç evlenmedi!

Parayı pulu gözü görmedi hiç. Şan, şöhret peşinde de koşmadı... Bir lokma, bir hırka dedi hep.

Tek derdi; sıcak bir çorba, sıcak bir oda, sıcak bir yatak idi...

Bunları da bu millet ve bu devlet çok gördü O’na...

Sinema piyasasında filimcilerin en çok kandırdığı sanatcılarından birisi idi.

Oynadığı filimler için para vereceğiz diyen filimciler, çoğu zamân kandırdılar O’nu.

Birlikde oynadığı oyuncular ve filimciler O’nun sırtından geçinip servet kazandılar.4

Fakat

O, kimesnin sırtından geçinmedi, kimsenin hakkını yemedi!

Kimseyi de kandırmadı, aldatmadı...

Birkaç aylık otel borcu,

Belki de mahalle esnafına bir yüz lira veresiye bırakdı arkasında, hepsi o kadar!

Kaç filimde oynadığı,

Nerede, ne zamân ve nasıl öldüğünü dahi bilen olmadı...

Öldüğü gün cebinde beş kuruş parası bile olmayan altın kâlpli bu dev adama

Allah’dan bugün bir kere daha rahmet ve merhâmet dileyelim.

Mekânın cennet olsun inşallah, Mazlum!

*  *  *  *  *

Eyvâh, Kandırıldık!

Yenilen pehlivân, güreşe doymazmış deriz! Güreş de pehlivân da bize has ıstılâh olduğuna göre hiç şüphe yok ki bu atalar sözünü, biz Türkler türetmiş olmalıyız.

Fakat bu atasözüne son zamânlarda çetin bir rakip çıkageldi; “Aldatılan, aldatılmaya doymazmış!” Atalarımızın güreşde sırtı yere gelen pehlivânlar için söylediği bu söz, kendi dönemini aşdı ve

Şu günlerde milletimizin çok geniş bir kısmının hâl-i pür melâline tercümânlık eyler oldu...


  • Maçam yemedi,
  • Yüreğim yetmedi,
  • Ciğerim yetmedi,
  • Bilgim yetmedi,

            En mühimi de

  • Aklım yetmedi, demenin adı

Vallahi kandırıldım!”, “Billahi aldatıldım!” oldu...

 Yaprağını yerken; kıtır, kıtır!

Sapına gelince, meee! Öyle mi?..

 

Özellikle yirmibirinci asırın ilk senelerinden itibâren memleketimizde nezle mikrobu gibi süratle yayılmaya başlayan “aldatma/kandırma” hastalığı,

Yukarıdan aşağıya doğru herkesi sarmaya başladı…

İmam, bilerek ve isdeyerek osdurunca cemaat de hem sıçdı, hem de sıvadı...

Memleketimiz, aldatılanlar kumpanyasının açık sahnesi olmaya başladı.

5a

Recep Tayyip ERDOĞAN, Başbakan olduğu dönemde defalârca söyledi; “Ben dahi aldatıldım!

Cumhurbaşkanı oldukdan sonra da şöyle dedi; “Şahsım başda olmak üzere bütün ülke aldatıldı!

Belediye başkanlarını, devlet bakanlarını, polisleri, her rütbeden subayları, asubayları, sanatcıları cemaatler;

Cüppeli hocayı da Lüpcü Fadıl aldatdı!

Gözümüzün görmediği,

Ve hattâ

Gönlümüzün de katlanmadığı hâlde aldatan-aldatılanlar folimi, tam gaz devâm ediyor memleketimizde;

  • Ȃmir, memurunu,
  • İşveren, işcisini,
  • İmam, cemaatini,
  • Karı-koca, yek diğerini,
  • Esnâf, veli nimeti olan müşderisini,
  • Arkadaşlar, birbirini,
  • Askerde üst’ler, ast’ını, 

Kandırıyor, aldatıyor...

15 Temmuz gecesi maskeler de düşdü, takkeler de!.. Bunları 15 Temmuz 2016 Cuma gününden sonra gördük, duyduk, öğrendik! Bu konuda bakalım daha neler duyup göreceğiz.

Siyâsetciler de seçmenlerini 10 Kasım 1938 Perşembe günü saat dokuzu beş geçeden beri kandırıyor.

Farz edelim ki suç, aldatanlarda...

Peki, aldatıldığını söyleyenlerin hiç suçu yok mu? Küllükde dolaşmayanın ayağına bok bulaşır mı?

Aldatılanlar kumpanyası oyuncularının hâl-i pür melâli bu minvâl üzere de...

Taa bin dört yüz sene evvelinden bize nasihât edip “Mü'min, aynı delikten iki defa ısırılmaz!diyen kim?

Biz, kimin ümmetiyiz, Allah aşkına?

Siyâsetcisinden, subayından bu devlet adamları aldatıldığını söylüyor da

Aslında aldatılanlar, neticede hep biz vatandaşlar değil miyiz?

Aldatıldığını söyleyen ve fakat aslında vatandaşı aldatan bu devlet adamları ölüp gidince arkasından biz vatandaşlar “Allah rahmet eylesin!” demeye isdekli miyiz?

Ya da

Merhûm Yâdigâr EJDER için gönlümüzde hissetdiğimiz rahmet ve merhâmet duygusunu

Aldatıldım diye yalanlar üfüren bu insanlar için de acap hissedebilecek miyiz?

Yâdigâr EJDER, ömrünü hasretdiği sinema sanatından, karnını bile doyuramadı.

Öldüğü gün cebinden beş kuruş parası dahi çıkmadı!..

Kimsenin sırtından geçinmedi, kul hakkı yemedi, kimseyi de aldatmadı...

Ölüm haberini “Yâdigâr EJDER’in yürek burkan ölümü” diye duyuran gazeteler utansın!

Yürek burksa da ölümü, Allah’ın huzuruna mâsûm bir insan olarak çıkdı dev adam. Mekânı cennet olsun! 

*  *  *  *  *

Ey şarapperest Çadırcı! Neredesin sen, şimdi? 

Bilmez misin ki;


   Niceleri geldi, neler isdediler;

   Sonunda, dünyâyı bırakıp gitdiler;

   Sen hiç ölmeyecek gibisin, değil mi?

   O gidenler de hep senin gibiydiler!

 

*  *  *  *  *

Peki,

Aldatıldıklarını söyleyen fakat aslında biz vatandaşları aldatan devlet zevâtının ölümü nasıl olacak acap?

Gazeteler, bu zevâtın ölüm haberlerini nasıl duyuracak?

Bu insanlar, yapdıkları haksızlıkların hesâbını Hakk’ın huzûrunda nasıl verecekler?

Ve

Biz vatandaşlar, bizleri idâre etdiğini zanneden bu “kandırılmış” zevâtın ardından

Bir Elhâm okumaya isdekli miyiz?

*  *  *  *  *

Aldatanlar Ülkesinin Aldatılmaya Doymayan Askerleri; Asubaylar!

Boğa, boynuzundan; yiğit, sözünden tutulur ya!

Konu aldatılmak ise şâyet, verilen bir sözün tutulup tutulmaması söz konusudur.

Verilen bir sözün tutulup tutulmaması söz konusu ise şâyet

O zamân orada verilmiş söz ya da talep var demekdir.

Peki,

Asubaylığa taraf olanların gündemindeki talepleri nedir?

Şimdi bu talepleri, yorumsuz olarak akdaralım sizlere.

Asubaylar hakkındaki talepler lisdesini derlemeye TEMAD ile başladım.

TEMAD’ın Basın-Yayın ve Tanıtımdan Sorumlu Genel Başkan Yardımıcısı Sayın Adnan AYVACI’ya bir e-mektup gönderdim. Dedim ki Başkanım; TEMAD’ın gündemindeki asubay talepleri nelerdir?

6

Sağolsunlar, Genel Başkan Yardımcımız Sayın Adnan AYVACI hemen cevâp gönderdi...

TEMAD’ın gündeminde ki Asubay talepleri şunlar imiş;

TEMAD’ın Gündemindeki Asubay Talepleri

 

 TEMAD'ın gündemi hakkında

AA

Adnan AYVACI < Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Reply|

21 Şubat 2017, Salı 1:54 PM

To: Şükrü IRBIK ( Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

 

Merhaba Sayın Şükrü IRBIK,


TEMAD’ın kısa, orta ve uzun vâdede tahakkuk ettirmek üzere gündeminde olan taleplerini size bildiriyorum

Astsubay Sorunları Ana Başlıkları;

Türk Silahlı Kuvvetlerinden emekli olan ve halen görev yapan Astsubaylarımızın sorunlarına ve beklentilerimize ilişkin taleplerimiz aşağıda sunulmuştur.

 

1-Görev ve Makam Tazminatları

2-Göreve başlangıç derecesinin 9/1i yerine diğer memurlarda olduğu gibi 9/2 den başlatılması

3-Emekli maaş bağlama yüzdelerinin artışının düzenlenmesi

4-Personel kadro düzenlenmesinin yapılması

5-Disiplin kanununun İnsan hakları ve Anayasaya göre yeniden düzenlenmesi

6-Astsubay yetiştirme okul seviyesinin ön lisans (2 yıllık meslek yüksek okulları) düzeyinden lisans ( 4 yıllık yüksek okul) düzeyine yükseltilmesi.

7-Tüzüğümüzde de belirtildiği üzere, üyelerimizin ihtiyacı olan huzur evi, yurt v.s gibi hizmetleri yapabilmek amacıyla gerekli olan mali imkanlara kavuşabilmek için, kooperatiflere iştirak etmek/kurmak,  şirketler kurmak/işletmek ve vakıflaşmak arzumuzla ( üye aidatları ve düzensiz bağışlar ile bu hizmetleri yapabilmenin zorluğu ortada olduğundan dolayı) çalışmalarımızı sürdürmek. 

Selam ve sevgilerimizle


Adnan AYVACI

TEMAD Gen.Bşk.Yrd.(Bas:Yay veTantm.sorumlu)

 

Yukarıda gördüğünüz üzere, “temsil makâmı” olan TEMAD’ın gündeminde 7 maddelik bir talep listesi var.

*  *  *  *  *

Asubay meselesinin önemli taraflarından birisi de emekli asubaylar. Bu konuda ortaya dökülen beyânlara bakdığımızda emekli asubaylarımızın 3 maddelik kısacık bir talep listesi olduğunu görüyoruz.

Emekli Asubayların Gündemindeki Asubay Talepleri


 1. Görev başlangıç derece/kadememizdeki kânunsuzluk. (9/2)

2. Subay/asubaya bağlanan emekli maaş oranındaki adâletsizlik. (Subay; %80, Asubay; %50)

3. Tazminât.(7 çeşit tazminât) 

Talep listesindeki maddeler itibârı ile asubaylıkdan beklentisi en az olanlar taraf, emekli asubaylar. 


Sâdece 3 maddelik bu talebleri yerine getirmek ile İcrâ mâkamı olan Genelkurmay Başkanlığı ve MSB, yüzbin emekli asubayı, sokaklardan evlerine gönderebilir. Bunu yapmıyorlar ise şâyet o vakit biz de şu suâli sormalıyız; 

Eşi, çocuğu, gelini, torunu ve akrabası ile sayısı bir milyon civârında olan emekli asubayların sokaklarda dolaşıp;

  • Açlık sınırında yaşıyoruz diye ilenmesinden,
  • Polisler ile şehir meydanlarında köşe kapmaca oynamasından,
  • Ölüm orucuna yatmasından kimler memnun oluyor acap?

 

*  *  *  *  *

Asubayların talepleri söz konu edilince her niyeyse Genelkurmay Başkanlığımız;

Yapacaklarında daha ziyâde yapdıklarını piyasaya sürmeyi tercih ediyor. Bu basit “beyin yıkama” yöntemi; 

  • Hem züğürt tesellisi niyetine umut pazarlıyor,
  • Hem de fazla diretirseniz bu verdiklerimizi de elinizden alırız diyerek aba altından sopa gösderiyor.

Bu basit alicengiz oyunları bir yana;

İçinde yaşadığımız 2017 senesinde,

Asubaylara dâir olmak üzere “icrâ makâmı” olan Genelkurmay Başkanlığımızın gündeminde

Sâdece 3 maddelik bir ”sistemli” çalışma(!) lisdesi olduğunu görüyoruz.

Genelkurmay Başkanlığının Gündemindeki Asubay Talepleri


Görev Tazminâtı; sâdece subaylarımıza vermek üzere 1989 senesinde icâd etdiler. (Asubayları ileri sürerek Genelkurmay Başkanlığımız, şimdi de binbaşılara bu tazminâtı vermek isdiyor.)

Silâhlı Kuvvetler Hizmet Tazminâtı; Genelkurmay Başkanlığımız 2011 senesinde icâd etdi.  (Asubayları ileri sürerek Genelkurmay Başkanlığımız, şimdi de binbaşılara bu tazminâtı vermek isdiyor.)

Görev başlangıc derece/kademesi; 9/1 yerine 9/2 olması. Asubayların eğitim süresini 2002 senesinde bir seneden iki seneye yükselttiler. Verilen bu bir senelik hak; muâdili devlet memurlarına kıyâsen  asubaylara, 1 senelik hak kaybı olarak aynı sene geri döndü!

Genelkurmay Başkanlığının bugün hâlâ “çözmeye(!)” çalışdığı yukarıda gördüğünüz 3 meselenin üçünü de

Gene zamân içinde çıkartdığı kânunlar ile Genelkurmay Başkanlığının doğurduğu meseleler olduğunu görüyoruz.

Yukarıda gördüğünüz 3 madde, bugün Genelkurmay Başkanlığının gündeminde olan konular.

Genelkurmay Başkanlığının bir de görmediği(!) maddeler var ki bunları da gene kendileri doğurdular;

  • Makâm tazminâtı; sâdece subaylarımıza vermek üzere, 1982 senesinde doğurdular.
  • Temsil tazminâtı; sâdece subaylarımıza vermek üzere, 2000 senesinde doğurdular.
  • Kadrosuzluk Tazminâtı; sâdece subaylarımıza vermek, üzere 1993 senesinde doğurdular.

Şimdi, ehl-i akıl bir insan olarak ben, aklımın emrine râm olup burada şöyle düşünmeye mecburum;

Asubaylara “makâm, temsil ve kadrosuzluk tazminâtı”, Genelkurmay Başkanlığının gündeminde bile yok!

Demek ki Türk Ordusunda makâm, temsil ve kadro hakkı sâdece subaylarımıza özgü.

Peki, öyle olsun!

O zamân da şu suâlin cevâbını versinler; Subaylarımız, kânun peydahlıyor ve diyorlar ki asubay denilen asker kişiler, “subay yardımcısıdır”. Şu anki mevzuâta göre sâdece subaylarımıza özgü olan “makâm, temsil ve kadrosuzluk tazminâtı” almayan asubaylar, nasıl oluyor da “subayların yardımcısı” olabiliyorlar?

*  *  *  *  *

Asubayların talepler lisdesini konuşmaya devâm edelim...

Asubay meselesi konusunda en dertli zümrenin, muvazzaf asubaylar olduğu görülüyor. Çünkü en yüklü talep listesi, muvazzafların elinde. 24 maddelik bu liste, asubayların taleplerinin tamâmını kapsamıyor elbetde. Bu lisdeye yeni talepler ilâve edilebilir...

Bugün itibârı ile tahakkuk etdirilen haklarımızı lisdeye dâhil etmediğimizi söylemeye hâcet olmasa gerekdir.

Muvazzaf Asubayların Gündemindeki Asubay Talepleri


1. Birinci derecenin dördüncü kademesine yükselme sorunu. (2012/ öldüre öldüre bitirdiler. Onun da içi boş)

2. Görev başlangıç derece/kadememizdeki kânunsuzluk. (9/2).

3. Subay/asubaya bağlanan emekli maaş oranındaki adâletsizlik. (Subay; %80, Asubay; %50).

4. Tazminât haklarımız. (7 çeşit tazminât).

5. Asubay sınıf okulu mezûnlarının intibâk sorunu (2016/öldüre öldüre bitirdiler)

6. Askerî hastanelerde utanç verici sınıf ayrımı (Subaylarımızın yapamadığını 15 Temmuz’cular bir dakikada yapdı ve Askerî hastaneleri Genelkurmay Başkanlığının elinden aldı.)

7. Askerî mahkemelerde görülen dâvalarda asubay kıyımı. (Subaylarımızın yapamadığını 15 Temmuz’cular bir dakikada yapdı ve Askerî mahkemelerin kapısına kilit vurdu.)

8. Lojman tahsisinde orantısız tahsis.

9. İçhizmet Kânunu ve Askerî Cezâ Kânununda asubay aleyhine işletilen hükümler.

10. Günlük yaşantıya müdâhale eden emir komuta zenciri ve görev anlayışı.

11. OYAK. (Aidât öderken var, yönetimde yok sayılan sınıf asubaylar)

12. Orduevi, sosyal tesis ve askerî kamplarda adâletsiz tahsisler ve uygulamalar.

13. Kalkınmada öncelikli bölgelerde çalışan asubaylara kademe verilmesi.

14. Asubay Meslek Yüksek Okullarının lisans seviyesine yükseltilmesi.

15. TSK’da görev yaparken hasta olarak sağlığını kaybedenlerin mağdur edilmesi.

16. Çağdışı orduları andıran şekilci uygulamalar. (Tam kanat – kırık kanat kepâzeliği, kılıçlı – tüfekli bölücüğü)

17. İki dudak arası mesâi kavramı değiştirilmeli, âmirin başına buyrukluğuna son verilmelidir.

18. 1 sene okuyana da 8 sene okuyana da aynı hizmet süresi. Mecburî hizmet, tahsil süresi ile orantılı olmalıdır.

19. TSK’dan ayrılışlar kolaylaştırılmalıdır.

20. Asubayların meslekî memnuniyeti için çalışma şartları iyileşdirilmeli, erken emeklilik önlenmelidir.

21. Asubaylıkdan subaylığa terfi kuralları şeffâflaştırılmalı, idârenin sınırsız takdir hakkı kısıtlanmalıdır.

22. İlk rütbemiz olan “Astsubay Çavuş” ibâresinden “Astsubay” kelimesinin iptâl edilmesi.

23. Meslek unvânımız “Astsubay” kelimesinin, ATATÜRK’ün türetdiği şekili olan “Asubay” yapılması.

24. Kışlada, cephede kahraman; esir kampında hizmet eri muâmelesi. (Bu maddeyi Çavuş Mustafa Kemâl isimli makâlesi ile 09 Mart 2017 târihinde asubayların gündemine ilk dâhil eden kişi, Şükrü IRBIK’dır.)

 *  *  *  *  *

Bugün Astsubay olarak bildiğimiz meslek sınıfı, 1951 senesinde teşkil edildi.

Asubaylara yeni haklar veriyoruz diye subaylarımızın piyasaya sürdüğü her yeni kânun aslında,

Asubayların aleyhine yeni ve daha büyük haksızlıklar doğurdu!

Peki,

Asubayların talepleri konusunda tarafların bu kadar farklı gündeme sahip olmasının sebebi nedir sizce?

Dokuz sınıf askeri olan bir orduda; alın terinin karşılığını âdil bir şekilde dağıtmak mümkün olabilir mi?

Kendilerinden başka diğer sınıflardaki askerlerin rütbesini dahi bilmeyen subaylarımız;

Bu askerlerin dertlerinin ne olduğunu nasıl bilsinler ki?

Sistem bütünlüğü içinde çalışıyoruz!” diyen subaylarımız doğru söylüyor!

sistem

Çünkü;

Sistem bütünlüğü içinde çalışarak(!)” ordumuzu gene

Sistem bütünlüğü içinde!” parçalayıp kıymık kıymık "kastlara" böldüler.

Sıkıntıları çözüyoruz diyen vatan hâini subaylarımız,

Yeni sıkıntılara kapı aralayan yeni asker sınıfları doğurtdular ordumuza!

Şu gün itibârı ile ordumuzda tam sekiz çeşit asker var!

Böyle bir manzarayı Aristo bile hayâl edemez idi!..

mevcu

Ordumuzdaki “asker sınıfları” için Genelkurmay Başkanlığımızın “statü” dediğine lutfen dikkat buyurunuz.

*  *  *  *  *

1950 senesinden beri rütbe takan orgenerallerimiz, salon generalidir!

Enselerine güneş, postallarına çamur değmez!

 

Alıp tüfeği eline,

Koşup hudut boyuna,

Yatıp çamurlu sipere boylu boyuna,

Düşmâna kendisi kurşun atacak değil, herhâlde! 

Eli tetikde, gözü ufukda düşmân gözleyen Mehmedciğimize 

Ateş! diye emir verse, Seri paşamız;

ateş

O ateş! emri, O Mehmedciğe gidesiye 

Ve dahi

O Mehmetcik, o tetiği çekesiye kadar

O düşmân, senin O canına ot tıkar be!

*  *  *  *  *

Kör Bakan İnsanlar, Fil ve Asubaylık! 

Asubaylık konusunda söz söyleme hakkı olan 4 taraf var;

1. Muvazzaf Asubaylar

2. Emekli Asubaylar

3. TEMAD (Temsil makâmı)

4. Genelkurmay Başkanlığı/MSB (İcrâ Makâmı)

Fakat gelin görün ki asubaylığın taleplerini çözmek şöyle dursun,

Asubayların taleplerinin ne olduğu konusunda her bir taraf, farklı bir telden kendi nağmesini çalıyor!

Res

*  *  *  *  *

İnsan olmanın temel şartı ve en büyük fâzileti,

Hakkını arayacak kadar cesûr ve haysiyetli olabilmekdir.

Hakkını almak, bu yolda mücâdele etmek de cesâretli ve haysiyetli insanların işidir!

Aç köpek, (karnını doyurmak için) fırın duvarını yıkıyor ise şâyet,

Aç insan, (karnını doyurmak için) fırın duvarını niye yıkmasın?..

Açlık sınırında yaşayan asubayların, köpek kadar aklı ve haysiyeti yok mudur ki hakkını aramasın?

Hakkını almak için mücâdele eden asubayları kınayanlar, önce dönüp kendilerine baksınlar;

Bu zât-ı muhteremlerin ya karınları tokdur, açlık sınırında yaşayan asubayların hâlinden anlamaz,

Ya da

Bu zevâtın aç köpek kadar bile aklı ve haysiyeti yokdur!

 

*  *  *  *  *

Asubaylık meselesine taraf olanların

Asubaylığı anlamak ve târif etmek konusunda içine düşdükleri

Ve dahi

Yukarıda gördüğünüz “başıbozukluğu” ve “kavram kargaşasını” anlatacak bir resim arar iken,

Aşağıda gördüğünüz şu sessiz(!) çizgi-resimi keşfetdim!

Bir de siz bakın hele!..

8

Asubaylar konusunda söz hakkı olan taraflardan her biri

Gündüz vakdi kör gözlüğü takıp da bakdıkları asubaylığı

Kendi görmek ve anlamak isdediği şekilde gördü, anladı ve târif etdi.

Fakat bu taraflardan hiçbirisi asubaylığın hem iç hem de dış hukûkumuza göre

  • Gayri meşrû 

               Ve dahi

  • Gayri kânûnî olduğu fark edemedi!.. 

*  *  *  *  * 

9Sinema piyasasında filimcilerin en çok kandırdığı sanatcılarından birisi idi.10

Oynadığı filimler için para vereceğiz diyen filimciler, çoğu zamân kandırdılar O’nu.

Birlikde oynadığı oyuncular ve filimciler O’nun sırtından geçinip servet kazandılar.

Ömrünü hasretdiği Yeşilçam Sokakda karnını bile doyuramayan Yadigar Ejder,

Hep “üçüncü adamı” oynadığı Türk sinemasının “ucuz emekcisi” idi!

*  *  *  *  *

Canını fedâ etdiği Türk Devletinden;11

  • Karnını bile doyuramayan,
  • Hep oyalanan,
  • Avutulan,

             Ve

  • En çok da aldatılan asubayları ise

Türk Ordusunun hep “ikinci sınıf” muamele gören “fakir ve ucuz emekcisi” oldu! 

 brove

Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.



   Evvelki bölümleri okumak için aşağıdaki resimleri tıklayınız!   


 Kapak-1       Kapak-2     Kapak-3

  Kapak-4      Kapak-5

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK

1

Başınız ağrıyor ise şâyet o başınızı kesip atmazsınız, tedâvi edersiniz, değil mi?

Fakat

Vatanı müdafaa etmek için canını vermeye nâmusu üzerine yemin eden beyaz subaylarımız;

Askerimizin canını kurtarmak için inşâ etdiğimiz GATA’yı

İçine sızan hâinleri ayıklamak yerine MSB’den "kesdiler" ve Sağlık Bakanlığına "nakletdiler!"

"Organ naklini" işitdik, biliyoruz!

Fakat "hastane naklini" de geçen sene 31 Temmuz'da öğrendik!

Aslında GATA’yı MSB’nin elinden almak, siyâsi iktidârın yaslandığı Türkiye düşmânı devletlerin gizli bir emeli idi. 15 Temmuz’u tertipleyen Türkiye düşmânı devletler, “iti, öldürene sürükletdiler!

Ve dahi

Ver-kurtulcu” subay ve siyâsetcilerimizin sırtından bu gizli emellerine sinsice ulaşdılar.

Ve böylece;

Bizim her boku bilen subaylarımız,

Kendi menfaatlerini tahakkuk etdirmek üzere teşkil edip

Yarım asırdan beri ellerinde tuttukları çok önemli iki mevziiyi

15 Temmuz’un gâlibi olan siyâsetcilere kapdırdı; GATA ve AYİM...

AYİM, askıda çorba misâli biraz beklesin!

16 Nisan darbesinin kapısına kilit vurduğu Merâsim Sokağın soytarıları hakkında elbetde söz edeceğiz!

Biz, şimdilik bir mola verelim ve

Hâlen yayında olan Asubay Tefrikası -5- ile henüz yazmadığım Asubay Tefrikası -6- arasına

GATA hakkında yazdığımız bu makâlemizi sıkışdıralım, inşallah.

*  *  *  *  *

At izinin it izine karışdığı 15 Temmuz 2016 subay darbesinin tozu dumanı arasında

AKP hükûmetinin peşpeşe tertiplediği KHK karşı darbesinden birisi ile M.S.B.’nin elinden alınan GATA,

Sağlık Bakanlığına teslim edildi.

Orası artık Abdülhamid Hastanesi!

2

3

Sağlık Bakanlığı isdedi. AKP hükûmeti de hemen teslim etdi.

669 sayılı KHK’nın 107’nci maddesine müsteniden GATA’yı, Genelkurmay Başkanının elinden aldılar ve

15 Temmuz’dan tam 16 gün sonra Sağlık Bakanlığının yan cebine koydular!

Hepsi bu kadar değil elbetde!

Zamân ve zemin ile tevâfuk etdiğinden dolayı;

GATA’nın el değişdirmesinin altında yatan hakikâtleri kamuoyuna fâş edeceğim.

Hem de bu vesile ile;

Bir vakitler biz asubayların da gitmeye mecbûr edildiğimiz asker hastanelerinde

Hekim önlüklü subaylarımızın kendinden olmayanlara karşı davranış biçimini ortaya koyması için

Ankara/Etlik GATA’da yaşadığım olayların en önemsizlerinden bugün sâdece birisini anlatacağım.

*  *  *  *  *

İnsanın neresi ağrısa canı oradadır! Hakikâten doğru bir tesbit bu. Canımın, dişimde olduğunu fark etdiğim bir hâtıram var; öznesi ben, nesnesi GATA, zamân 2009 senesi, zemin de Ankara’dır. Bu durumda zannederim okuyanı da sâdece siz olacaksınız! Anlatayım, şâyet iltifât buyurursanız!

Kar yok! Fakat kuru ayazın Ankara’yı teslim aldığı kurşundan ağır ve kardan da soğuk bir kış günü evdeyim! Muvazzafken, 2009 senesinin bir mesâi sabahına, dayanılmaz diş ağrıları ile uyandım. Diş ağrıları diyorum çünkü ağzımdaki diş sayısı otuz iki bile değil. Fakat zannedersin ki otuz iki bin dişim birden ağrıyor! Etlik’deki GATA’ya bizim evden mesâfe, kuş uçusu 750 metre. Evden çıkıp doğrudan hastaneye gitmek en iyi tercih. Çünkü aklım böyle emrediyor. Fakat askerlikde emir, akılı keser, bilirsiniz! Mâlûm, sevk kağıdı olmadan, ölüyorum desen asker hastanesinde bir yudum su vermezler askere. Emirin akılı kesdiğini iyi bildiğimden dolayı, aklımın bu emrini mecbûren göz ardı etdim! Kahvaltıyı falan unutdum o sabah. Alelusûl hazırlandım ve özel şirketin tedârik etdiği araca can havli ile atdım kendimi. Bindiğim otobüs, GATA’nın yanından geçip giderken ben de ona uzakdan acı ve hüzün karışık bir his ile bakabildim ancak... Bir saatlik sarsıntılı ve bol dur-kalklı yolculukdan sonra ağrıyan dişlerimle birlikde vâsıl oldum işyerine...

Mesâinin başlaması, sabah toplantısı, ona buna dert anlatmak, sevk kağını yazdırmak ve ilk âmire imzâlatmak derken, gün, öğlen oluverdi. O gün öğle yemeğini de yiyecek durumda değildim. O zamânlarda öğle molasında Kızılay’a resmî kıyâfet ile gitmek yasak. Hastaneye de sivil kıyâfet ile gelmek yasak! Sevk kağıdını alır almaz yasaklardan birincisini fütursuzca çiğneyip çabucak resmîyete büründüm. Ve kendimi, karargâhdan dışarı atdım!

Otobüs-dolmuş ile bir iki akdarmadan sonra, oturduğum evin 750 metre ilerisindeki GATA’ya geri geldim. Vakit öğle sonrası olmuş idi. Muâyene, saat bir buçukda başlar burada. Yarım saatim daha var harcayacak! Evden kahvaltı yapmadan çıkmış idim sabahleyin. Karnım çok aç idi fakat dişimdeki dayanılmaz ağrı, açlığımı bile basdırıyor idi. Bir süreliğine öte beri pabuç esgitdikden sonra muâyene saatinden 15 dakika evvel diş bölümünün önünde buldum kendimi. Hasta bekleme mahalline varıp boş sandalyelerden birine oturdum. Sağa sola bir iki boş bakış fırlatdıkdan sonra, kayıtcı hanım geldi. Sevk evrağımı kendisine verip kayıt yapdırdım. Şurada bekleyin! Muâyene başlayınca çağıracağım dedi! Muâyene sıram gelinceye kadar ben de yakın bir sandalyeye tekrâr demir atdım. 

Hekim subaylarımızın giydiği beyaz önlükde, rütbe işâreti yokdur, bilirsiniz. Sol göğüs üzerinde rütbe brövesi taşırlar. Yarım saati daha öğütmüşdüm ki birden bire koridorun uzak ucunda beyaz önlüklü üç-beş kişi belirdi. Hekim olduğunu zannetdiğim bu kişilerden birisi, diğerlerinin hepsinin önünde, yılkı beygiri gibi yeldiriyor idi. Zannedersin bu adam komutanı değil, sanki GATA’nın sâhibi... Sürü hâlinde yürüyerek önümden geçip gitdiklerini gördükden bir iki saniye sonra, en önde yeldiren o şahıs, birden bire hışımla geri döndü! Ve gelip tam önümde dikeldi. Ben, hâlâ oturuyorum! Bir şey soracak diye beklerken hiçbir şey söylemeden, her iki eliyle “ayağa kalk” mânasına gelen bir işâret yapdı. Ben de, askerliğin verdiği çeviklik ile gayri ihtiyârî hemen ayağa kalkdım. Beyaz önlüklü bu şahıs, ayağa kalkdığımı gördükden sonra “Hah! Tamam, şimdi oldu!” der gibi başını öne arkaya bir iki kere salladı ve geri dönüp aynı hışımla yoluna devâm etdi. Ben, bu beyaz önlüklü adamın kim olduğunu ve bana ne demek isdediğini anlamaya çalışırken, O’nun arkasında dolanan beyaz önlüklü başka bir şahıs, yanıma usûlce yaklaşdı. Nâzik bir ifâde ile; “Başçavuşum, komutan yeni geldi, kendisine hastaneyi gezdiriyoruz da!” diyerek sağolsun, durumu açıkladı. Nutkum tutulmuş olmalı ki bu söze de karşılık veremedim. Zihnimin bir yarısı yaşadığım beş on saniyelik bu çarpıcı olayı anlamaya çalışırken diğer yarısı ile şunları söyletdi bana! İyi, gözel! Yeni gelen komutanı gezdirin de... Bana ne bundan? Ben, sabahdan beri canımın derdine düşmüşüm! O şahısın komutan olduğunu bilsem bile niye ayağa kalkayım? Ağrısını beynimin en ücrâ köşelerinde hissetdiğim çürük dişimi tedâvi etdirmek için geldiğim yer, hastane.... Ben de asker olmakdan önce, burada bir hastayım! GATA’ya teftiş içtimasına gelmedim ki!

*  *  *  *  *

Dünyâya hükmetme iddiası olan her devletin ordusunda, asker hastaneleri vardır. Bu asker hastanelerinin temel amacı da rütbe ayırt etmeden her askerine eşit düzeyde sağlık hizmeti vermek ve şifâ dağıtmakdır. Bu cümlenin devâmı olmak üzere bizim ordumuzun da asker hastaneleri olmalı, elbetde. Hem de dünyânın en iyi asker hastaneleri bizim ordumuzda olmalıdır. Fakat gerek muvazzaf iken gerekse emekli olduğumuz dönemde yaşadığımız hakikâtleri göz önüne alınca bu arzu ve hedefin biz asubaylar için tam anlamı ile bir karabasana döndüğünü yaşadık ve gördük!

*  *  *  *  *

Kendilerini “insan üsdü insan” addeden amiral/general denilen asker cinsi, şu katta hizmet alır! Şuradaki müstakil odalarda, birinci sınıfdan da üsdün iâşe yer, içer; oradaki şıfşıflı helâlara sıçar; tek kişilik odalarda, birinci sınıf ekiz yataklarda, tek başına yatar! Hekimler dersen, profesör subaylarımız niye var dersiniz? El pençe divân durmuşlar! Hizmet edecek amiral-general ve kendini amiral-general zanneden şizofren albay gürûhunu bekliyor...

Kendi uydurdukları sahte subay sınıfı olan “üstsubaylar” başka bir katta, başka bir bölümde muâyene edilir. Bu zümrenin de hekimleri en iyilerinden! Doçent hekim subaylarımız pervâne olmuş etraflarında. Sıranı bekle, bugün git yârın gel diyemez, kimse bunlara! Odaları, helâları gene müstakil; hizmetler, yataklar, iâşe gene birinci sınıfından...

*  *  *  *  *

  • Kadın pilot subayımız var mı? Oldular, var! 
  • Kadın kurmay subayımız var mı? Oldular, var!
  • Kadın hekim subayımız da var! Oldular, çok şükür!
  • Peki, kadın hemşire subayımız niye yok?

Erkek subayların yapdığı her işi yapmak için mesânesini çatlatmak bahâsına sidik yarışına giren kadınlarımız,

Niye hemşire subay olmak isdemez acap?

Kadınımız olsun, erkeğimiz olsun! Eğnine subay kıyâfeti giyen insanımıza pek tuhaf bir şeyler oluyor!

Hakikâten tetkik edilip ders çıkartılası bir vakıa bu!.. 


Asubay Tefrikası-3’ü okudunuz ve öğrendiniz, biliyorsunuz!

Coni ordusunda da

Tomi ordusunda da

Asubay” denilen uyduruk kaydırık bir asker sınıfı yokdur!

Fakat her iki orduda hem “subay” hem de “er” bay ve bayan hemşire vardır.

Kraliçenin  ordusundaki bayan subay bir hemşire, hasta bir erin yatağını yapıp altını temizlemekden tiksinmez.

Coni ordusundaki bayan subay bir hemşire de hasta bir erin yemeğini yedirip tıraş etmekden gocunmaz! Bunları biliyorum, çünkü bizzat gördüm.

Bu vatana sadâkatlarından her dâim şüphe etdiğim bizim beyaz subaylarımızın hükmetdiği Türk Ordumuzda ise

Hemşire teğmen mezûn etmek üzere 1985 senesinde gürültü ile hizmete açdıkları GATA Hemşirelik Yüksek Okulu,

GATA’nın 2007 senesinde yapdığı “ince bir balans ayarı” ile sessiz sedâsız iflâs etdi!..

Çünkü bizim beyaz bayan hemşire subaylarımız;

Erimizin altını temizlemek şöyle dursun, kendi renginden olan subayının ilacını vermeyi bile reddetdi.

GATA’nın başına belâ olan bu çete hemşire teğmenlerden ordumuz, okulu kapatarak ancak kurtulabildi.

Yüksek hemşire bayan subaylarımızı da karârgâh subayı yapıp meselenin üzerini örtdü GATA Komutanlığı...

*  *  *  *  *

Hasta tipi”, “Hasta Rütbesi” , “Statü” laflarının pek sık devriye atdığı bir hastane idi GATA...

r2

Görevde iken tedâvi olmak, şifâ bulmak,

Emekli olunca, son olarak da ölmek için kapısını çalan askerlere “hasta” muâmelesi yapamadı bir türlü!

İlgili bölüme kayıt yapdırınca yarım sayfa bir kağıt verirler. Üzerine “Hasta Tipi: Astsubay”, “Rütbesi: Başçavuş” yazarlar idi...

Emekli olduk! 15 Temmuzdan evvel gene bir iki gitdik, kapısını çaldık! Kayıt yapdıkdan sonra elime verdiği kağıda bakdım! Bir yerinde bu kez de şöyle yazıyor idi;  “Hasta Grubu: Emekli Astsubay”.

Ben buraya, emekli asubay  olduğum için değil fakat hasta olduğum için geldim, arkadaş! Burası hastane ise ki öyle! Ve şâyet siz de doktor iseniz ki öylesiniz! Doktor gibi davranın! Bana da her şeyden evvel hasta muamelesi yapın! Kolumdaki rütbeme değil de sızlayan kalbime; ağrıyan dişime, başıma, mideme; görmeyen gözüme, işitmeyen kulağıma... Ne bileyim, kanayan yarama bakın, Allah aşkına!..

*  *  *  *  *

Subay helâsı, üstsubay asansörü, subay berberi, subay bölümü, subay park yeri, amiral/general yemekhânesi, üstsubay bilmem nesi?.. Hepsini berhevâ etmiş! Bu tabelaları da indirmiş, 15 Temmuz!

Uyduruk bir asker sınıfı olan Asubayın ise adı yok idi, GATA’nın buralarında!.. Bir dudağı yerde, bir dudağı dağların üsdünde gezen beyaz subay doktorlarımızın evvelâ kapısını üç kere tıktalıp, akabinde aynı anda baş ve topuk selâmı verdikden sonra esâs duruşda girerdik odalarına... “Diğer hastalar” deyip battal bir torbanın içine “çöp” niyetine karışdırmışlar idi, kırk beş sene evvel...

Rütbe işâretimizin omuzda değil de pazumuzda olduğunu farketdikleri anda subay doktorlarımız, arsız manav gibi hizmet etiketini ters yüz ederdi hemen. Subaylarımıza, “buyrun komutanım, hoşgediniz!..” Biz asubaylara ise, sanki tekdir eder gibi “buyur başçavuşum, neyin vardı?” muâmelesi... Muâyene, acemi hekimlerden; odalar, ikinci, üçüncü sınıf koğuş cinsinden; yataklar, iâşe dersen dördüncü, beşinci sınıf... Bizzat gördüm ve yaşadım! Röntgen bölümünde, diş bölümünde bile subay - asubay olarak iki ayrı pencereden ve iki ayrı bölümde hizmet verdiklerini asla unutmayacağım!

Ziyâretine gitdiğim meslekdaşlarımın yatdığı odaların perişân hâlini her gördüğümde, bu acı farklılık yüreğimi hep sızlatmışdır. Asker hastanelerinin böyle derme çatma çöp odalarında ölmekdense, Eski Tüfek ben Şükrü IRBIK, sokakda ölmeyi tercih ederim, kendi adıma...

*  *  *  *  *

Beş altı sene evvel de bizim “55’lik kırmızı kartlıları” üstsubayların kuyruğuna ilişdirmişler idi. Biz muâyene kuyruğunda gubarmış hindi gibi sıra beklerken öyle bir kasılıp sınıf arkadaşlarına hava atarak subayların gıçında guyruğa giriyorlar idi ki bunlar, sormayın!..

Subaylarımızın kuyruğunda dolanan bizim bu “kırmızı kartlılar”, karârgâhın arka kapısından itile kakıla kovulup emekli edilmişler!.. 55’i beklemeyenler ise başları dik bir şekilde son selâmı verip  karârgâhın ön kapısından vedâ etmişler asubaylığa. İkisinin arasında bir sene, bilemedin beş sene var. Asubayları bölmeyi pek iyi bilen “iri kafalı” ve “anıtı büyük” birisi, bizim 55’liklere bu hakkı(!) bahşetmiş idi. Askerî hastaneleri geri verin diye hönküren beyaz subaylarımızın kuyruğunda görüyorum şimdilerde bizim bu 55’likleri" de gülmek geliyor içimden...

*  *  *  *  *

Bu vakitden sonra başkaları saltanat sürer mi?

Ya da beyaz subay sultası tekrâr hortlar mı, bilmiyorum!

Fakat bildiğim bir hakikât var; GATA Etlik hastanesinde son 45 seneden beri hükmünü sürdüren subaylarımızın saltanatı, 15 Temmuz’da zevâlini bulmuş!

Bütün kapılar, bütün odalar, bütün bölümler, bütün camekânlar herkese açık şimdilerde... En azından zâhiren öyle! Gizlisi, saklısı yok bu sivillerin! Üsdelik selâmsız sabahsız, yeniçeri agası gibi dalıyor vatandaş, doktorun odasına... Bizler gibi ıkına sıkına derdini anlatmak yerine; hekimi, hesâba çekip hemşireyi darb etmesi de cabasından...

10 senede inşâ edilen bu hastanemize, hizmete açıldığı 30 Nisan 1971 târihinde adına subaylarımız, GATA demiş idi...

4

15 Temmuz darbesinden sonra azgın subaylarımıza gem vuran siyâsilerimiz ise GEAH dedi... Hastanenin orasına burasına yapışdırdıkları kocaman canlı ekranlarda şöyle diyor, yeni idâreciler;

Gülhâne Eğitim ve Araştırma Hastanesi hizmete daha güçlü bir şekilde devâm etmektedir.

Bunu söyleyenlerin ya verdikleri hizmetden haberleri yok! Ya da akılları...

Subaylarımız elini çekeli beri burada herşey daha kötüleşmiş! Ortalık daha kirli; hastalar daha kaba ve umarsız; hekimler, hemşireler daha duyarsız...

5

Gemiyi önce fareler terk eder ya!.. Vazifeden âşina olup da ara sıra tesadüf etdiğim subay gardeşlerim ise ayaklarını çokdan çekmiş buralardan...

Kibir ve kasıntıdan burunları dağları aşan şerefsiz subaylarımız GATA’yı baykuşlara teslim etdiler! Eti de benim, kemiği de benim olsun diyen; sonsuz bir kıskançlık ile benim olmazsa kimsenin olmasın diyen alçak subaylarımızın kokuşmuş zihniyeti işde, bu neticeyi getirdi. Bütün bu kötü hekim subaylarımıza rağmen içlerinde her rütbeden güzel insanlarımız, hekim subaylarımız var idi elbet, bunu gördüm, biliyorum. Bu sözlerimiz de onlara değildir. Mâziye dönüp bakdıklarında şimdi onlar, rütbe ayırımı yapmadan asker hastalarına şifâ dağıtmanın haklı huzûrunu yaşayabilirler.

*  *  *  *  *

Bütün bu kötüleşme bir vakıa!..

Fakat arayana bir de züğürt tesellisi cinsinden güzellik(!) zuhûr eylemiş!

Bugün buraya gelen hastaların hepsi aynı rütbede eşitlenmiş; “vatandaşlık”...

GEAH’da kötüleşen her türlü hizmetden her vatandaş, payına düşeni eşit olarak alıyor. En azından öyle görünüyor!

GATA artık, GEAH oldu...

Kapısından giren her rütbeden askerimize birinci sınıf hizmet edip şifâ dağıtması için

Şu fakir devlet, GATA’ya her türlü imkânı ve parayı fazlası ile verdi.

Fakat efendilik “nöbetine tutulmuş” ve “kudret zehirlenmesine uğramış” siz beyaz subaylarımız;

İnsanca, eşitce, askerce, kardeşce ve ahlâklıca bölüşmeyi beceremediniz!

Derenin bütün suyunu kendinize akıtdınız...

Kendileri söz konusu olunca GATA’daki hizmeti oduncu kantarı ile bol keseden tartan subaylarımız

Kendilerinden başkalarına hizmet etmeye gelince, hep cimri kuyumcu terâzisi kullandı!

Hepinize yazıklar olsun!..

GATA artık yok!

Asker hastanesi olmayan dünyânın tek devleti Türkiye,

Dünyânın tek ordusu da Türk Ordusu oldu, sâyenizde!..

Ey, kendini insan üsdü insan zanneden beyaz subay gardeşlerim!

Şifâ bulmak için ayağınıza kadar gelip kapınızı çalan sizden olmayan askerlerden çok bedduâ aldınız, çok!

ATATÜRK’ün askeri olduğunu söyleyen sizler, ATATÜRK’ün Ordusunu darma dağın etdiniz, bu bir yana;

Sırf kendi menfaatinizi devâm etdirmek uğruna

Şimdi de GATA’yı bitirdiniz!

Gıçınıza gına yakabilirsiniz!

brove 

Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Perşembe, 10 Ağustos 2017 12:39

Asubay Tefrikası -5-

 asubay-tefrikasi-5-kapak

Asubay Tefrikası -5-

Erlikden Genelkurmay Başkanlığına

 

Makâlemizin başlığına bakıp da

Bu hikâyenin okyanus ötesindeki Coni ordusuna filan ait olduğunu zannetmeyin!


              Zere işde, bu hikâyemiz;

  • Zamân olarak, daha şunun şurasında bir kaç asır evvel,
  • Mekân olarak ise kendi memleketimizde vukua geldi...
  • Ve hattâ
  • İşde, bu bizim hikâyemizin

    kahramânları da bizim ordumuzun cengâver askerleri idi...

 

*  *  *  *  *

Kaç kısım tutacağını bilemeden yazmaya başladığımız makâle silsilemizin

Asubay Tefrikası -4-: Erlikden Harb Okulu Komutanlığına isimli dördüncü bölümünde;

 

  • Osmanlı Ordusuna Er olarak girip deimage004

Zekâsı, sadâkatı, kâbiliyeti; cidâli, celâdeti ve cengâverliği ile

Mektebli zâbitân arasından sıyrılarak

Harp Okulu Komutanlığına terfi eden erlerimiz olduğunu öğrendik!

 

*  *  *  *  *

”Subay subaydır, asubay asubaydır!” diyerek ufkunun genişliğini(!) gösderen Orgeneral Hulusi AKAR’a inat

Osmanlı Ordusu erâtının hangi rütbelere ve hangi makâmlara kadar terfi edebildiklerini anlatacağımız

Şu anda okuduğunuz Asubay Tefrikası -5-: Erlikden Genelkurmay Başkanlığına isimli beşinci bölümünde ise


              Ordumuzdaki terfi konusuna zirve yapdıracağız!

              Ve dahi

  • Osmanlı Ordusunun en yüksek rütbesi olan “müşir”liğe kadar terfi edip
  • Serasker (Genelkurmay Başkanı) olan Erlerimiz olduğunu öğreneceğiz, evvel Allah. 

 

*  *  *  *  *

Aynı Renkli Guşlar!

Aşağıda gördüğünüz şu iki resim arasındaki farkları umursamayın siz!

Çünkü,

Aynı renkli guşlar, aynı dala gonar! İşde, böyle bir benzerlik var ikisi arasında...

Bu sayfaya dökdüğümüz kelimeleri okuyanlara bir iyilik edin!

Kılık, kıyâfet; kaftan, kravat; saç, sakal, bıyık, tarak; sarık, mintan; ceket, cepken, gömlek sizlerin olsun da...

Bu iki resim arasındaki biricik benzerliği deviyerin hele bi, yiğitler!

image008

Bir ipucu vereyim size;

  • Birisi,  hem aga hem de paşa!
  • Diğeri ise sâdece paşa! Hem de “serî”sinden...

Cevâp yok mu?

Bir ipucu daha vereyim!

Bu iki er kişi;

Mâdemâki gene cevâp yok! Öyle ise bu makâlemizdeki kelimelerin izini takip edin!

Bakalım, sizleri bugün nereye götürecek!

*  *  *  *  *

Genelkurmay Başkanlığının örünsayfasına bakınız.

Târihce sayfasında, Türk Ordusunun kuruluş senesinin M.Ö 209 olduğu yazılıdır.

image010

Yukarıdaki ekran görüntüsünü, 05 Şubat 2017 Pazar günü almış idim.

Bu sayfada görünen târihcede, “Türk Ordusu M.Ö 209 senesinde kuruldu” diyorlar idi.

Aşağıdaki ekran görüntüsünü ise 10 Ağustos 2017 Perşembe günü, yâni, bugün aldım.

Yeni yazıldığı anlaşılan bu târihcede Genelkurmay Başkanlığımız, ağız değişdirmiş ve bu kez de şöyle demiş;

Türk Ordusu’nun M.Ö 209 senesinde kurulduğu kabul edilmektedir

image014

Üsdelik bu güncellemeyi de aşağıda sizin de gördüğünüz gibi, 10 Ağustos 2017 Perşembe günü,

Bir başka ifâde ile bu makâlemizi yayınlamaya başladığımız gün yapmışlar...

image012

Görünen o ki Türk Ordusunun M.Ö 209 senesinde kurulduğuna dâir olarak

Genelkurmay Başkanlığımızda 2017 Şubat ayından sonra bir şüphe teessüs etmiş!

Bu “ince balans” ayarını şimdilik bir kenara bırakalım!

Demek ki ne imiş?

Türk Ordusu, M.Ö 209 senesinde teşkil edilmiş…

Genelkurmay Başkanı dediğiniz asker kişi harbde, ordunun başkomutanı olur!..

Başkomutansız ordu olamayacağına göre

Genelkurmay Başkanlığımızın M.Ö 209 senesinde teşkil edildiğini söylediği ordumuzun,

Başkomutanlık târihinin de M.Ö 209 senesinden başlaması gerekmez mi?

Bu “ince mevzuyu” da şimdilik bir kenâra bırakalım... Bugün bizim derdimiz, deve değil!

Bakalım, heybemizden bugün ne çıkacak, göreceğiz inşallah!

*  *  *  *  *

Genelkurmay Başkanlığımızın örün sayfasındaki “Genelkurmay Başkanları” isim lisdesinin,

Mehmet İsmet İNÖNÜ ile 1920 senesinde başladığını görürsünüz.

Târihden şan-şöhret, kahramânlık pâyesi kapışmak söz konusu olduğunda;

"Zihin orgazmı" olup Osmanlı’ya sarılan bizim efendi beyaz subaylarımız,

Her niyeyse Genelkurmay Başkanlığımızın târihini 1920 senesinden başlatmışlar.

Peki,

Aşağıdaki listeye göre ilk Genelkurmay Başkanı olan İNÖNÜ, hangi devletin zâbiti idi?

Elbetde, Ordu-yu Osmânî’nin...

image016

Mâdemâki Türk Ordusu M.Ö 209 senesinde kuruldu diyorsunuz,

1920 senesinden evvelki Genelkurmay Başkanları kimdir?

Bu sayfada onların resimleri ve künyeleri niçin yok?

*  *  *  *  *

09 Nisan 2014, Çarşamba günü neşretdiğimiz aşağıdaki şu makâlemizde


Coni ordusuna Er olarak giren Conilerin; 

  • Kuvvet Komutanı

       Ve dahi

  • Genelkurmay Başkanlığına kadar terfi etdikleri
  • Ve hattâ
  • Köpek yerine konulmayan zenci askerlerin bile Genelkurmay Başkanlığına terfi edebildiğini, söyledik! 


image019

Üsdelik,

Zenci askerlerin Genelkurmay Başkanı olduğu o târihlerde,

Coni eyâletlerinin bâzılarında, kölelik, hâlâ resmen devâm ediyor idi...

*  *  *  *  *

Evvel’den Ȃhire Işıltılı Yansımalar -5- isimli makâlemizde, 25 Ekim 2014 Cumartesi günü söyledik!

 

              Coni ordusunda Erlikden terfili; 

  • Kuvvet Komutanları

  Ve hattâ

  • Genelkurmay Başkanları var dedik!

 

 

 

 

 

   image022

Sözünü etdiğimiz bu mesele,

Daha şunun şurasında 20, 30 sene evvel meydâna gelmiş!

Bizim ordumuzda böyle bir olayın meydana geldiğini bilmediğimiz için de

Coni’ye öykünüp durmuşuz meğerse!..

Peki,

Erlikden Orgeneralliğe terfi usûlünü

Bu sünnetsiz Coniler, kimden öğrendi, dersiniz?

*  *  *  *  *

Hayât da sonsuzdur, tabiât da sonsuzdur, askerlik sanatı da sonsuzdur...

İnsanoğlu var oldukca üçü de var olacak!..

İşde bu sebepden dolayı, bunların üçü de dâima gâlipden yanadır.

Çünkü, hayâtın da tabiâtın da askerlik sanatının da kuralı basit ve mutlakdır; mağlup olan, yok olur!

Dünyâda hiçbir millet, mağlup olanı sevmez!

Fakat Türk milleti mağlup olanı, aynı zamânda, affetmez de!

İşde, bu hakikâtin askerlik sanatına tabii bir yansıması olarak da

Türk milleti; ast subay, kast subay, üst subay, zart subay, zurt subay tanımaz, bilmez, sevmez...

Sünnetsiz gevurların "böl ve yönet" icâdıdır bunlar çünkü!

Türk milletinin töresinde, subay vardır, er vardır... Asker deyince de aklına başka sınıflar, isimler gelmez!

Tıpkı hayât gibi, tabiât gibi, askerlik sanatı gibi,

Askerlikde terfi de sonsuzdur... Sonsuz olmak zorundadır! Çünkü, can alıp can veriyorsun bu ocakda...

 

              Türk Ordusunun en önemli özelliği de şudur; 

  • Gâlibiyeti, sonsuz terfi ile taltıf et,
  • Mağlub olanın da kellesini al!


Her Türk genci, askerliği böyle bilir ve bu şartlara göre asker ocağına girer idi.

 

  • Berrî (Kara) Ordumuzu, M.Ö. 209 senesinde teşkil etdik.
  • Bahrî (Deniz) Ordumuzu, 1081 senesinde teşkil etdik. 

 


Deniz Harp Okuluna menşe teşkil eden “
Hendesehâne” isimli mektebi, 1776 senesinde teşkil etdik.

Kara Harp Okuluna menşe teşkil eden “Mekteb-i Ulûm-i Harbiye’yi de 1834 senesinde teşkil etdik.

 

Bu târihlerden evvel ordumuzda sâdece iki sınıf asker mevcut idi;

1. Nefer (Efrâd)

2. Zâbit (Subay) 

Aynı cümleden olmak üzere gene bu târihlere kadar komutanlarımızın hemen hepsi alaylı idi.

Erlikden terfili başkomutanlarımızın sevk ve idâre etdiği kara ve deniz ordularımız,

Asırlar boyunca zaferden zaferlere koşdu.

Üç kıtayı yurt edinen devletimizin yüzölçümü, 21 milyon kilometre kareye kadar genişledi.

Fakat, şu tuhaflığa bakınız ki;

Avrupa devletlerinden örnek aldığımız harp okullarının memleketimizde de açılması ile birlikde,

Berrî ve bahrî ordularımız girdiği muharebelerde düşmân karşısında peşpeşe mağlub edilmeye başladı.

Ve bu sözde ve şâibeli garblılaşma neticesinde bir şey daha oldu;

Ordumuzda çok tehlikeli bir sınıflaşma ve kastlaşma başladı...

Açdığımız her yeni mektep, kendine özgü yeni ve ayrı bir sınıf doğurdu!

Sonsuz terfi esâsına göre tesis edip

  • tühât,
  • Celâdet,
  • Cengâverlik,
  • Ve
  • Sonsuz terfi ile beslediğimiz askerlik ruhûmuz,

Sömürgen batı gevurundan aldığımız bu sınıflaşma ve kastlaşma neticesinde tam anlamı ile çökmeye başladı.

Sömürgen batı gevuru, kendinden olmayan milletleri sömürüyor idi.

Sünnetsiz batı kafasına göre tâlim ve taallüm eden bizim beyaz subaylarımız da

Kendi sınıfından olmayan vatan askerlerimizi sömürmeye başladı...


  Aynı renkli guşları farklı dallara gondurmak için

  Yapmanız gereken tek şey var;

  O guşların bir kısmını farklı renklere boyamak!

 

İşde, sırf bunu yapmak için de

Dünyânın en günahkâr devleti olan İngiltere’nin tertiplediği31 Mart Vak’ası" ile

Bölücülük” anlamına gelen “irticâ” kelimesini,

İngiliz muhibi ve hâin subaylarımız, 1909 senesinde ordumuzun içine sokdular... 

Üsdelik irticâ kelimesini bu mânâda ilk kullanan kişi de

İrticâ hareketi” olarak nitelediği 31 Mart Vak’asını basdıran Hareket Ordusunun Kurmay Başkanı olan

Kolağası Mustafa Kemal (ATATÜRK)’in ta kendisi idi! 

  • 1909 "31 Mart Vak’ası

               Ve

  • 2016 “15 Temmuz Vak'ası”,

Ordumuzdaki bu sınıflaşmanın neticesi olarak yaşadığımız felâketlerdir.

Garb sevici beyaz zâbitân heyetimizin tertiplediği  bu iki darbenin birbirine ne kadar benzediğini de

Vakdi geldiğinde fâş edeceğiz, inşallah.

*  *  *  *  *

Tedâvi maksadıyla gittiği Karlsbad’da Mustafa Kemâl,

Milleti eğitmek konusunda 1918 senesinde hâtıra defterine şunları yazdı;


  Bir gün bu milleti idâre mevkiine gelirsem şâyet, "inkilâp" (coup) yapacağım.

  Bu “inkilâp” neticesinde hiçbir zamân avamın mertebesine inmeyeceğim!

  Bilâkis avamı, kendi mertebeme yükselteceğim!”


 

Ve Cumhuriyeti kurdukdan sonra da Birinci Cumhurbaşkanı ATATÜRK,

Tahsil, taallüm, terbiye ve terfi konusunda Türk Milletini, "aynı dala gondurmak" isdedi.

Ve dahi

Eğitim konusundaki bu hedefini de şu sözleri ile bayraklaşdırdı; “Hayâtda en hakikî mürşid, ilimdir, fendir!”

Türk milletini muasır medeniyetler seviyesinin de üsdüne yükseltmek için topyekûn bir eğitim seferberliği başlatdı.

Lâkin,

ATATÜRK’ün kıyâfetini giyip ATATÜRK’ün makâmına tüneyen subaylarımız;

Kendileri, devletin parası ile üniversiterlerde beleşinden yüksek tahsil yapar iken

Ordumuzun askerlerini kendi seviyelerine çıkartmak şöyle dursun,

Kendi parası ile yüksek tahsil yapmak isdeyen asubaylara, üniversiteye gitmeyi yasakladı!

Gevurun bile gevura yapmayacağı türden bu zulümler yetmezmiş gibi

Bu vatanın evlatlarını subay, asubay, uzman erbaş, sözleşmeli er ve sâire isimler altında sınıflara böldü!

Ve bu bölünmenin neticesinde,

Bugüne kadar geçen son 100 senede mürteci subaylarımız;

Türk Ordusuna tam 9 sınıf asker doğurtdu!

İşde, belgesi;

mev

Kışlada, karâhgâhda öte beri göt gezdiren bir subayımızı çağır ve sor; Ordumuzda kaç sınıf asker var?

Yukarıda gördüğünüz şu asker sınıflarını tam olarak söyleyemez!

Böyle rezâlet bir durum, dünyânın hiçbir ordusunda yokdur!


*  *  *  *  *

 Tezgâhladıkları elvân türlü kânûnsuzluklar ile mürteci subaylarımız,

Ordumuzda bilerek meydana getirdiği bölünme ile sınıflaşma ve cepheleşmeyi sürekli körükledi!..

Göbekden beslemeli batımeşrep subaylarımız;

Üsdün ırk olduğu sapkınlığına düşen hıristiyan batının,

Vahşi ve ilkel dediği doğu milletlerini sömürmek için

Son 200 seneden beri tatbik etdiğişarkiyât” siyâsetinin koçbaşı olarak

Memleketimizdeki “Böl ve yönet” faaliyetinin gönüllü neferâtı oldular.

Bu sömürgen, kemirgen ve böbürgen subaylarımızın vatanımıza ve ordumuza ihânetini bizzât gören ATATÜRK,

20 Temmuz 1922 Perşembe günü Ankara'da şöyle dedi;

Kahramânı da hâini de çok olan bir milletiz.”

*  *  *  *  *

Ordumuzun terfi ü tefeyyüz târihine kısa bir bakış atdıkdan sonra

İmdi, teveccüh eyleyelim, şu bilgilere...

image032

 *  *  *  *  *

image034

*  *  *  *  *

 image036

 er

*  *  *  *  *

image038

*  *  *  *  *image040

*  *  *  *  *

Asubay mısın, Er misin? isimli makâlemizi neşretdiğimiz 10 Haziran 2016 Cuma günü;

image042

*  *  *  *  *

Sözün Belgesi!

 

  Peki,

  • Kara Harp Okulu dediğimiz Harbiye’nin ilk komutanı, Erlikden terfili bir zâbit idi, öğrendik de...
  • Erlikden terfili Müşirlerimiz
            Ve 

hattâ

  • Genelkurmay Başkanlarımız olduğunu biliyor muydunuz?

msb-kapak

Yukarıda kapak resmini gördüğünüz işbu kitapda;

Millî Savunma Bakanlığının teşkil edildiği 1826 senesinden

Bu kitabın neşredildiği 1976 senesine kadar geçen 150 sene içinde

Türk Ordusunda Serasker (Millî Savunma Bakanı/Genelkurmay Başkanı) olarak görev yapmış subaylarımızın isimleri ve kısa özgeçmişleri mevcut.

 

*  *  *  *  *

Erlikden Terfili Genelkurmay Başkanları

Yukarıdaki kitabın 37 ve 38’inci sayfalarında yer alan

Ve aşağıdaki sayfalarda kırmızı çerçeve içinde gördüğünüz askerler;

Ordu-yu Osmânî’ye “Er” olarak intisab etdikden sonra

Harbiye mezûnu binlerce zâbitden daha üsdün, daha liyâkatli ve daha kâbiliyetli olduklarını isbatladılar.

Ve

Ordu-yu Osmânî’nin en yüksek rütbesi olan "Müşir" liğe kadar terfi etdiler.

Ve dahi

Serasker (Millî Savunma Bakanı/Genelkurmay Başkanı) makâmına tâyin edilmeyi başardılar.

image047

image049

*  *  *  *  *

Ordu-yu Osmânî’nin ilk Seraskeri (Millî Savunma Bakanı/Genelkurmay Başkanı)

Müşir Aga Hüseyin Paşa

(1 Haziran 1826 – 1 Mayıs 1827)

aga 2

*  *  *  *  *

 Erlikden Genelkurmay Başkanlığına (Serasker) terfi eden bu erlerimizin kısa künyeleri de şöyle;

serasker

  • Kendilerine “efendiliği” paşa babalarından mirâs gören,
  • Kendilerinden başka herkesi de “köleliğe” mahkûm eden harbiyeli efendi beyaz subaylarımızın

Emir-gomuta zenciri içinde yazdırdığı düzmece ve sahte târih kitablarında göremezsiniz bu bilgileri...

 

*  *  *  *  *

 

         Sözün Özü;

          Aşağıda sol tarafdaki resimde gördüğünüz er kişi;

  • 1826 senesinde isyân eden Yeniçerileri, Taksim'deki Topcular Kışlasında topa tutarak imhâ eden

        Ve böylece

  • "Vak’a-yi Hayriye”nin kahramânı olan

       Ve dahi

  • Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hulusi AKAR’ın ilk komutanı
  • Erlikden Seraskerliğe terfi eden Müşir Aga Hüseyin Paşa’dır!..

            Muhterem okuyucular;

            Bu iki resim arasındaki biricik benzerlik, işde, budur!

Tek


  Prof. unvânlı, kurmay yıldızlı, yüksek rütbeli, öğretmen sıfatlı

  Ve bâhusus

  Târihci olduğunu söyleyen efendi beyaz subaylarımızın ağzına alamadığı bu acı hakikâti;

    Genelkurmay Başkanlarıma ithâf ediyorum!

 

 brove

 

 



Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.



Evvelki bölümleri okumak için resimleri tıklayınız! 

tefrika

manset

 tefrika-3


Asubay Tefrikasi_4-kapak

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Salı, 11 Temmuz 2017 23:20

Asubay Tefrikası -4-

Asubay Tefrikasi_4-kapak

Asubay Tefrikası -4-

Erlikden Harb Okulu Komutanlığına

 

Bugünkü askerî mevzuâtımızda “Astsubay” olarak bize yutdurulan uyduruk asker sınıfı hakkında

Asubay Tefrikası ismi ile bugüne kadar üç bölüm neşretdik.

İşde, bu bölümlerin başlıklarını aşağıda görüyorsunuz.

Kapak-1  Kapak-2  Kapak-3

Kelime sağmaya, hakikât mayalamaya devâm ediyoruz!

Şu anda kıraat etdiğiniz bölüm, tefrikamızın dördüncü makâlesi...Kapak-1

Asubay Tefrikası -1- Dünden Bugüne Asubaylar isimli mukaddime ile

08 Mart 2017 Çarşamba günü bismillah dediğimiz silsilemizde,

  • Tefrikamızın başından sonuna kadar tetebbu eyleyeceğimiz konu başlıklarını fâş eyledik!

              Gene aynı bölümde;

  • Subay ve asubay meslekdaşlarımızın asubaylık târihi hakkında “düzmece” kitaplar yazdığından, 
  • Kokuşmuş subay fikriyâtının dayatdığı bu dar kapsamlı ve “ısmarlama” kitapların;

*  *  *  *  *

Asubay Tefrikası -2- Köleliği Kutsanan Askerler: Asubaylar isimli ikinci bölümde;Kapak-2

  • Bölüğün anası” kim imiş,
  • Kimlere “tampon” diyorlar imiş, öğrendik!
  • Tonyukuk zamânında “başkomutan” anlamına gelen “çavuş” unvânını, aradan geçen 1.300 sene içinde çapsız subaylarımızın nasıl da “ayaklara” düşürdüğünün ibret dolu belgelerini gördük!

 *  *  *  *  *

Asubay Tefrikası -3- Gölge Oyunu: Ordumuzda Asubaylar isimli üçüncü bölümde;Kapak-3

  • Asubaylık denilen askerin iç ve dış hukûmuzdaki meşrûiyetinin,

              Daha doğrusu “gayri meşrûiyetinin” izlerini sürdük!

  • Üsdüne toz kondurmadığımız mesleğimiz asubaylığın

İç ve dış askerî hukûmuzdaki kepâze durumu konusunda “son sözü” söyledik.

  • Tefrikamızın bu bölümünde fâş eylediğimiz anakânûn ve kânûnların şâhidliğinde;
  • 1951 senesinden beri bu hakikâti bilip de söylemeyen hâinlerin dillerini çözdük,
  • Gördüğünü anlayamayan gâfillerin de gözlerini açdık, evvel Allah!

*  *  *  *  *

Erlikden Harb Okulu Komutanlığına isimli bu dördüncü tefrikamızda da

Askerlik târihimizin kıyısında köşesinde unutulmuş, unutdurulmuş müthiş bir hakikâte daha

2017 Temmuzunda ve târih huzûrunda ebedî bir hayat bûsesi vereceğiz, inşallah...

*  *  *  *  *

Ey zamân, bilmez misin etdiğin kötülükleri?

Sana düşer azâpların, tövbelerin beteri.

Alçakları besler, yoksulları ezer durursun:

Ya bunak bir ihtiyârsın, ya da eşşeğin biri.

*  *  *  *  *

Hayyam! Helâl olsun sana vallahi!

Bir kadeh, bir güzel, bir çalgı, bir de yeşil çimen...

Bütün bunlar senin oldu, veresiye cenneti de bize peşin satdın!

Sarığını satıp da aldığın gül rengi şarap dolu kadeh elinde,

Eline gül verdiğin gül kokulu, âhu bakışlı o güzeller dizinde,

Dibine kadar zevk ü sefâ yaşadın, o nefis rubâîler dilinde!

  • Yunakda don, göynek mi yudun? Hayır!
  • Arpa unundan hamur mu yoğurdun? Hayır!
  • Öksüz, garip, yetim mi doyurdun? Hayır!
  • Üçer beşer çocuk mu doğurdun? Hayır! 

Sana ne azâpların, tövbelerin beterinden?

İçdin şarabı, sevdin arabı, en güzelinden!

Aldırma sen, ölecekse zamân ölsün kederinden...

Zamân dediğin o şerefsiz; Sen var iken alçakları besleyip yoksulları eziyor idi!

Şimdi Çadırcı, sen yoksun!

İçinde dolandığımız çarkı feleğin şu çemberinde

Zamân değil fakat biliyor musun?

Alçakları besleyip yoksulları ezen şerefsizler gene var!

*  *  *  *  *

15 Temmuz; Siyâsiler, Subaylar ve Asubaylar

15 Temmuz 2016 Cuma akşamı

Kimisi maçasını kurtardı, kimisi façasını.

Kimisi makâm masasını kurtardı, kimisi para kasasını.

Kimileri de canını kurtardı, nâmusunu kurtardı...

Birilerinin; maçasını, façasını; makâm masasını, para kasasını; canını, iktidârını

Ve hattâ nâmusunu kurtarmak uğruna

Bir de şehidimiz oldu!

Askerlik, yan gelip yatma yeri değildir diyen zât-ı muhterem,

Kendi iktidârını, canını ve nâmusunu kurtaran kişinin biricik asker olduğuna inanamadı. Ve hiç kullanmadığı, kullanmak isdemediği bir kelimeyi telaffuz etdi.

Ve Asubay Ömer HALİSDEMİR’e “gahraman” deyiverdi. Allah rahmet eylesin şehidimize...

1a

Muvazzafı yoksulluk sınırının altında,

Emeklisi de ezel-ebed açlık sınırının altında maaş alan asubaylar, birden bire gahraman oluverdi...

2a

*  *  *  *  *

Osmanlı Ordusu; Erlikden Harb Okulu Komutanlığına

Asubay dedikleri uyduruk asker sınıfı hakkında bizden önce yazılan kitaplar,

Sınırlarını zâbitân heyetinin çizdiği “resmî ve uyduruk târih” masalı anlatıyor dedik!

Subay denilen asker sınıfını anlatan kitaplar için de durum ayniyle vâkî...

 

 1. Kara Harp Okulu Harp Okulu Târihçesi, Harbiye Matbaası, Ankara-1945.

 2. Mehmet Ali BİRAND, Emret Komutanım, Milliyet Yayınları, 1986.

 3. Kara Öğ.Yzb. Dr. İsrafil KURTCEBE, Kara Öğ.Yzb. Dr. Mustafa BALCIOĞLU; Kara Harp Okulu Târihi, Kara Harp Okulu Matbaası, Ankara-1991.

 4. Kara Dr.Öğ.Alb. Tahsin ÜNAL; Harp Okulu Târihi, Berikan Elektronik Basım-Yayım-2001.

 5. Kara Öğ.Yzb. Hayrullah GÖK, Arşiv Belgelerinin Işığında Kara Harp Okulu Târihi, Hâcettepe       Üniversitesi Doktora tezi, 2005. 

3

Enderûnî içoğlanlarından mürekkep zâbitân heyetinin kahramanlık menkıbeleriyle süslenmiş bu kitaplarda;

Şu kahraman paşamız şu târihde şöyle yapdı,

Bu şanlı komutanımız da bu târihde böyle kerâmet buyurdu,

Gâh indirdiler gâh bindirdiler diye yazılanlar, aynanın sâdece ön yüzünde görülen sahte yansımalardır.

2016 Mart 09’da neşretdiğimiz Çavuş Mustafa Kemâl isimli makâlemizin mütemmim cüz’ünü teşkil edecek bu bölümde ise 

Böyle paşasevici subaylarımızı bu sahte rüyâlarından ayıkdırmak için

Suratlarına bugün şedit bir tokad daha aşkedeceğiz evvel Allah!

4a

Bu makâlemizde bizim yazacaklarımız tabiidir ki

Aynanın arka yüzündeki gayri resmî ve hattâ gayri meşrû târihinin yansımaları olacak inşallah.

Elimizdeki belgeleri de kendi düşüncelerimizi katmadan kamuoyuna fâş eyleyeceğiz.

*  *  *  *  *

Bir Var İdi, Birden Bire Yok Oldu!

Evet, tam da öyle oldu!.. Bir var idi, birden bire yok oldu!..

27 Ocak 2017 Cuma günü saat 14:41’de bakdığımda

Kara Harp Okulu örütbağında aşağıda gördüğünüz şu sayfayı yayına kapatdıklarını gördüm!

5

Fakat 3 ay evvel,

29 Kasım 2016 Salı günü saat tam 12’de bakdığımda

Kara Harp Okulunun aynı örütbağında aşağıdaki şu sayfa var idi.

Geçmişden Günümüze Kara Harp Okulu Komutanları” başlıklı bu sayfada,

Kara Harp Okulunda komutanlık deruhde etmiş zâbitânımızın kısa künyeleri var idi.

6

Kim bilir? Belki de güncelliyorlardır diye düşünmüş idim o vakit. Fakat ben, bu sayfayı almışdım bir kere.

Mâdem ki indirdik, emeğimizin sadakası olarak bir aş pişirmezsek, kelimeler gücenir bize, değil mi?..

Bir suâl sorarak başladım hazırlığa!

Harbiyemizde komutanlık deruhde etmiş bu ağalar, bu beyler, bu paşalar kim imiş diye

Bir suâl tebellür etdi göynümün öte berisinde...

*  *  *  *  *

Erlikden Terfili Alaylı Paşalar

Padişah efendilerimizin kendileri, Zillullah-ı F’il arz,

Sokakdaki her vatandaş da padişahlarımızın kulları, bendeleri idi!

Fakat ordumuzda her asker, ancak kendi kellesi kadar kıymetli idi!

Kellesini koltuğuna alıp asker olan atalarımız

Ordu-yu Osmânî’de en âlâ rütbeye kadar terfi ü tefeyyüz edebiliyorlar idi.

En küçük rütbe olan Çavuşluk ile orduya intisâb eden bu serdengeçdi cengâverler

Bugün orgeneralliğe denk olan Beylerbeyi rütbesine kadar terfi edebiliyor idiler.

Hepsi bu kadar değil elbetde. Ben, bunlardan şimdilik “A” harfi ile başlayan sâdece 3 örnek vereyim size;

7

*  *  *  *  *


           Beyler, agalar, paşalar, orgeneraller işitsin bu sözümü;

  • Türkiye Cumhuriyeti Devletinde insan hakları, Osmanlı Devletinden daha mı geriye gitdi?
  • Türk Ordusunun asubay denilen askerinin kellesi, subayının kellesinden daha mı ucuz?
  • Bugün biz asubaylara köleliği layık görüp agalık taslayan subaylar, acap kimlere uşaklık ediyorlar?

              Daha da mühimi

  • Bugün burnundan kıl aldımayan bu beyaz zâbitân heyeti, mâzide neyin nesi idi acap?

 

*  *  *  *  *

Harbiyeli Başçavuşlar

15 Temmuz hengâmesinden sonra

Asubay neşetli iki subayımız, tuğgeneralliğe terfi etdi diye nerede ise kurban kesecek idik!

Fakat,

O zamânki adı Mekteb-i Ulûm-i Harbiye olan Kara Harp Okulundan

1839 senesinde Başçavuş nişânı (rütbesi) ile mezûn edilen harbiyeliler

Bakınız, hangi rütbelere terfi etdiler;

8

*  *  *  *  *

Çavuş Mustafa Kemâl

9

*  *  *  *  *

Asubay mısın, Er misin?

10

    

   Peki,

   Bugün Kara Harp Okulu olarak bildiğimiz Harbiye’nin ilk komutanı, 

  • Erlikden terfili, Alaylı bir zâbit idi, duydunuz mu?

   

   Askerlik târihimizin karartılan sayfalarında gizlenen;

  • Erlikden terfili Müşirlerimiz,
  • Ve hattâ
  • Genelkurmay Başkanlarımız olduğunu biliyor muydunuz?

 

*  *  *  *  *

Kimilerini uyuz öveç gibi gaşındırsa da

Beyaz subay gardeşlerimizi hâfıza dumûruna,

Kıymetli meslekdaşım Ayhan BAYIRLI’yı da sükût-u hayâle uğratsa da

Bugün, burada kokuşmuş bir ezberi daha bozalım, evvel Allah!


Ordu-yu Berri-î Osmânî (Kara Ordusu)’ye tâlimli, tahsilli ve terbiyeli zâbitân yetiştirmek üzere;

  • Kaymakam Mustafa Mazhar, mektebin teşkil edilmesinden bir sene evvel, 1834 senesinde Harbiye’nin ilk komutanı tayin edildi.
  • Mekteb-i Ulûm-i Harbiye ismi ile teşkil edilen ilk mekteb, 1 Temmuz 1835 Çarşamba günü tâlim ve taâllüme başladı.
  • Harbiye’yi tâlime açan ilk komutanı Kaymakam Mustafa Mazhar ve Serasker Mehmet Hüsrev Paşa, er neşetli alaylı zâbitân idi.
  • Daha sonraları Mekteb-i Harbiye ismini alan bu mekteb, eğitime başladıkdan ancak 13 sene sonra, 1848 senesinde ilk mezûnlarını verebildi.

 

*  *  *  *  *

 Kıt’a kaynaklı ve erlikden terfili zâbitânımızın "Mekteb-i Ulûm-i Harbiye” ismi ile teşkil etdiği

Ve dahi

1 Temmuz 1835 Çarşamba günü tâlim ve taâllüme başlatdığı Kara Harp Okulumuzun

Hepsi de erlikden terfili zâbitân olan ilk hocaları ve İdâre Heyetinin künyeleri de şöyle idi;

11

Mekteb-i Ulûm-i Harbiye’nin teşkil ve küşâd edildiği 1835 senesi itibâri ile

Ordu-yu Berri-î Osmânî'de sâdece 2 sınıf asker olduğuna bâhusus dikkat buyurunuz;

  • 1. Erbaş (er

    â

    t)
  • 2. Subay (zâbit)

Ve dahi bir hususa daha lutfen dikkat buyurunuz;

Mekteb-i Ulûm-i Harbiye’nin İdâre Heyetinde vazifelendirilen kıt'a kaynaklı ve erlikden terfili çavuşlarımızın

Askerliklerinin ileriki dönemlerinde terfi etdikleri rütbelere... 

*  *  *  *  *

Avrupa’daki çeşitli harp okullarına öğrenci göndermeye 1835 senesinde başladık.

Yurtdışında ilk tahsil görenlerden birisi de Viyana Harb Mektebinden mezûn edilen

Ve dahi

Sonradan Suriye Vâlisi olan Üsküdarlı Çavuş Ahmet Efendi’dir.

Bir başka ifâde ile Mekteb-i Ulûm-i Harbiye’nin teşkil edildiği 1835 senesinde kara ordumuzdaki zâbitânın hepsi kıt’adan terfi ederek gelen er menşeli alaylı zâbitân idi.

Doktora tezinde Hayrullah hocam kısaca bahsetmiş. Bu dürüstlüğünden dolayı kendisine teşekkür ederim.

Fakat örütbağ sayfasında neşretdiği târihcede, Kara Harp Okulu her niyeyse bu hakikâti meskût geçmiş!

12

* Kara Harp Okulunun ilk komutanı “Mazhar” beyin ismini “Mahzar” şeklinde yanlış yazmışlar.

** Üçüncü komutanı Selim “Satı” Paşanın ismini “Satıh” şeklinde yanlış yazmışlar.

*** Altıncı komutanı Abdülkerim “Nadir” Paşanın ismini “Nadi” şeklinde yanlış yazmış gerzekler.

*  *  *  *  *

Aşağıdaki lisdeyi Hayrullah GÖK hocamın 2005 senesinde yazdığı doktora tezinden aldım.

Burada Kara Harp Okulunun ilk 20 komutanın isimleri var.

13

 *  *  *  *  *

Kara Harp Okulu Komutanlarını gösderen şu lisdeyi de

İki subayımızın yazdığı Kara Harp Okulu Târihi isimli şu ısmarlama kitabdan aldım.

14

Kırmızı ok ile işâretli subayların hepsi kıt’adan neşetli, Erlikden terfi eden Kara Harp Okulu komutanlardır.

*  *  *  *  *

1834 senesinde teşkil edilen Kara Harp Okulunun ilk komutanı mecburen alaylı zâbit olmak zorunda idi. Çünkü “zâbit mektebi” olmadığı için “mektebli zâbit” de yok idi denilebilir. Elbetde doğru ve tutarlı bir savunmadır.

Peki, bu doğru ve tutarlı savunmayı çürütmek için Eski Tüfek de şöyle karşı bir savunma yapsa ne olur? Övgü pâyesi devşirmek için guduran böbürgen subaylarımız yeri gelince “her Türk asker doğar!” diye gıçlarını yırtarlar. Bu önerme doğru ise şâyet demek ki askerlik, Türk milletine, doğuşdan gelen bir meziyet. Bu sebepden dolayı hamurunda askerlik olan bu milletin çocuklarına, kendini isbatlaması ve kahraman olması için sâdece fırsat vermek yetiyor.

Mâdem ki bu netice de doğru. Öyleyse, asker olmak için, kahraman olmak için ille de harbiyede okumak şart değil. Zâten târihe bakdığımızda, yaşadığımız olayların bu önermeyi pekâlâ teyit etdiğini görüyoruz.

Çünkü;


  • Berrî (Kara) Ordumuzu, M.Ö. 209 senesinde teşkil etdik.
  • Bahrî (Deniz) Ordumuzu, 1081 senesinde teşkil etdik.  

 

Bu târihden evvel ordularımızın komutanlarının hemen hepsi alaylı idi. Alaylı komutanlarımızın sevk ve idâre etdiği kara ve deniz ordularımız asırlar boyunca zaferden zaferlere koşdu. Üç kıtayı yurt edinen devletimizin yüzölçümü 21 milyon kilometre kareye kadar genişledi.

  • Deniz Harp Okuluna menşe teşkil eden “Hendesehâne” isimli mektebi, 1776 senesinde teşkil etdik.
  • Kara Harp Okuluna menşe teşkil eden “Mekteb-i Ulûm-i Harbiye”’yi de 1834 senesinde teşkil etdik.

 

Bu mekteblerde harb sanatı tâhsil etmiş zâbitân heyeti ordumuzda görev almaya başladıkdan sonra, Osmanlı Devletinin yıkılması hızlandı.

Tahsil, cehâleti alır derler.

Fakat harbiye tahsili görmüş zâbitân heyetinin ordumuzdaki sayısı arttırkca devletimiz, Avrupa orduları karşısında daha çok savaş kaybetdi. İstiklâl Harbi öncesinde yüzölçümü üç yüz bin kilometre kareye gerileyen koskoca Osmanlı Devleti, İstanbul’a hapsedildi.

  • Mâdem ki onca masraf edip harbiyeli zâbitâna harb sanatını öğretdik,
  • Harbiye mezûnu zâbitânın sevk ve idâre etdiği bunca harbi biz, niye kaybetdik?

              1909 senesinde ordumuzda asubay denilen uyduruk bir asker sınıfı yok idi de...

  • Osmanlı Devletini de mi alaylı zâbitân yıkdı?
  • Bu iç gıdıklayıcı ve can yakıcı çelişkiyi izah edecek biricik zâbitimiz var mıdır?

 

Burada bir hakikâti daha ortaya koymalıyız; Avrupa devletlerinden örnek aldığımız harp okullarının açılması ile birlikde ordumuzda sınıflaşma ve kastlaşma başladı. Açılan her yeni mektep kendine özgü yeni ve ayrı bir sınıf doğurdu! Bu meseleyi de vakdi geldiğinde belgeleri ile isbat edeceğiz, inşallah.

31 Mart Vak’ası neticesinde Osmanlı Devletini 1909 senesinde yıkanlar, İngiliz muhibi harbiyeli zâbitân idi. 31 Mart’ın sırdaşlarından kendisi de bir harbiye mezûnu olan Harbiye Nâzırı Mahmut Şevket Paşa, hesâba çekilmeden bir suikast ile susduruldu.

15

Harbiye neşetli zâbitân heyetimizin neler yapdığına dâir en son örneği de 2016 senesinde yaşadık!

15 Temmuz darbesini tezgâhlayan subaylarımızın hepsi de Harp Okulu mezûnu subaylardır.

Harbiyede harb tahsil etmiş Amerikan muhibi bu zâbitânımız, bu kez de T.C Devletini yıkmaya tevessül etdi.

15 Temmuz’un Mahmut Şevket Paşaları da susduruldu. Ve Göreceğiz, hesâba çekilmeyecek!

 

  • Demek ki tahsil ile kahramanlık arasında doğru bir orantı yok!
  • Demek ki harbiyeden kahraman subaylar kadar hâin subaylar da çıkabiliyor.
  • Demek ki kahramanlık sâdece subaylarımıza has bir seciye değil!

 

*  *  *  *  *

  • Bugün Kara Harp Okulu ismiyle bildiğimiz subay okulunu teşkil eden

              Ve

  • İlk komutanlığını (Nâzır) deruhde eden Kaymakam (Yarbay) Mustafa Mazhar Bey, kıt’a neşetli, er kaynaklı alaylı bir zâbitdir.
  • İkinci komutanı Azmi Bey hakkında kesin bilgi bulamadım fakat
  • Üçüncü komutanı Selim Satı Paşa,
  • Avrupa’da tahsil gören dördüncü komutanı Emin Paşa,
  • Beşinci Komutanı Ferik Refik Rıfat Paşa,
  • Altıncı komutanı Abdülkerim Nâdir Paşa da er kaynaklı alaylı zâbitândır.

 

 

Erlikden terfili harbiye nâzır isimleri, elbetde yukarıda gördüğünüz zâbitân ile sınırlı değil!

Harbiye Mektebi eğitime başladıkdan seneler sonra bile

Erlikden terfili zâbitânımız, bu mektebimizde nâzırlık (komutanlık) yapmaya devâm etdi.

Kıt’a kaynaklı ve erlikden terfili bu harbiye nâzırlarının kimler olduğunu en iyi bilen de

Bugünkü Kara Harp Okulu Komutanlığımızdır.

 

*  *  *  *  *

Sözün Özü;

Subay gardeşlerimiz rûhlarından söküp, hamurlarından kazıyıp atamazlar!

Tecâhül de etseler,

Tegâfül de etseler,

Târihin bildiği hakikâti insanlardan saklamanın faydası yok!

Bugün Kara Harp Okulu ismi ile bildiğimiz okulun kurucu rûhunda ve hamurunda

Erlikden terfili, alaylı zâbitânın mayası vardır.

*  *  *  *  * 

 

 Orduyu Humâyûn’a Çavuş rütbesi ile girip de

 Harbiye mezûnu binlerce zâbitin arasından sıyrılarak

 Serasker (Genelkurmay) makâmına kadar terfi eden Erlerimiz olduğunu

 Ve dahi

 Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hulusi AKAR’ın ilk komutanının da

 Kıt’a kaynaklı ve Erlikden terfili bir zâbit olduğunu öğreneceğiz, evvel Allah.

 

 

brove






Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.


 

 Evvelki bölümleri okumak için resimleri tıklayınız!


Kapak-1   Kapak-2  Kapak-3

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Cumartesi, 08 Temmuz 2017 12:08

Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar-3-

ordumuzun haıyatmazları: Albaylar-3-

Feto Romanlı...

Ordumuzun Hacıyatmazları: Albaylar -3-


Foto Roman ezelden beri var idi bu memleketde, var olmasına da...

Fakat, gene de ben dün akşam tek durmayıp

Bir muziplik etdim kendimce...

Sâdece bir harfini tebdil eyledim! Ve ortaya işde, böyle bir isim çıkdı!..

image 01a

Zengin kız-fakir oğlan ikilisinin; bitmez tükenmez aşk, nefret, ihânet ve intikâm hissiyâtı üzerine kurgulanan

60, 70, 80’li senelerde gazetelerin sayfalarını tıka basa dolduran Foto Roman’a nâzire olsun diye ben de

Hele özellikle de bu makâlemizin maksadına pek tevâfuk etdiğinden dolayı

Şu ismi terkip etdim; Feto Roman...

*  *  *  *  *

Yazar ve çizer meslekdaşım Mustafa AYTAR gardeşime sıkı sıkıya tembih etmiş idim, bıldır!

Bir daha işgillenmesinler diye

Şu bizim albayları, gıçlarından palamar ile çifte kazık bağına vur diye!..

Sağolsun, AYTAR da öyle yapmış ve şöyle demiş idi;

Merâk etme abi! Senin hacıyatmaz albaylar oralarını buralarını bundan kelli bir daha gıvırtamazlar!

Üsdüne üstlük Mustafa Beyimage002

Bu albaylarımızın suratlarına da ağız çizmemiş,

Böylece dillerini de mühürlemiş idi...

Fakat bütün bu zapdu rabta rağmen bizim hacıyatmaz albaylar,

Vatandaşın uykuya yatdığı gecenin kem demlerinde gene tek durmamışlar!

Onları gâyet iyi tanıyan bir asubay olarak şaşırdığımı söyleyemem!

Mustafa Beyin çifte kazık bağı ile sâbitlediği albaylarımız

Hem oralarını buralarını gıpraşdırmışlar

Hem de

Olmayan ağızlarından kelâm üfürmenin bir yolunu bulmuşlar!

Peki, gene ne halt etmiş, şu bizim hacıyatmaz albaylar acap?

*  *  *  *  *

Hafiye titizliği ile mesâi yapan Başkanımız Ahmet KESER,image007

Hem keşif, hem de teşhir etmiş idi...

Hesapsız senelerin subaylarımıza sunduğu sonsuz fırsatların sessiz bir deminde

Binbaşılarımızın “rütbe kıdemi bekleme süresini

4 seneden 3 seneye düşürmüşler idi.

image009

Kıdemli binbaşılarımız;

Çalışmadan, hak etmeden

“1 kademeyi” kânunsuz olarak cebe indiriyor idi...

Bunu fark eden Eski Tüfek de

Haydi Tonton! isimli şu makâlesini tertip etmiş idi! 

*  *  *  *  *

Binbaşılarımızın ipliğini pazara çıkardıkdan bir süre sonra

Bu kez de sıra da albaylarımız var idi...

Asubayları ilgilendiren kânûnun içine saklanan albaylarımız bu kez deimage011

“Rütbe kıdemi bekleme süresini

Kânûnsuz olarak 3 seneden 2 seneye indirmişler idi...

Bu tezgahı da

Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar isimli iki bölümlü makâlemiz ile kamu vicdânına teslim etmiş idik!

*  *  *  *  *

Albayları da halletdik! Harç bitdi, yapı paydos derken bir de bakdık ki

Bu kez de sırada, sadaka bekleyen yarbaylarımız var imiş!

Yarbaylarımızın “rütbe bekleme süresinin” 4 seneden 3 seneye düşürüldüğünü de

Yarbayıma Sadaka Mı Verelim? isimli iki bölümlü makâlemiz ile gündeme taşımış idik!

  • Evvelâ binbaşılarımızimage013
  •  Akabinde albaylarımız,
  • Ȃhiren de yarbaylarımız...

Peki, geriye ne kaldı ki Allah aşkına? Sırada şimdi kim var, dersiniz?

Öyle ince bir ayar yapmışlar ki...

Başkanımız Ahmet KESER bu kez suçüsdü yapamadı,

(E) Mâliye Astsubayı Fahrettin BAĞRI da bu hile konusunda yan basdı...

*  *  *  *  *

03 Mart 2017 Cuma günü neşretdiğimiz

Yarbayıma Sadaka mı Verelim? isimli makâlemizin ikinci bölümünde şöyle büyük bir söz etmişiz;

2006 senesinde ne yapdılar, şimdilik bilmiyorum!

Fakat subaylarımıza kıyak kânunlar peydahlamak konusunda

Genelkurmay Başkanlığımızın son dönemde “üçer senelik bir sıtma nöbeti” geçirdiğini gördüm!

Nasıl mı?

  • Ø 2009: Albaylarımıza kânunsuz “1 sene erken rütbe kıdem” tezgâhı,

  • Ø 2012: Yarbaylarımıza kânunsuz “1 sene fazla maaş kademe” tezgâhı,

  • Ø 2015: Albaylarımız için “OYAK üyeliğinin emeklilikde bile devâm etme kıyağı ve emeklilikde ikinci ikrâmiye”...

Üçer sene fâsıla ile hortlayan bu kânunsuz kıyak tezgâhlarını kendi döngüsüne bakıyor ve

Bugün ortaya yeni bir iddia atıyorum;

2018 senesi geldiğinde Genelkurmay Başkanlığımız bir kânun daha yapacak ve

Subaylarımıza yeni ve hiç duymadığımız ballı bir kıyak verecek.

 

Büyük lokma yut da büyük söz etme dediydi dedelerim; ben yanılmışım!

Genelkurmay Başkanlığımız meğerse bu “sıtma nöbetini” çokdan geçirmiş de

Yukarıda gördüğünüz şu kelimeler ile ben, papatya falına bakmazdan epeyi bir zamân evvel

Tuğ-tüm-kor amiral/generallerimize

Ve dahi

Hacıyatmaz albaylarımıza 2014 senesinde yeni ve “ballı bir kıyak” daha kotarmışlar bile...

Mustafa AYTAR’ın çifte kazık bağlı palamarı da işe yaramadı vallahi!...

Polisinden, askerinden, sâde vatandaşına kadar yüzlerce insanımızın öldürüldüğü 15 Temmuz’dan

Hem sağ hem de kârlı çıkan bir tek zümre olmuş, şu memleketde; Ordumuzun hacıyatmaz albayları...

*  *  *  *  *

   Aşağıda gördüğünüz şu iki çerveye dikkatlice bir bakınız! Ve ikisi arasındaki farkı söyleyiniz! image 03

Yok!

Aslında, bu iki resimdeki bilgiler arasında hiçbir fark yok! İkisi de aynı...

İşde böyle, hakikât bâzen perdeye yansımaz! Görmek için de perdenin arkasına dolanmak icâb eder.

*  *  *  *  *

 

  • 6519/32 diyorum, Hacı!..

  Ø   Nedir, senin o dediğin? Ramazan pidesi mi? Sahur davulu mu?

  •  2014 senesinde meclisde kabul edilen bir kânun.

  Ø       Eeee? Mala, davara faydası var mı bunun?


  • Yok! Mala, davara faydası yok! Sana, bana da faydası yok! Lâkin hacıyatmaz albaylarıma öyle bir faydası olmuş ki tam da ilâç gibi gelmiş...

  Ø       Allah, Allah! Ne imiş, Nasıl olmuş peki?

  • Kolay olmuş! Sâdeyağdan geçi gılı çeker gibi...Öyle sessiz yapmışlar k!i Mâliyeci meslek büyüğümüz Fahrettin BAĞRI bile fark edememiş!

image017

İmtiyâz değil fakat adâlet isdemek için yolları arşınlayan Fahrettin Bey,

TSK Tazminât Meselesi ismi ile emekliassubaylar.org’da neşretdiği bu inceleme yazısında

TSK Personel Kânûnunu kaynak gösderdiği aşağıdaki şu bilgide

Hacıyatmaz albaylarımızın toplam “rütbe bekleme” süresinin “5 sene” olduğunu söylemiş!

Hattâ öyle ki;

Tonton binbaşılarımızın bir kademe aşırmasını suç üsdü yakalayan Başkanımız Ahmet KESER,

Bu sefer uykuda üryân yakalanmış!..

*  *  *  *  *

Orgeneral Necdet ÖZEL;image020

Görevini henüz devretmemiş idi...

Kendileri, o vakitlerde ordumuzun başında idi.

Ve dahi 

ØBüyük bir onurla,  

ØŞerefle 

Ve 

ØGüvenle 

Genelkurmay Başkanlığı yapıyor idi!

Orgeneral Necdet ÖZEL büyük bir onurla, şerefle ve güvenle Genelkurmay Başkanlığı yapar iken

Hiç bilinmedik yeni bir şey icâd eden dönemin AKP hükûmeti de

Gizliden bir kânûn hazırlığı yapıyor idi!

Ve dahi bu hazırlık neticesinde AKP hükûmeti, kendi akıllarınca muazzam(!) bir çözüm buldu...

Bu haberi de Alo Fatih vâsıtası ile gazetelere şöyle uçurdu;

Balyoz ve Ergenekon dâvalardan tutuklanan muvazzaf askerler nedeniyle yaşanan komutan sorununa çözüm bulundu...

image023

 *  *  *  *  *

AKP hükûmetinin bu muazzam çözümü, gazetede şu başlık ile millete muştulandı;

Subaylara büyük müjde!

image025

*  *  *  *  *

Bu Kânûn ile;

Hem TSK’da Rütbe Ayarı,

image027

Ve dahi

Hem de

TSK’da rütbe devrimi yapılacak  idi...

image029

*  *  *  *  *

Bu eşsiz ve muazzam çözüm için AKP hükûmeti hemen çalışmaya başladı...

Aşağıda isimleri merkûm vekiller, o kânûn tasarısına afili birer imzâ çakdılar.

image031

Kânûn tasarısının gerekcesine de şöyle yazdılar; 

Ø Emeklilik, ölüm ve terfiye engel durumların ortaya çıkması gibi nedenlerle;

Rütbe bekleme süresini doldurmaya 1 yıl kalanların da Yüksek Askerî Şûrada değerlendirmeye alınması.

Bu kânûn tasarısına sâdece Millî Savunma Komisyonu rapor verdi.

  • Adâlet,
  • İçişleri,
  • Millî Eğitim,
  • Kültür ve Turizm,
  • Gençlik ve Spor

Ve hattâ

Paranın babası ve kasası olan Plan ve Bütçe Komisyonu bile rapor vermedi.

 image033

Hayırlı ve mübârek bir gün idi, 11 Şubat 2014 Cuma...

Aşağıda gördüğünüz 6519 sayılı şu kânûn, meclis sıralarından koşa koşa geçiverdi.

image034

Yukarıda gördüğünüz 6519 sayılı şu kânûnun 32’inci maddesi ile

Aşağıda gördüğünüz 926 sayılı şu kânûnun 54 üncü maddesine, ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere

Şu fıkrayı eklediler.

image035

Bundan iyisi, Şam’da şeftâli...

Şam’dakiler şeftâliyi şevk ile dişler iken

TSK’da "rütbe bekleme", 1 yıl azaltıldı,

Ve böylece

Sanki eskiden “kapalı” imiş gibi

Genç subaylara komutanlık yolu açıldı!..

image037

*  *  *  *  *

926 sayılı kânûnun 54 üncü maddesine, ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere ekledikleri iki cümle ile;

Ordumuzun subaylarından iki ayrı zümreye, iki ayrı lütuf ihsân edildi...

  Ø General ve amirallerin “rütbe bekleme süresi” 4 seneden 3 seneye, 

  Ø  Albayların “rütbe kıdemi bekleme süresi” de 2 seneden 1 seneye indirildi...

Bayram değil, seyran değil idi ve fakat bu, neyin nesi idi?..

Bu iş de meğerse

İşde, öyle bir şey imiş!...

Rütbe ve rütbe kıdemi bekleme süresini” Tuğ-Tüm-Kor subaylar ve hacıyatmaz albaylarımıza

Mübârek bir Cuma günü, 11 Şubat 2014 târihinde bahşetmişler idi...

Sarımsağı bile gelin edersin de hani, bir gün gelir, kokusu elbet çıkar ya!

Sarımsak değil fakat

Feto Romanın esâs oğlanlarının yellenme kokusu da

Başka bir mübârek Cuma günü, 15 Temmuz 2016 akşamında bütün Türkiye’yi sarıp sarmaladı...

O akşam üsdü maskeler düşdü; o gece ak goyun, gara goyun belli oldu...

Feto Roman olarak çevirilen folimde “FETÖ’cü generallerin önü açıldı

image039

 

Ve hattâ

Feto Romanın esâs oğlanları meğerse

Gözaltına alınmadan 1 saat önce “FETO Romancı” general atamış!

image041

 

Her rütbeden Silivri’ye gönderilenler bir yana bizim bu bol resimli Feto Romanda

109 FETÖ’cü general ve amiral tutuklandı!

image043

*  *  *  *  *

Başkanımız Ahmet KESER

Ve dahi

Mâliyeci meslek büyüğümüz Fahrettin BAĞRI aşağıdaki resimlere bir baksınlar hele...

Hakikât, aşağıdaki çerçeveler içinde bugün gördüğünüz şu “beş fark” üzeredir çünkü!...

 image 02a

926 sayılı kânûn, madde 30’da görünen manzara, sol tarafdaki gibi! Fakat, hakikât böyle değil!

Hakikât, sağ tarafdaki gibi! Fakat 926 sayılı kânûn, madde 30’da bu hakikât görünmüyor!

Nasıl da gözel bir “rütbe ayarı” değil mi?

Tuğ/tüm/kor general/amirallerimizin “rütbe bekleme süresi” 1 sene azaldı, bu bir yana!..

Albaylarımızın  2 sene olan “rütbe kıdemi bekleme süresi”

2014 senesiden beri artık “sâdece 1 sene oldu!”

Vatana, millete, ordumuza, Genelkurmay Başkanlarımıza

Ve bâhusus da

Ordumuzun hacıyatmaz albaylarına hayırlı, kademli olsun inşallah!..

*  *  *  *  *

15 Temmuz gecesi, T.C. Devleti, kelimenin tam anlamı ile çökdü!..

Tuğ/tüm/kor/orgeneral/amirallerimizin bir yarısı darbe yapmak ile meşgul iken

Diğer yarısı da orduevlerinde tertiplenen subay düğünlerinde gerdan gıvırıp göbek atıyor idi...

Polisinden, askerinden, sâde vatandaşına kadar herkes

Kışlada, sokakda, köprüde, dağda, bayırda birbirini boğazladı. 

Ø Ölenlere, şehit oldu dediler; şimdi mezârda,

Ø Yaralananlara, gâzi oldu dediler; şimdi hepsi kendi canının derdinde,

Ø Paçayı ele verenler, Yedikule zindânında tıngırdatdığı bağlamasının sapına usdura ile çentik atıyor,

Ø 

Hiç koku vermeyenler uykuya yatdı,

Ø Posdu deldirmeden tabanları yağlayanlar da gevur memleketlerine kapak atdı... 

*  *  *  *  *

Vatandaşın birbirini boğazladığı 15 Temmuz damgalı bu “Feto Roman”dan kim kazançlı çıkdı sizce?

Sâdece bir zümre hem sağ, hem de kârlı çıkdı...

Terfi sırasına girmiş tuğ-tüm-kor amiral/generallerimizi saymaz isek şâyet!

Terfi edeninden kadrosuzlukdan föteri giyenine kadar; Hacıyatmaz albaylarımız...

AKP;

6661 sayılı kânûnun beşinci maddesi ile albaylarımıza verdiği ikinci emekli ikrâmiyesi

Ve

Daha önce kimseye verilmeyen OYAK üyeliğinin emeklilikde bile devâm etmesi ulûfesini

15 Temmuz tezgâhını farketdikden sonra hemen iptâl etdi.

Peki,

Yukarıda gördüğünüz 6519 sayılı şu kânûnun 32’inci maddesi ile

Tuğ-tüm-kor subaylarımıza

Ve dahi

Hacıyatmaz albaylarımıza verilen “1 sene erken terfi” darbe ulûfesi ne olacak?

Bu suâl şöyle kenarda bir dursun da!..

Şu hacıyatmaz albaylarımıza helâl olsun vallahi;

Havada, karada, denizde,

Ve dahi

Her hâl ve şerâit altında devlet çeşmesinden su içmesini beceriyorlar ya!..

Kıymetli meslekdaşım Aydın KULAK şöyle demiş idi; “Subay darbeleri, asubayları iki kere vurur!

Asubayları “iki kere vuran” o subay darbelerinin perde arkasında meğerse

Subaylarımıza hep “böyük ikrâmiye” vuruyor imiş!

İşde, her şey gün gibi ortada; AKP, bu konuda yapılan orostopolluğu niye fark etmek isdemiyor?

 


"1 sene erken terfi" darbe kıyağı konusunda da

Feto Romanın esâs oğlanları albaylarımız 

Atı aldı da Üsküdar’a geçdi mi yoksa?..

 

brove




 

 

 

 


 

Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.


Kapak Resmi : (E) Dz.İda.Asb.Kd.Bçvş. Mustafa AYTAR


Okumak için resimleri tıklayınız!



Ordumuzun Hacıyatmazları: Albaylar -1-

Albaylar 1_kapak




 


Ordumuzun Hacıyatmazları: Albaylar -2-

Albaylar 2_Kapak

 


Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Pazartesi, 03 Temmuz 2017 11:33

Sözünün Er'i Olmak

Sözünün Er’i Olmak!

Yara iyileşince kabuk düşer! İkisi arasındaki ahid, pazara kadardır. Çünkü, tabiatın huyu böyledir.

Fakat er, ne kabukdur ne de yara...

Söz, ancak er ölünce düşer! Çünkü, ikisi arasındaki ahid, mezâra kadardır.

Söze sadâkat konusunda dinimizin emri, bellidir; ahde, vefâ edin! (İsrâ sûresi, 34’üncü âyet).

Yara ile kabuk ve er ile söz arasındaki bu benzeşmezliği de ferâsetli insanımız, sinesinde bal eyleyip

Verdiği sözü ne bahâsına olursa olsun yerine getiren kişi olmak anlamında, şu deyime bağlamış;

Sözünün eri olmak!

*  *  *  *  *

sozunun-eri-olmak 2

Asubaylığı anlamak

Ve daha da mühimi

Anlatmak için

Adam Arıyorum, Adam!.. isimli makâlem ile 2012 Temmuz ayında

emekliassubaylar.org’da yazmaya karâr verdiğim gün, 

                                                      Tek başıma idim...sozunun-eri-olmak 3

Ve o gün yazmaya başlar iken; 

  • Bir tek hedefim,  
  • Bir tek de şartım var idi. 

Hedefim;

Ordumuzu kaşar dilimi gibi ince ince sınıflara ayıran vatan hâini subaylarımızı tesbit ve teşhir etmek,

Şartım da;

Bu konuda yazdıklarımı, doğrusu ile eğrisi ile, kalemimden döküldüğü şekilde neşretmek idi...

Bana desdek vermek için duruşmalarından birisine gelmek vefâsını gösderen meslekdaşlarım

Sayın Selçuk İÇER ve Sayın Sami BAŞKAYA’dan elbetde bahsetmeliyim.

Fakat yazdıklarımdan dolayı hem cezâ hem de tazminât dâvası ile hâkimlerin karşısına çıkdığım günlerde de gene,

Tek başıma idim...

İsder doğru olsun isder yanlış! Şart olmadıkca müdâhale etmem! Bugünkü mevzuâtımıza göre “astsubay” dediğimiz ve mensûbu olduğumuz mesleğimiz konusunda yazılan, söylenen her türlü düşünceye saygım vardır.

Çünkü, yanlışlar söylenmez ise şâyet doğruların kıymeti anlaşılmıyor! Hem zâten zamân cellâdı, kellesini alacak yanlışlar arıyor nasıl olsa!

Lâkin “astsubaylık” konusundaki fikrini ve bilgisini ortaya döken kişiler ve meslekdaşlarım ile fikir düzeyinde de olsa hiçbir bağdaşmam yok! Onların fikirlerini tenkit ya da müdafaa etmek görevim de yok mecbûriyetim de... Çünkü hiçbirisinin muhâlifi de değilim, muzâhiri de...

Benim ezel-ebed bir tek hedefim var; “astsubay” dedikleri bu uyduruk mesleğin mensûbu olan biz vatan evlatlarına; devletimizin ekmeğini yeyip suyunu içen ve ordumuzun kıyâfetini giyen beyaz subaylarımızın bugüne kadar yapdığı; 

  • Vefâsızlık, 
  • Haksızlık,
  • Kânûnsuzluk,
  • Hâinlik,
  • Orostopolluk,
  • Şerefsizlik
  • Kerizcilik
  • Ve dahi
  • Nâmussuzlukları ortaya çıkartmak...

Her türlü mihneti çekerim! Fakat bildiğimi yazmak konusunda kimseye minnet etmem!

Fikirlerime de kimse don biçemez!

Şâir Tevfik FİKRET’in o hârika deyişi ile Eski Tüfek ben Şükrü IRBIK;

  • Fikri hür,
  • Vicdânı hür,
  • İrfânı hür

Ve bir o kadar da

Müstakil birisiyim bu konuda.

*  *  *  *  *

sozunun-eri-olmak 5

emekliassubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde,

2014 senesinde neşretdiğim

Evvelden Ȃhire Işıltılı Yansımalar isimli beş bölümlü makâlemizi okuduğunu söyleyen Sayın Halil ERGENLİ;

Mesleğimizin gerçek isminin “asubay” olduğunu bu makâlemizden öğrendiğini

Ve dahi

emekliasubaylar.org” ismi ile yeni bir mecrâ kurmak isdediğini söyledi bana.

Bu yeni mecrâda makâle neşretmek için beni dâvet eden Sayın ERGENLİ’ye biricik şart koşdum!

Dedim ki; Müdâhaleyi kabul edemem Halil Bey! Makâlemi, nokdasına dokunmadan yayınlamalısınız...

2015 Mayıs ayında Halil Bey de bu şartımı aynen kabul etmiş

Ve dahi

Bu karârını da şu kısa haber ile duyurmuş idi...

sozunun-eri-olmak 7

*  *  *  *  *

sozunun-eri-olmak 8

Feto Romanlı... Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemizisozunun-eri-olmak WS

emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde yayınlaması için

18 Haziran 2017 Pazar günü Sayın Halil ERGENLİ’nin e-posda adresine gönderdim.

Halil Beyin yayına verdiği gün makâlemize şöyle bir göz atdım.

Sayın Fahrettin BAĞRI’nın emekliassubaylar.org’da neşretdiği makâlesine verdiğim bağlantının, bu makâlemize eklenmediğini fark etdim.

Gene aynı gün gönderdiğim ve aşağıda gördüğünüz şöyle kısa bir yazı ile, bu bağlantyı, makâlemize eklemesini Halil Beyden ricâ etdim.

*  *  *  *  *

sozunun-eri-olmak 16

Ben bu düzenlemeyi gönderdikden bir kaç saat sonra gönderdiği şu e-posdası ile Halil Bey,

Sözünü etdiğim bağlantıyı eklemeyi reddeddiğini bildirdi...

Reddetmesinin gerekcesini de kendince şöyle izah etdi;

“Adı geçen sitenin yönetici ve yazarlarının başta Halil Beyin şahsı olmak üzere

Sitenin yöneticilerine hakâret içeren gayrı ahlaki saldırılarını

  • o sitede
  • ve sosyal medyada sürdürmeleri...”

Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız m

 Reply| Mon 6/19/2017 12:17 PM

To: Şükrü Irbık ( Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız )

 Sn. Şükrü IRBIK, 

Makalenizdeki düzeltmeler emekliassubaylar.org sitesine bağlantı verme dışında gerçekleştirildi. Daha önce tüm iyi niyetimizle bu tür bağlantıları vermemize, adı geçen sitenin yöneticilerinin resimlerini içeren yazıları hiç müdahalesiz yayınlamamıza rağmen adı geçen sitenin yönetici ve yazarlarının başta şahsım olmak üzere sitemizin yöneticilerine hakaret içeren gayrı ahlaki saldırılarını o sitede ve sosyal medyada sürdürmeleri nedeni ile o siteye bağlantı vermeyi reddediyoruz. (...) 

Bu nedenle sitemizde yayınlanacak yazılarda adı geçen site ve şahısları övücü metinler içeren, o siteye bağlantı vererek sitemiz üzerinden okunurluklarını arttıracak yazılar yayınlanmayacaktır.

Esenlik dileklerimle...

Halil ERGENLİ

 

İyi gözel de Halil Bey!

Ben, ahlâk zâbıtası değilim. Benim adım, Şükrü IRBIK.

Üsdelik

Bu şikâyetinizin muhâtabı da ben değilim... Çünkü ben; hâkim değilim, savcı değilim! Herkesin hesâbı kendine...

*  *  *  *  *

 sozunun-eri-olmak 18

Aşağıdaki mektubu, wetransfer üzerinden gönderdim. Hotmail ekran görüntüsü de bu mektubun altındadır.

Sayın Halil ERGENLİ,

Feto Romanlı Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemi, emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde yayınlamanız için 18 Haziran 2017 Pazar günü e-posda adresinize gönderdim. Aynı gün yayına verdiğiniz söze konu bu makâlemde, emekliassubaylar.org’da Sayın Fahrettin BAĞRI’nın neşretdiği bir yazıya verdiğim bağlantının, makâlemize eklenmediğini gördüm. Gözünüzden kaçdığını zannederek eklemediğinizi düşündüğüm bu bağlantıyı; 19 Haziran 2017 Pazartesi günü tarafınıza gönderdiğim yeni bir düzenleme ile Feto Romanlı Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemizin ilgili yerine eklemenizi sizden ricâ etdim. Aynı gün, tarafıma gönderdiğiniz ve sûreti aşağıda görülen 12:17 saatli e-posdanızdan; emekliassubaylar.org’da 18 Haziran 2017 Pazar günü yayına verdiğiniz Feto Romanlı Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemde, Sayın Fahrettin BAĞRI’nın emekliassubaylar.org’da neşretdiği yazı bağlantısını, maksatlı olarak eklemediğinizi anladım.

Sayın ERGENLİ,

Bugüne kadar siz açıkdan hiç bahsetmeseniz de, ben Şükrü IRBIK’ın emekliasubaylar.org’un kurucularından birisi olduğuna ve hele tâbiri câiz ise “isim babası” olduğuna herhâlde itirâz etmezsiniz. emekliasubaylar.org’un yayına başladığı günden bugüne kadar da kendi türünün tek örneği olduğunu sizin de gâyet iyi bildiğiniz konuları gündem eden makâleler neşrediyorum. Bu makâlelerimizin yayına hazırlanmasında sizin de büyük emeklerinizin olduğunun farkındayım ve bu hususu zamân zamân size de söylemişimdir. Ayrıca size bir şey daha söylemişimdir; Ben, kendi hür irâdem ile verdiğim karâr doğrultusunda hem emekliassubaylar.org’da hem de kurucusu olduğum emekliasubaylar.org’da yazmak isderim. Bu konuda benim önyargım ya da hesâbım yokdur. Bu konuda bana sınır çizmeye kimsenin haddi de yokdur. Ayrıca, başka siteler ve başka şahıslar ile sizin aranızda mevcut olan hukûkun, husûmetin ya da hesâbın, hiçbir zamân tarafı olmadım, olmam da söz konusu değildir. Bu cümleden olmak üzere başka siteler ve başka şahıslar ile aranızda olan hukûkunuza, husûmetinize ve hesâbınıza beni dâhil etmemeniz konusunda sizi uyardığımı da hatırlasınız. Netice itibârı ile, başka şahıslar ile aranızdaki husûmet ve hesâp üzerinden bana bir takım şeyler dayatmaya çalışmanızı ben, ahlâkî bulmuyorum ve reddediyorum. Ben Şükrü IRBIK, hem emekliassubaylar.org’daki hem de hizmet vermeye başladığı günden bu yana emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde inandığım fikirler doğrultusunda bugüne kadar makâleler neşretdim. Her iki siteye gönderdiğim makâlerimin yayınlanması için de bir tek şart ileri sürdüm; aynen neşredilmesi... Ve şu hususu da burada memnuniyetle söylemeliyim ki her iki site de benim makâlerimi bugüne kadar hep “aynen neşretdi.” Makâlelerimin aynen neşredilmesi konusunda ödediğim bedelleri de en iyi bilenlerden birisi de zannederim siz olmalısınız. Şükrü IRBIK olarak ben, makâlelerimin “aynen yayınlanmasından” başka bir tercihi düşünemem. Bu konuda siz dâhil, hiç kimsenin, benim düşüncelerime ya da makâlemin noktasına dokunmasına izin veremem. Bugüne kadar sizinle yapdığım çeşitli muşâverelerde bu konudaki tavrımı ve hassasiyetimi en açık ve en kısa şekilde size ifâde etdim. Şu an durduğum nokta ve karârımda da hiçbir değişiklik yok! Ve ne pahâsına olursa olsun değişiklik yapmayacağım. Bugüne kadar yapdığımız görüşmelerde, “gidersem geri gelmem” dediğimi de hatırlayacağınızı zannederim.

Netice itibâriyle nerede olursa olsun; makâlemi neşretmek için hâlâ bir tek şartım var; “aynen neşredilmesi.” Benim makâlelerimin bir tek noktasına bile olsa hiç kimse dokunamaz. Benim makâleme, benden habersiz olarak kendinizce bir nevi sansür uygulamanız doğru olmamışdır, size yakışmamışdır. Bugün (19 Haziran 2017 Pazartesi) gönderdiğiniz 12:17 saatli e-posdanızdaki tavrınızdan; dün yayına verdiğiniz Feto Romanlı Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemde, Sayın Fahrettin BAĞRI’nın emekliassubaylar.org’da neşretdiği yazı bağlantısını vermemeye karârlı olduğunuzu anlıyorum. O zamân, mesele yok demekdir. Fakat öncelikle şunu bilmelisiniz; Sizin bu karârınıza karşılık olarak ben Şükrü IRBIK da;

1. emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemi, bugün (19 Haziran 2017 Pazartesi) saat 22:00’dan itibâren, bir daha açmamak üzere kapatıyorum.

2. emekliasubaylar.org, emekliasubaylar.org’un fesbuk ve sâir sayfa ve bağlantılarında hâlen neşretdiğiniz bütün makâlelerimi yayından kaldırınız.

3. Şükrü IRBIK imzâsını taşıyan bütün makâlelerimi, yansılarımı ve sair bilgi ve belgelerimi; emekliasubaylar.org ve emekliasubaylar.org ile ilintili olan sâir elektronik ve görüntülü ortamlardan, paylaşımlarda bir daha kullanılmamak üzere siliniz.

Bu işlemleri tamamladıkdan sonra neticeyi tarafıma bildirmenizi önemle ricâ ederim.

Ayrıca;

emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde; yayına başladığı günden bugüne kadar neşretdiğim makâlerimin okuyanlara en iyi şekilde sunulmasındaki emeklerinizden dolayı siz Halil ERGENLİ’ye yürekden teşekkür eder,

emekliasubaylar.org’a ve çok kıymetli emekcilerine bundan sonraki yayın hayatında üsdün başarılar temenni ederim.

Esenlik dileklerimle.19.06.2017.

Şükrü IRBIK 

sozunun-eri-olmak 19


Yeri gelmiş iken şunu da söylemeliyim;

Halil Bey, Eski Tüfek isimli köşemi kapatıp makâlelerimi de sildiğini bugüne kadar bana bildirse idi şâyet

Böyle bir makâle yazmaya hiç niyetim yok idi. Neticeten bu mâkeleyi yazmamın sebebi, Halil Beyin kendi tutumudur.

*  *  *  *  *

 sozunun-eri-olmak 21

Sayın Halil ERGENLİ, bir iki saat sonra şu cevâbı gönderdi bana;

Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Reply| Mon 6/19/2017 4:01 PM

To: Şükrü Irbık ( Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız )

Sn. Şükrü Irbık,

Köşenizin ve yazılarınızın kaldırılması ile ilgili e-postanızı aldım. Kararınıza saygı duyarım. (...)

Ancak bizim aile şerefimiz, onurumuz ve her türlü kişilik haklarımıza sabah akşam hakaret eden şahısların toplandığı siteye bağlantı vermeme hususundaki hassasiyetimize gösterdiğiniz tepkiyi anlamak zor.

Bizim için (...) gibi tanımlamaları sürekli yineleyen, Değerli Meslektaşım (...)' aile şerefinin timsali olan soyadını tahrif ederek hakaret eden insanlara ve yönettikleri siteye karşı tavır almamızı kendinize karşı bir tavır olarak algılıyor iseniz tercih sizindir.

Bizim o siteye vermediğimiz bağlantı nedeniyle okuyucuya eksik iletilmiş bir bilgi olmadığını düşünüyorum. Çünkü siz zaten yazınıza konu ettiğiniz makaleyi ekran görüntüsü olarak göndermişsiniz ve biz bunu yerli yerinde kullandık. Diğer siteye bağlantı vermem konusundaki kararı birlikte aldığımız karara sizin yanıtınızı özet olarak aktardım. Her şeye rağmen kararınızda ısrarcı iseniz bize uygulamak düşer. (...)

Esenlik dileklerimle...

Halil ERGENLİ


Halil Bey, bizim makâlemizi kendi aklınca makaslamak ile birilerinden intikâm alıyormuş da

Ben de bu tavırı kendi üzerime alıyormuşum meğerse!.. Duy da inanma!

İyi gözel de! Başkasına taş atmak için benim makâlemi sapan olarak kullanma hakkını size kim verdi, Halil Bey?

Üsdelik,

Makâlemde bahsetdiğim bağlantıyı vermediği için de okuyucuya eksik iletilmiş bir bilgi olmadığını düşünüyormuş!

Size ait olmayan makâleye gizlice don biçmek hakkını size kim verdi, Halil Bey?

*  *  *  *  *

sozunun-eri-olmak 23

Aynı gün Halil Beye cevâben bir e-posda daha gönderdim ve şöyle dedim;

Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız  sent you files via WeTransfer 1 ŞI Şükrü IRBIK

Reply| Mon 6/19/2017 11:40 PM

To: halilergenli . ( Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız )

Sayın Halil ERGENLİ,

emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde makâlelerimin neşri konusunda ikimiz de karârımızı verdik. Siz, makâlemde kullandığım Sayın Fahrettin BAĞRI’nın yazısı için emekliassubaylar.org’a bağlantı eklemeyi reddeddiniz, karârınızı verdiniz. Ben de bağlantı vermezseniz, geri dönmemek üzere köşemi kapatırım dedim ve kapatdım. Müzâkere faslı kapandı. Bu konuda ikimiz de sözümüzü açıkca söyledik, karârımızı alenen ikrâr etdik. Bu bakımdan ben gâyet müsterihim. emekliasubaylar.org meselesi bugünden itibâren benim için ebediyyen kapandı. Verdiğimiz bu karârlarımız hakkımızda hayırlı olur inşallah.

Bu vesile ile size ve emekliasubaylar.org’un kıymetli emekcilerine yayın hayâtınızda üsdün başarılar ve esenlik dolu günler temenni ederim.19.06.2017.

Saygılarımla

Şükrü IRBIK


*  *  *  *  * 

sozunun-eri-olmak 25

19 Haziran 2017 Pazartesi günü saat 14:22’de kısa bir e-posda göndermiş ve Halil Beyden;

  • emekliasubaylar.org’daki şahsıma ait bütün makâleleri, yansıları vs. arşivlerinden silmesini

Ve dahi

  • Neticeyi tarafıma bildirmesini ricâ etmiş idim.


Bugün, 30 Haziran 2017 Cuma...

Bu e-posdayı göndereli 12 gün oldu.

Fakat isdeğimi yerine getirmek konusunda Halil Beyden cevâp alamayınca bu kez de aşağıdaki şu kısa e-posdayı gönderdim;

Sayın Halil ERGENLİ, 

2015 Mayıs ayında emekliasubaylar.org’da yazmaya başladıkdan sonra, sizin ile yapdığımız telefon görüşmesi neticesinde, aşağıda gördüğünüz şu bilgiyi, çeşitli ortamlarda okuyanlara duyurmuş idiniz. 

sozunun-eri-olmak 27

Bildiğiniz üzere, 19 Haziran 2017 Pazartesi günü, emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemi kapatdım. İşin aslını öğrenmek için beni telefon ile arayanlara cevâp vermekden yoruldum. emekliasubaylar.org’dan ayrılış haberini de duyurmak için, aşağıdaki kısa açıklamayı gene aynı mecrâlarda okuyuculara duyurmanızı ricâ ederim.

Saygılarımla

Şükrü IRBIK

 

Sn. Şükrü IRBIK, emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşesini 19 Haziran 2017 Pazartesi günü kendi isteği doğrultusunda kapatmış olup kendisinin makâleleri arşivimizden silinmişdir.


Sabah gönderdiğim yukarıda gördüğünüz  şu e-posdamı Halil Bey,

Gece saat 11:05’de okudu...

Fakat gene sükût etmeyi yeğledi...

 sozunun-eri-olmak 29a

*  *  *  *  *

 sozunun-eri-olmak 31

emekliasubaylar.org isimli mecrâ, 19 Mayıs 2015 Salı günü yayına başladı. Bu mecrâdaki Eski Tüfek isimli köşemde, ilk günlerden başlamak üzere neşretdiğim türünün tek örneği olan makâlelerimde;

emekliassubaylar.org’da hem benim hem de sâir yazarların neşretdiği makâlelere çok sayıda bağlantı ekledim. Sayın Halil ERGENLİ de bu makâlelerim için emekliassubaylar.org’a defâlarca bağlantı verdi.

Fakat o güne kadar sergilediği doğru ve tarafsız tavrından Sayın Halil ERGENLİ,

Her ne oldu ise, 19 Haziran 2017 Pazartesi günü birden bire yüzseksen derece döndü.

Ordumuzun Hacıyatmazları; Albaylar -3- isimli makâlemiz için meslek büyüğümüz Sayın Fahrettin BAĞRI’nın emekliassubaylar.org’daki bir makâlesine bağlantı eklemeyi reddeddi.

Ben Şükrü IRBIK, sözümün er’iyim! 19 Mayıs 2015 Salı günü verdiğim söz ile bugün de gene aynı yerdeyim.

Ve yazmak için hâlâ bir tek şartım var; eğri ya da doğru, yazdıklarımı, kalemimden döküldüğü şekilde neşretmek...

Fakat Sayın Halil ERGENLi, aynı gün bana verdiği sözün neresinde durduğuna bir bakmalıdır.

Yapdığı bu hızlı, keskin ve kıvrak “U” dönüşünden dolayı Halil Bey, kendi vicdânı ile hesâplaşabilir mi, bilemiyorum.

Fakat bildiğim ve alenen görünen hakikât şudur ki, böyle tarafgir davranmak ile Sayın Halil ERGENLİ;

  • Üçüncü şahıslar ile arasında mevcut olan şahsî hesap ve husûmetlerine beni de ortak etmeye tevessül etdi,
  • Yayınlaması için gönderdiğim makâlemde, bana haber vermeden, kendi aklınca ameliyat yaparak makâleme gizliden sansür uygulamaya teşebbüs etdi,
  • Makâlelerimi gönderdiğim şekilde yayınlamak konusunda Sayın Halil ERGENLİ, bana verdiği sözünden döndü,

En büyük haksızlığı ve saygısızlığı da Sayın Halil ERGENLİ,

  • emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemde 2015 Mayıs ayından beri neşretdiğim makâlelerime çok isabetli yorumlar ekleyen kıymetli okuyanlara yapdı.


*  *  *  *  *

Buraya kadar yazdıklarımdan ortaya çıkan birinci netice şudur;

2015 senesinde yazmaya başladığım emekliasubaylar.org’daki Eski Tüfek isimli köşemi,

Bu makâlemizin yukarıdaki sayfalarında belgelerini fâş eylediğim sebepden dolayı

19 Haziran 2017 Pazartesi günü bir daha açmamak üzere kapatdım.

Bu karârımı kendisine bildirdikden sonra Halil Bey, köşemi kapatdı. Fakat makâlelerimi arşivinden sildiğini bana bildirmedi.

Gönderdiğim e-posdalarıma cevâp vermemek, bir tercih değil de olsa olsa ancak nezâket meselesi olabilir.

Fakat Halil Beyin büründüğü bu kesif ve derin sukûta bakılırsa

Makâlemin yayınlanması konusunda içine düşdüğü açmazı ve kendisini boğan tutumunu izah edecek sözü yok!

İkinci netice de şudur;

Kimimiz için acı da olsa ben, burada şu doğruyu söylemeye mecbûrum!

Makâlelerimin emekliasubaylar.org’da yayınlanması konusunda olduğu gibi

Yayından kaldırılması konusunda da Sayın Halil ERGENLİ,2

Sözünün er’i olmalı idi!..


Alacası içinde olan biz insanoğlu için asıl mesele demek ki;

Söz vermek değil fakat;

Sözünün Er’i Olmak imiş meğerse...


brove








Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
Çarşamba, 28 Haziran 2017 17:33

Bir Var İmiş, Bir Yok İmiş!

Kapak

 

Subaylarımız; Karârnâme’den Tasdiknâme’ye...

Bir Var İmiş, Bir Yok İmiş!

 

Doğru demişsin, be ERENİYE!..

Hakikâten de öyle oldu!

Şâir dediğin O’dur ki dünden bugünü, feleğin çemberinden görebile! Görmüşsün be ERENİYE!..

01Tam 85 sene sonra tahakkuk etse de

Güneş doğmuş da batmış gibi

Bir var idi, bir yok oldu!..

1929 senesinden beri zâbitân heyetimiz

Cumhurbaşkanından aldıkları karârnâme” ile “berâtlı” ve “muvazzaf” olarak göreve başlıyorlar idi...

Fakat bu kadim ve mutlak imtiyâzlarını 2014 senesinde kaybetdiler.

Artık subaylarımız da tıpkı biz asubaylar gibi “tasdiknâmeli”...

*  *  *  *  *

Karârnâme Ne?, Tasdiknâme Ne?

Evvelâ bu iki kavramın ne olduğunu bir tahattur edelim şöyle...

Tasdiknâme, bakanın harcı...  Bakan kim?

Cumhurbaşkanı

Ve Başbakan’dan sonra gelen partici... Yürütme sacayağının üçüncüsü. Yasama ve Yargıdan sonra üçüncü erk olan Yürütmenin çömezi. Ankara’nın sokaklarındaki ağaçdan daha fazla Bakan var meclisde.

Lâkin karârnâme öyle mi ya!..

Karârnâme dediğin o kağıt parçasının altına, devletin başı ve başkomutan olan cumhurbaşkanı imzâ atıyor. Cumhurbaşkanı kim dersen! Cumhuriyetimiz 94 yaşında. Cumhurbaşkanlığı makâmına bugüne kadar sâdece 12 vatandaş oturmuş. İşde, karârnâme dediğin şeyi, meclisdeki bütün bakanlar imzâlasa, başbakan da imzâlasa, mektub kağıdından öte kıymeti yok.

Fakat o aynı kağıdın altına Cumhurbaşkanı denen şahıs bir imzâ çakdı mı, oluyor sana kapı gibi kânûn.

*  *  *  *  *

İşde, size aşağıda; Bakan, Başbakan ve Cumhurbaşkan imzâlı 3’lü bir karârnâme...

Bir vatandaş;

Cumhurbaşkanının bugün imzâladığı bir karârnâmeyi

Ömrü vefâ eder ise

Hele bir de o karârnâmenin tasnif işlemi tamamlanıp da erişime açıldı ise şâyet

Ancak 30 sene sonra görebiliyor bu memleketde.

Birinci Cumhurbaşkanımızın 1930’lu senelerde imzâladığı karârnâmelerden

Bugün dahi, hâlâ tasnif edilmemiş ve erişime açılmamış karârnâmeler olduğunu duyarsanız, şaşırmayın!

Devletimizin arşiv yönergesi böyle diyor çünkü...

Bu sebepden dolayı, kaçıncı Cumhurbaşkanı olduğunu bilmediğim Zottirik Kenan’ın imzâladığı aşağıda gördüğünüz şu karârnâmeyi görme bahtiyarlığına erişmenizin dört sebebi var;

2

 

  • Birincisi, bu karârnâmeyi Zorti, tam 30 sene evvel imzâladı. Üzerindeki 30 senelik yasak kalkdı.
  • İkincisi, tasnif işlemi tamamlandı.
  • Üçüncüsü, erişime açıldı.
  • Dördüncüsü de şu; Şu satırları yazan er kişi, bu karârnâmeyi alabilmak için çil çil paralar ödedi... Lâkin, aga târifesi uyguladık size. Okuyana beleş!

*  *  *  *  *

Karârnâme’den Tasdiknâme’ye Subaylarımız...

Harb okullarından mezûn edilen talebelerimiz için 2014 senesinden itibâren artık “karârnâme” yok! 

Harb okullarından mezûn edilen efendiler için,

Yukarıda bahsetdiğimiz subaylığa nasıp karârnâmesinin;

  • Birincisini, 1929 senesinde ilk Cumhurbaşkanı Gâzi M. Kemal imzâlamış idi.
  • Sonuncusunu ise 2013 senesinde, onbirinci Cumhurbaşkanı Abdullah GÜL imzâladı.

 

Ordumuzun iki aslî(!) unsurundan birisi olan “ortada sandık” asubaylarını suâl eyler iseniz şâyet

1951 senesinde kurnaz kurmay subaylarımızın icâd etdiği asubay sınıfı zâten hep “tasdiknâmeli” idi.

Fakat yukarıda özünü anlatdığımız olay neticesinde

Tıpkı biz asubayların olduğu gibi subaylarımız da artık “tasdiknâmeli” oldu.

Böylece

Ordumuzun iki aslî unsuru olan subay ve asubaylar;

Göreve başlaması için aldığı “yetki derecesinde” eşitlendiler.

Hulâsa;

Hem subaylarımız hem de asubaylarımız bundan kelli ordumuzda “tasdiknâme” ile işe başlayacaklar.

Asubaylar ezelden beri “tasdiknâmeli” idi de...

Asubayları karârnâmeye bindirmeye râzı olmayan subaylarımızın kendileri de “tasdiknâmeye” indiler.

Subaylarımızın “karârnâme”den inip “tasdiknâme”ye binişinin acıklı hikâyesini

Zamân, mekân ve olay teslisi içinde Kayıtcı Eski Tüfek anlatsın sizlere...

*  *  *  *  *

04

Peki, bu karârnâme ne işe yarar?

Nasıl ki cumhurbaşkanı imzâlamayınca bir kağıt parçası kânûn olamıyorsa.

Başkomutanı olan Cumhurbaşkanı da karârnâmesini imzâlamayınca,

Mezûn olduğu gün o harbiyeli talebe de subay olamıyor...

İşde sırf bu sebepden dolayı

Harbiye tahsilini muvaffakiyetle ikmâl eden efendilerin zâbit olabilmesi için;

  • Millî Müdafaa Vekili bir tezkere hazırlar ve Baş Vekil’e (Başbakan) takdim eder,
  • Baş Vekil bu tezkereyi imzâlar sonra da Reisicumhur’a arz eder,
  • Son olarak da Reisicumhur bu karârnâmeyi imzâsı ile tasdik eder idi.


Bugünkü devlet erkânının “üçlü karârnâme” dediği şey, işde, tam da bu oluyor.

“Üçlü karârnâme” ile terfi almak da her memurun harcı değil hani...

Bu “üçlü” imzâ faslından sonra;

Harbiye tahsilini muvaffakiyetle ikmal eden efendiler, resmen zâbit olurlar

Ve dahi

Devletin başı ve ordunun Başkomutanı olan Reisicumhur’un imzâladığı karârnâme ile;

  •  Hem T.C. devletini temsil etmek hakkını ihrâz eder

  • Hem de emrindeki askerlere emir ve komuta etme “berâtını” alır idi...

İşde, harbiyeden çıkan 317 efendinin terfisi için;

  • Millî Müdafaa Vekili Mustafa Abdülhalik RENDA

  • Başvekil ismet İNÖNÜ

Ve dahi

  • Birinci Cumhurbaşkanı Gâzi M. Kemal’in 1929 senesinde imzâladığı türkce ilk terfi karârnâmesi...

 

3a 3b

İşde sırf bu sebepden dolayı Başkomutan olan Cumhurbaşkanları, iki elleri kanda bile olsa

Nasıp karârnâmesini imzâladığı harb okulları talebesinin diploma törenini teşrif ediyor

Ve dahi

Cumhuriyet târihimizde ilk defâ olmak üzere Birinci Cumhurbaşkanımızın verdiği bu “berât” ile

Zâbitânımız “muvazzaf/commissioned” olarak ordumuza hizmet ediyorlar idi...

Genelkurmay Başkanlığımızın neşretdiği aşağıdaki şu sözlüğün sayfasında gördüğünüz üzere

Zâbitân heyetimize biz de haklı olarak;

İngilizcesi ile “commissioned officer” demek olan “Cumhurbaşkanından berâtlı zâbit” diyor idik!

4a   4b

 Lâkin bugün artık böyle değil! Tekrâr söylüyorum; bugün artık böyle değil!

Subaylarımızın “berâtı”nı ellerinden aldılar... Hem de 15 Temmuz’dan bir hayli zamân evvel...

Daha basit kelâm ile yazalım;

Zâbitân heyetimiz;

İngilizcesi “commissioned” olan ve cumhurbaşkanından aldıkları “muvvazzaflık berâtını” AKP’ye kapdırdı.

Ve bundan kelli subaylarımızın hepsi artık ingilizcesi “officer” demek olan sâde “zâbit.”

Nasıl mı?

Gözlerimizin önünde cereyân eden ve fakat sâdece bakdığımız bu canlı folimi

Şâyet iltifât buyurursanız, şöyle resmedelim sizler için...

*  *  *  *  *

Yönetmelik ile eğitilip teğmenliğe nasbedilen subaylarımız,

Kendileri gibi “muhdes ve mutlak harbiyeli” olan Başkomutan ve Cumhurbaşkanlarının elinden

3’lü karârnâme ile subaylık “berâtını” (commission) alır iken

Kânûna göre eğitilip asubay çavuşluğa nasbedilen asubaylarımız,

Bakanlarının elinden 1’li  “tasdiknâme” (non-commission) alıyor idi.

Görevbaşı yapma hususunda asubaylar için kelimenin anlamı ile “üçün biri” söz konusu idi...

*  *  *  *  *

Harbiye’den mezûn olup da

Kendisi gibi “harbiyeli” cumhurbaşkanlarının elinden diplomasını aldığı gün

Her subayımız,

Elinden diploma aldığı cumhurbaşkanı gibi, kendisini “müstâkbel cumhurbaşkanı” telâkki eder idi... Hakikâten de biricik istisnâsı olsa da 1989 senesine kadar bu saltanât böyle deverân eyledi.

Harbiyeli cumhurbaşkanlarının son temsilcisi, 12 Eylül’cü darbecibaşı Zottirik Kenan oldu...

Lavantalar süründükden sonra Küçüksu’da küçük turgut’u(!) pazar gezmesine götüren büyük Turgut,

Bu fasit dâireye, 9 Kasım 1989 Perşembe günü bir fiske vurdu ve yer ile yeksân etdi.

5

Bu filfilli fiskesi ile de Büyük Turgut,

Harbiyeli” cumhurbaşkanı Zottirik Kenan’ın koltuğuna köskelmiş

Ve dahi

Harbiyesiz” cumhurbaşkanlarının birincisi olma unvânını çokdan hak etmiş idi...

*  *  *  *  *

09

Gördünüz! Karârnâme sûretini yukarıdaki sayfalardan birisinde verdik.

1929 senesinde Birinci Cumhurbaşkanı Gâzi M. Kemal’in başlatdığı devlet geleneği ile

Harbiyeden çıkan efendilere,

Cumhurbaşkanı, kendi imzâladığı karârnâme ile orduda görev veriyor idi.

Çünkü Devletin başı olan cumhurbaşkanları aynı zamânda ordunun başkomutanı idi...

Kâzım SEVÜKTEKİN isimli şerefsiz bir mirlivâ’nın yapdığı sahtekârlık neticesinde

Gedikli zâbitlikden gedikli erbaşlığa tenzil edilen askerler de tıpkı zâbitân heyetimiz gibi

Cumhuriyetin ilk dönemlerinde karârnâme ile terfi ettiriliyorlar idi.

İşde, 1944 senesinde Gedikli Erbaşların terfisine dâir Cumhurbaşkanlığı karârnâmesi...

 

6a 6b

*  *  *  *  *

11

1951 senesi,

Türkiye’nin NATO’ya üye olması için gizli tezgâhların tertiplendiği ve çalışmaların başladığı senedir.

Başbakan Şemsettin GÜNALTAY ile başlayan Coni’nin kucağına oturma sevdâsı,

Bir sene sonra Başbakan olan Adnan MENDERES ile geri dönülmez bir yola girdi...

NATO maskesi ile Bâb-ı Ȃli’nin kapısına dayanan Coni,

Türkiye’yi Küçük Amerika yapmak isdeyen zübük siyâsileri devletin başına,

Coniperest subayları da ordumuzun başına oturtdu.

Coni’nin ilk yapması gereken iş de

Mustafa Kemal’in askerlerini evvelâ gemlemek, akabinde de kafeslemek idi.

Çünkü, Mustafa Kemal’in çarıklı askerleri,

Dedelerimizin Harb-i Umûmi-î dediği savaşlarda garbın tek dişi kalmış tekmil canavarlarının

O biricik dişini de kerpeten ile kanırta kanırta sökmüş idi.

İşde, sırf bu sebepden dolayı bu canavarlar,

Türk askerinin savaşkan rûhunu törpülemek için yanıp tutuşuyorlar idi. Bunun için de subaylarımıza süslü püslü elbiseler giydirip kadınlar gibi süslemek

Ve daha da önemlisi,

O vakde kadar subay ve er olmak üzere iki sınıflı olan Türk askerini çeşitli sınıflara bölmek isdediler.

Coniden beslemeli ve feslemeli garb perestiş subaylarımız,

Astsubay” dedikleri “ortada sandık” cinsinden yeni ve köle bir asker sınıfını 1951 senesinde peydahladılar.

7

Subay yardımcısı” dedikleri Astsubayların  yetiştirme usûlleri

Bakanlıkların peydahlayacağı “Yönetmelik” ile  tesbit edilecek,

8

Yükselmeleri de Bakanlık onayı ile yapılacak idi...

9

Bakanlık onayı, “tasdiknâme” demek. Bir başka ifâde ile “çalışma izni” demek.

İlgili Bakanlarımız diyor ki;

“Ey, çavuş! Ben sana, orduda sâdece “çalışma” izini veriyorum. Emir verme yetkin yok, komutan olmazsın!.

*  *  *  *  *

15

27 Mayıs subay darbesi ile kudret zehirlenmesine uğrayan sömürgen subaylarımız;

Yeni bir kânûn daha peydahladılar! İsmine de TSK Personel Kânûnu dediler. Ve birbirine hiç benzemeyen subay ve asubayları aynı torbanın içine tıkışdırdılar.

Bu kânûn ile subaylarımız, 1951 senesinde tertipledikleri 5802 sayılı Astsubay Kânûnunu “ilgâ” etdiler.

Fakat bu kânûnun sâdece bir maddesine dokunamadılar; birinci maddesini “ipkâ “etdiler.

Çünkü

Sırtını dayayacakları, kendi işlerini sırtına yıkacakları,

Maçaları sıkışdığında da kendi suçlarını üzerine atacakları bu “ortada sandık” askerden vazgeçemediler.

1951 senesinde peydahladıkları ve “subay yardımcısı” dedikleri astsubayları

Personel Kânûnunun aşağıdaki şu parantezin içine “korka korka ve küçük harfler ile” sakladılar.

10

  • Kendileri gibi harbiye neşetli Cumhurbaşkanlarından imzâlı “berât” ellerinde,
  • Döne döne pervâne olmuş emir erleri, seyis erleri ve hizmet erleri her dâim etrâfında,
  • Mayın eşşeği gibi ileri sürdükleri “yedek subay” önlerinde,
  • Kendi işlerini sırtına yükledikleri “subay yardımcısı” asubaylar da yanlarında idi nasıl olsa!

 

Bu subaylarımızın sırtını kim yere getirebilir idi şu dünyâda?

Fakat!

Öyle değil midir?

Her saadetin sonu felâket değil midir?

*  *  *  *  *

18

27 Mayıs’ın darbeci subaylarının tertiplediği TSK Personel Kânûnu,

Tamâmen subayların saadetini tahakkuk etdirmek üzerine tezgâhlandı.

Subay yardımcısı” dedikleri astsubayı da kerem eyleyip

Bölük anası” ya da “tampon” olarak kullanmak maksadı ile  bu kânûna sokuşdurdular.

926 sayılı işbu TSK Personel Kânûnuna göre subaylarımızın yetiştirilmesi,

Özel Kânûnuna göre yürütülecek idi.

11

 Yukarıdaki maddeye bakmayın siz. Bu kânûn, 1967 senesinde kabul edildi. Fakat bu târihde harp okullarının kânûnu hâlâ yok idi. 926 sayılı TSK Personel Kânûnu meriyyete konuldukdan sonra 4 sene boyunca daha harp okulları, “Yönetmelik” ile idâre edildi. Çünkü işlerine öyle gelmiş idi. Asubaylar için 1951 senesinde kânûn tertipleyen Genelkurmay Başkanlığımız için bir kânûn da subaylar için tertip etmek zor değil ki...

20

*  *  *  *  *

21

Gene aşağıda gördüğünüz Kânûna göre

Taa 1929 senesinden beri mûtâd olduğu üzere

Zâbitân heyetimiz, gene Cumhurbaşkanı karârnâmesi ile subay nasbedilecek idi.

13

Subaylarımızı özel kânûnlarına göre yetiştirip

Cumhurbaşkanı karârnâmesi ile işbaşı yapdıran 926 TSK Personel Kânûnu

Asubay dedikleri askerlere gelince suyu yokuşa akıtdı.

Subay yardımcısı olan asubaylar;

Bakanlarımızın çala kalem tertip etdiği “Yönetmelik” ile yetişdirilecek idi...

14

Subay yardımcısı olan asubaylar;

Bakanlarımızın ayak üsdü imzâ etdiği “tasdiknâme” ile ordumuzda görevbaşı yapacaklar idi.

15

*  *  *  *  *

25

Harbiyeli Efendilere Kelime Ayârı!

2013 senesi dâhil olmak üzere harbiyeli subaylarımızın teğmenliğe nasıpları,

Cumhurbaşkanının imzâladığı karârname ile yapılır idi.

11 Şubat 2014 târihinde  bir kânûn ile bu “karârnâme” kelimesine bir ayâr verdiler ve “onay” yapdılar.

Subaylarımızın 1929 senesinde başlayan “Cumhurbaşkanlığından berâtlı muvazzaflık” saltanâtı

Tam 85 sene sonra mutlak zevâl buldu!.. 

Birinci Cumhurbaşkanı Gâzi M. Kemal’in 1929 senesinde başlatdığı bir devlet geleneğini;

  • Onbirinci Cumhurbaşkanı Abdullah GÜL 2014 senesinde yıkdı.
  • Sonuncu Cumhurbaşkanı R. Tayyip ERDOĞAN da 2017 senesinde yıkdı... 


İşde, o kânûn tasarısını imzâlayan vekiller.

16

6519 sayılı kânûn ile 11 Şubat 2014 târihinde

926 sayılı TSK Personel Kânûnunun 34’üncü maddesinde birkaç “kelime ayarı” yapdılar ve

Subaylarımızın teğmenliğe nasıpları için şart olan cumhurbaşkanı karârnâmesini “iptâl” etdiler.

Yerine de Bakanların “onayı” şartını ikâme etdiler.

Komisyon Raporunun madde gerekcesinde şöyle yazdılar;

Subaylığa nasıp işlemlerinde “karârnâme” esâsının kaldırılması ve yerine “onay” sisteminin getirilmesi...

17

*  *  *  *  *

29

2014 senesinde 6519 sayılı kânûn ile yapılan “kelime ayârını” yeterli bulmayan AKP hükûmeti,

15 Temmuz’culara abdestsiz yakalanınca korkudan epeyi ecel terleri dökmüş olmalı ki

2017 senesinde tertiplediği 681 sayılı KHK ile “çift dikiş” yapdı...

18a

İşde, 681 sayılı KHK’yi imzâlayan siyâsiler...

19

*  *  *  *  *

Karârnâmesi yok! Fakat Cumhurbaşkanı var!

R. Tayyip ERDOĞAN,

Harp okulu öğrencilerinin subaylığa nasıp karârnâmesini imzâlama geleneğine Başbakan sıfatı ile 11 Şubat 2014 târihinde son verdi.

Fakat karârnâme vermediği teğmenlere, bu kez Cumhurbaşkanı sıfatı ile diploma vermeye gitdi...

Birisi dese ki; Cumhurbaşkanım; sen, o teğmenlere hangi hakla diploma veriyorsun? Diyelim ki protokol denen şeyde bir yanlışlık oldu... Fakat bu işi yapanlar iyi bilir; protokolde yüzde 99 başarı bile başarı sayılmaz. Olacak iş değil fakat ben şaşırmıyorum! Çünkü R. Tayyip ERDOĞAN’ın tarzı bu. Anayasaya Mahkemesinin aldığı karârı bile tanımayan O değil miydi? Kural, kânûn, karârnâme kendi işine nasıl gelirse öyle tatbik ediyor.

20

Subaylığa nasıp için karârnâme imzâlamaya 2014 senesinde son verildi. Haydi, bir alışkanlıkdır, belki de bir yanlışlık olmuşdur diyelim 2014 senesinde...

Fakat Cumhurbaşkanı R. Tayyip ERDOĞAN, 2015 senesinde de aynı şeyi yapdı. Harp okullarına gitdi ve mezûn edilen teğmenlere diplomasını verdi... Peki, verdiğin o diplomaların karârnâmesini imzâladın mı, Cumhurbaşkanım?

Cumhurbaşkanı olarak sen, hem karârnâme imzâlamaya son ver.

Hem de karârnâmesini imzâlamadığın teğmenlere diploma ver!..

  • Türk tipi Anayasa,

  • Türk tipi başbakan

  • Türk tipi başkanlıkdan sonra

  • Bu da herhâlde Türk tipi diploma vermek oluyor!..

 

21

*  *  *  *  *

Gitdi Karârnâme, Geldi Tasdiknâme...

Cumhurbaşkanına özgü bir imtiyâz olan subay nasıp onay yetkisi,

Hem 2014 senesinde hem de 2017 senesinde kabul edilen her iki mevzuât ile Millî Savunma Bakanına verildi.

Harb okulu mezûnu subaylar, ingilizcesi “commission” olan türkcesi “berât” demek olan “imtiyaz” hakkını, işde, böyle kaybetdiler. Bu değişiklik yapılasıya kadar Türkiye Cumhuriyeti’ni temsil eden ve başkomutan olan cumhurbaşkanın imzâladığı karârnâme ile Türkiye Cumhuriyetini temsil etmek üzere “berat” verilen subaylarımız, böylece Türkiye Cumhuriyeti Devletini temsil etme hak ve imtiyâzını kaybetdiler. Bugün artık harb okulundan neşet eden subayların nasıplarını Millî Savunma Bakanı “tasdik” ediyor.

Subaylarımız bir şey daha kaybetdiler;

Başkomutan sıfatı ile cumhurbaşkanının verdiği “emir verme ve komuta etme yetkisini

Meriyyete konulan bu yeni uygulama ile;

Yetki ve imtiyâz bakımından subaylar, yüksek bir irtifâ kaybetdiler ve asubaylar ile eşit düzeye indiler.

Bir başka ifâde ile üst’lerde uçan subaylarımız, kendilerini bir anda ast’ların yanında buluverdiler.

1929-2014= Tam 85 sene ediyor.

Birinci Cumhurbaşkanımız Gâzi M. Kemal’in,

1929 senesinde meslekdaşı subaylara, başkomutan sıfatı ile armağan etdiği karârnâmeli “berât”ı

Onbirinci Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, 2014 senesinde

Sonuncu Cumhurbaşkanı R. Tayyip ERDOĞAN da 2017 senesinde subaylarımızın elinden geri aldı.

2014 senesinden itibâren subaylarımızın artık;

  • Devletin başı Cumhurbaşkanı nâmına T.C. Devletini temsil etmek hakkı ve
  • Başkomutan Cumhurbaşkanı nâmına emir vermek ve komutanlık etmek “berâtı” yok!


Merhabâ Memur isimli makâlemizde 15 Kasım 2014 Cumartesi günü söylemiş idik!

Sucukcu Necdet’in başlatdığı irtifâ kayıbını, Seri Paşa Hulusi, sıfır noktasına getirdi.

211 ve 926 sayılı kânûnlara tâbi olsalar da

1967 senesinden beri asubayların olduğu gibi

2014 senesinden buyana subaylarımız da

Millî Savunma Bakanından “tasdiknâmeli” devlet memurudur artık!

Çünkü, Anayasamıza göre sâdece Cumhurbaşkanı karârnâme imzâlayabilir.

İngilizcesi “commissioned” olan (cumhurbaşkanından berâtlı) sıfatı, bu târihden sonra mutlak zâil oldu.

Subaylarımızın diploma tevdi törenlerine Cumhurbaşkanının gitmesi için artık hiçbir sebep kalmadı.

Bu da şu demek oluyor ki;

Şu târihden sonra yapılacak subay ve asubay diploma törenlerinde artık sâdece ilgili Bakanları göreceğiz.

Subaylarımız, Cumhurbaşkanın elinden diploma ve karârnâme berâtı alma imtiyâzını da kaybetdiler.

Diploma töreni konusunda da subaylarımız,

Şöyle bir “tebdil-i vâsıta” eylediler ve

Küheylân atdan inip, karakaçan eşşeğe bindiler...

 

brove 

Şükrü IRBIK

(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK

kapak-1

 

İstiklal Madalyalı ve Fakat Kuru Ekmeğe Muhtac Pilot Küçük Zâbit Vecihi


22 Mayıs 2017 Pazartesi günü Hava Kuvvetleri Karargâhında,

"Pilot Astsubay Vecihi HÜRKUŞ Onur Ödülü"nün üçüncü törenini icrâ etdik.

1Her gün beş on uçak uçuran Hava Kuvvetlerimiz

Bu ödül töreni hakkında boyalı basına tek kelime haber uçurmadı!..

Bu tören konusunda Hava Kuvvetlerimiz;

Tâbiri câiz ise şâyet; kendisi pişirdi, kendisi yedi...

Bu törene;

Konya TEMAD Eski İl Başkanımız, şâir ve yazar Tayyar YILDIRIM da TEMAD’ı temsilen iştirâk etdi.

Biz asubaylar bu töreni,

Tayyar Başkanın emekliasubaylar.org’da neşretdiği haberinden öğrendik!

*  *  *  *  *

İşbu tören;

Saat 14.00 sularında, Alb. Salim İLKUÇAN Konferans Salonunda, Hv. K.K. Kuvvet Asubayı Asb. Kd. Bçvş. Ali GÜMÜŞBAŞ’ın açılış konuşması ile başladı,

Ali Kardeşimizin konuşmasının ardından misâfirler, Asubay Vecihi HÜRKUŞ’un hayâtını anlatan videoyu izledi.

Bu videonun bitiminden hemen sonra,

1982 mezunu Emekli Asb. İsmail YAVUZ, slayt gösterisi eşliğinde Vecihi HÜRKUŞ’un İstanbul’un işgâli sonrasında; Ütğm. Hazım ve diğer arkadaşlarıyla birlikte uçakların Millî Mücâdele için Anadolu’ya kaçırılması hikâyesini anlatdı.

Bu videonun ardından;

2Emeklisiyle çalışanıyla tüm asubayların medâr-ı iftihârı olan Hava Tuğgeneral Cemal BALIKÇI,

Programın sunucusu Asb. arkadaşımız tarafından; “Kendisi de Asubay kökenli, olan Tuğgeneral Cemal BALIKÇI’yı konuşmalarını yapmak üzere kürsüye arz ediyorum” diye dâvet etmesi bir başka önemli olayın altını çizdi. Asb. kökenli bir personelin general olması târihte bir ilkti. Bu arada Asb. kökenli ve Jandarma sınıfından Tuğgeneralliğe yükselen Tuğgeneral Engin ÇIRAKOĞLU’nu da unutmamak gerek idi.

3Daha sonra; 

Ödül alan personele ödüllerinin verilmesi bölümüne geçildi. Farklı sınıflardan 35 Asubaya Vecihi HÜRKUŞ Onur Ödülü verildi. Uçak Teknisyeninden, Levâzım sınıfına kadar farklı sınıflardan 35 Asubay, Hv. K. Komutanımız Hv. Orgeneral Abidin ÜNAL; “Hava Kuvvetlerinde görev yapan 18 bin Asubay adına bu ödülleri veriyoruz. Çünkü biz hiç birisini diğerinden ayıramayız” dedi.

Ödül töreninin ardından;

Hv.Tek.Ok.K.lığında açılan Asb. Vecihi HÜRKUŞ Köşesinin açılışı telekonferans sistemiyle yapıldı. Hv.Tek.Ok. Komutanı Hv.Tuğg.Turan TOKER İzmir’den,  Hv. K. Komutanı Org. Abidin ÜNAL Ankara’dan köşenin açılışını canlı olarak yaptılar ve törene katılanların tamâmı bu açılışı izledi.

Bu açılışın ardından Hv.K.K. Org. Abidin ÜNAL konuşmasını yapmak üzere kürsüye çıktı ve

  • Asubayların Hv.K.K.lığı içindeki öneminden,

  • Vecihi HÜRKUŞ’un ve Asubayların zamânın en iyi pilotları olduğundan,

  • 15 Temmuz hâin darbe girişiminden,

  • AMYO’ların durmuna kadar birçok konuya değindi.

*  *  *  *  *

Hv.K.K. Org. Abidin ÜNAL konuşmasının devâmında;

15 Temmuz darbe girişiminden sonra Hv.K.K.dan ilişiği kesilen 2000 civârındaki asubayın yerine 1900 civarında öğrenci alındığını ve açığın bu şekilde kapatılmaya çalışıldığını anlattı. “Türk Silâhlı Kuvvetlerinin milletin gönlündeki yerini korumaya yönelik her türlü faaliyetin yapılması gerektiğini”, bunun da; “bir personelin iki personel gücüyle çalışmasına bağlı olduğunu” söyledi.

  • Terör ile ilgili mücâdelede Hv. K.K.lığının hedef atışlarındaki başarısının “yüzde 97,5” olduğunu belirten Org. ÜNAL, aslında yüzde 71’lik bir oranın genel geçer kriterlere göre “başarı” sayıldığını fakat oranın yüzde 97,5 şeklinde büyük bir değerle sonuçlanmış olmasının, geldiğimiz noktanın neresi olduğuna bir delildir şeklinde konuştu.

  • Konuşmasının tam burasında; “her personelin bir icât yapamayacağını, aynı başarıyı göstermesinin beklenemeyeceğini, herkesin bir kâbiliyeti bulunduğunu, tüm personelden bir kitap yazmasının istenemeyeceğini vurgulayan Hv.K.K Org. ÜNAL, silâhçı Asb.lardan bahsederken de; şahsımın da mezuniyet tören târihi olan, 1980 mezunu asubayların mezuniyet törende ödülü verilen, TÜMBAŞ Adaptörünün mucidi Rahmetli Mehmet BAŞAĞ ağabeyimizden bahsetmesi de bir vefâ örneğiydi.

  • Konuşmasına; Harp Okullarının da açıldığını ve bu okullarla birlikte çeşitli kaynaklardan temin edilen subay personel ile subay açığının hızla tamamlanmakta olduğunu söyleyerek devâm eden Org. ÜNAL, bu çerçevede 165 asubayın da son bir yıl içinde subaylığa geçirildiğini belirtti.

  • “Türk Silâhlı Kuvvetlerinde subay ve asubay personelin aynı önemi hâiz personel olduğunu, statülerde bir farklılık olabileceğini, buna kimsenin itirazı olmadığını, ancak; onur, şeref ve haysiyet gibi konularda kesinlikle bir farklılığın olamayacağını” belirten Org. ÜNAL, “Bu yüzde 97,5 luk başarı oranının sadece pilotun butona basmasıyla yakalanan bir başarı olmadığını, bunun, “uçağın yerde iken yapılan bakım ve faaliyetlerle birlikte elde edilen bir başarı olduğunu” ifâde etti.

  • “Uçağı kendi malı bilen, pilotu kendi evladı olarak gören bir anlayışla görev icra eden, teknisyen sınıfının olmadığı bir Hava Kuvvetleri bir hiçtir” dedi.  

  • Başarıyı; ne tek başına pilota ne tek başına bana ne de tek başına teknisyene mâl edemeyiz. Başarı hep birlikte Hv. Kuvvetleri personeline aittir” diye konuştu.

  • Daha sonra “Milli Muharip Uçağımızın yapılma aşamasında olduğunu, bu sürecin 5 yıl önceden başladığına” değinen Hv.K.K. Org.Ünal, “görünen bütün aksaklıkları el birliği ile aşacağımızı” söyledi. 

*  *  *  *  *

  • 4Hv.K.K.’nın konuşmasının ardından Programın hazırlayıcılarından olan Hv.Bnd.Asb.Kd.Bçvş. İsmail YAVUZTEKİN sahneye çıktı ve salondaki tüm izleyenlere parmak ısırtan Asb. Vecihi HÜRKUŞ’un hayatını Hv. K.K.lığı Bandosu eşliğinde yaşayarak anlatdı.

  • Benim” diyen oyunculara taş çıkartan gösterisi salondakiler tarafından büyük beğeniyle karşılandı ve alkışlarla tebrik edildi.

Programdan sonra kısa bir görüşme yaptığım İsmail YAVUZTEKİN; “çok farklı ve beğeniyle izlenecek çalışmalarım, faaliyetlerim var” diyerek Tayyar Başkanı merak içinde bırakdı. İrtibatı kesmemek adına da sözleşdiler ve sürprizleri ileriki zamanlara bırakdılar.

İsmail YAVUZ arkadaşımızın sunumunun ardından “Hava Kuvvetlerinde Astsubay Olmak” konulu videoyu izlerken bir kez daha duygulu anlar yaşadım. Bu zümre için ne yapılırsa yapılsın asla hakları ödenmez. Kaldı ki yıllardır ötelenen bazı haklarını (İNTİBAK gibi, 1'in 4'ü gibi, makam tazminatı almayan asker emeklilerine aylık 100.00 TL  verilmesi gibi) almış olsalar bile, bu zümreye mutlaka hak ettiği değerin verildiğinin gösterilmesi ve isteklerine kulak verilmesi gerektiğini bütün yetkililerin dikkate alması gerekiyor.

*  *  *  *  *

Hv. K. Komutanımızın, biz assubaylar hakkındaki samimi düşüncelerini ve sözlerini duyduk.

Fakat

“Başlangıç Derecesi” ve “Tazminât konusu” süratle halledilmesi gerekdiği hâlde

Bu çok önemli iki konu, Tayyar Başkanımızın gönlünde sâdece “temenni” mesâbesinde kaldı.

Temenni, asubayın ekmeği nasıl olsa!..

Program; “Hava Kuvvetleri Târihinde Astsubaylar” konulu resim sergisinin gezilmesi ve ikramla sona erdi.

*  *  *  *  *

Eski Tüfek ben Şükrü IRBIK,

Bu törende yok idim. İştirâk edenler bahsetdi mi, bilemiyorum.

Fakat TBMM’nin üç takdirnâme ile taltıf etdiği tek Türk olan Ali Fehamoğlu Vecihi hakkında

Bu törende tek kelime dahi bahsedilmeyen bir hususu

İlk defâ sizlere anlatmak için bugün, burada, bu satırları işgâl ediyorum...

*  *  *  *  *

Allah’ın Türk milletine bir armağanı olan Pilot Küçük Zâbit Vecihi,

Ordumuzda görevdeyken en çok silleyi o zamânki kendi zâbitlerinden yedi...

Ve en çok hıyâneti de gene kendi gibi pilot olan meslekdaşları gedikli zâbitândan gördü.

Vecihi’nin kendi parası ile yapdığı uçağa, denemesi için kendi zâbitânı, uçuş izni vermedi.

Vecihi’nin kendi parası ile yapdığı uçağa, kendi devlet adamları, ruhsat vermedi.

Birlikde ilk sivil hava yolu şirketini kurduğu ve kendisi gibi pilot olan gedikli zâbit arkadaşları,

Vecihi’nin uçağını alıp yurtdışına kaçırdı, şirketini iflâs etdirdi...

Doğuşdan uçmak için yaradılmış Ali Fehamoğlu Vecihi’ye istediği imkânlar o zamânlar verilse idi şâyet

Hele bir de şu ihânetlere mâruz kalmasa idi

Hiç kuşku yok ki Türkiye bugün, havacılıkda dünyânın en ileri seviyedeki ülkelerinden birisi olacak idi.

Fakat, devletimiz ve ordumuzun içine sızan, zâbitinden siyâsetcisinden 15 Temmuz’cu vatan hâinleri,

Ali Fehamoğlu Vecihi’yi buldukları her fırsatta çelmelediler...

Bu şerefsiz ve nâmussuz devlet adamlarımız ve zâbitânımız,

Allah’ın Vecihi’ye bahşetdiği havacılık kâbiliyetini vatanı için, ordusu için kullanmasını engellediler.

Ve bir zamân geldi, şerefsiz ve nâmussuz devlet adamlarımız ve zâbitânımız

Vecihi’yi öyle zor bir duruma düşürdüler ki...

Hayatının son demlerinde Vecihi’yi bir somun ekmek, bir kuru soğna muhtac etdiler.

İşde, bu acıklı ve ibretlik

Ve

Tayyar Başkanın iştirâk etdiği o törende kimsenin bilmek isdemediği

Ve hattâ kimsenin bahsetmediği hikâyenin vesâiki...

*  *  *  *  *

22 Mayıs 2017 Pazartesi günü Hava Kuvvetleri Karargâhında

3'üncüsü icrâ dilen "Pilot Küçük Zâbit Vecihi Hürkuş Onur Ödülü" töreninde;

Asubayından,

Asubay neşetli subayına ve tuğgeneraline

Ve dahi

Hava Kuvvetleri Komutanına kadar herkes

Ali Fehamoğlu Vecihi hakkında hoş fakat boş bir şeyler söyledi.

Övgü düzmek, iltifât dağıtmak; şan, şöhret paylaşdırmak zor değil nasılsa.

Meğer dost, zor zamânda belli ola!..

Bugüne kadar hiç söylenmeyen bir şey var ki

Onu da iltifât buyurursanız şâyet

Eski Tüfek, ben Şükrü IRBIK söyleyeyim size.

Söyleyeyim de

Bugün gıyâbında övgü ve hamâset dolu laflar üfürdüğümüz

Ve dahi

Devletimizi temsil eden devlet adamları ve ordumuzu temsil eden subaylarımızın

Bütün dünyânın hayran olduğu meslek önderimiz Ali Fehamoğlu Vecihi’yi

Ömrünün son demlerinde ne duruma düşürdüklerinin ibret dolu hikâyesini

İlk defâ olmak üzere Eski Tüfek’den öğrenin...

*  *  *  *  *

Pilot Küçük Zâbit Vecihi’nin belgelerini isdedim Hava Kuvvetleri Komutanlığımızdan, üç sene evvel...

16

Lâkin, mevzuât hazretlerinin engeline takıldım.

5

Tayyar Başkanın nakletdiğine göre

Hava Kuvvetleri Komutanımız Orgeneral Abidin ÜNAL konuşmasında;

  • Asubayların Hv.K.K.lığı içindeki öneminden,

  • Vecihi HÜRKUŞ’un ve Asubayların zamânın en iyi pilotları olduğundan,

Bahsetmiş idi.

Buraya kadar güzel. Peki, teşekkür ile insanın karnı doyar mı? Doymaz! Bu hakikât bir yana...

Mâdem diyorsun ki Vecihi, zamânının en iyi pilotu idi.

Peki, Vecihi hakkında Hava Kuvvetleri Komutanlığı olarak bugüne kadar sen,

İki sayfalık bir kitap neşretdin mi? Etmedin!

Senin yazmadığın o kitabı bırak, biz kendimiz yazalım.

O zamân da senin yazıp imzâladığın yönetmeliği karşımıza duvar olarak dikiyorsun...

Pilot Küçük Zâbit Vecihi’nin;

Hava Kuvvetleri Komutanlığı arşivindeki belgelerini sarımsaklayıp saklamışsın.

Kimse bilmesin, kimse öğrenmesin de herkes unutsun diye...

Senede bir gün de çıkıyorsun ortaya ve

Adına iki cümlelik kitap yazmadığın Vecihi hakkında minnet ve şükrân methiyeleri üfürüyorsun.

Şu memleketin insanı, en çok;

Kendini Atatürkcü olarak pazarlayan sahte Atatürkcü siyâset gürûhundan çekdi...

Şu ordumuzun asubayları da en çok;

Kendini Atatürkcü olarak pazarlayan sahte Atatürkcü subay gürûhundan çekdi...

Ali Fehamoğu Vecihi’nin sırtından şöhret paylaşmaya gelince zihin orgazmı olan havacı subay gürûhu,

Vecihi’nin diplomasını bir görelim hele diyen Eski Tüfek’in önüne de

İşde, böyle osurukdan yönetmelik duvarını ördü.

Ey havacı subay gardeşlerim!

Bırak bu murâiliği, bırak, bu çift taraflı kıvırmayı...

Ben, ikisinden herhangi birisine çokdan râzıyım;

Ya olduğun gibi görün; ya da göründüğün gibi ol!

*  *  *  *  *

Pilot Küçük Zâbit Vecihi’nin emekli olup olmadığını sordum, Sosyal Güvenlik Kurumu’na, 2014 senesinde...

6

Bu kez de mevzuât hazretlerinin engelini aşamadım

Vecihi HÜRKUŞ’un emekli olduğunu bir vatandaş bilse kime ne? Bilmese kime ne Allah aşkına?..

7

*  *  *  *  *

Hava Kuvvetlerinden aldığım bilgiden

Vecihi HÜRKUŞ’un, 22 Mart 1925 târihinde, o dönemin Kara Ordusundan istifâ ederek ayrıldığını öğrendim.

Fakat emekli maaşı bağlandığına dâir bilgi elde edemedim.

Bu sebepden dolayı emekli maaşı alamadığını söylemek herhâlde yanlış olmaz.

Son üç seneden beri Hava Kuvvetleri Komutanlığımızın

Hâtırâsına ödül töreni tertip etdiği Pilot Küçük Zâbit Vecihi,

1962 senesine geldiğinde, yaşlı ve yardıma muhtac duruma düşdü...

İstanbul Vâliliğine 1962 senesinde bir dilkece verdi ve

Canı bahâsına müdafaa etdiği devletinden yardım talep etdi...

İstanbul Vâliliği, Ali Fehamoğlu Vecihi’nin yardım talebini, Başbakanlığa havâle etdi.

Başbakanlık da bu talebi, bir kânûn tasarısı olarak zamânın hükûmeti vasıtası ile Meclis’e getirdi...

Başbakanlığın talebi şöyle idi;

“Hâlen ileri yaşda ve yardıma muhtaç durumda olan Vecihi’ye

Vatanî hizmet tertibinden aylık bağlanması...”

8

*  *  *  *  *

Kânûn tasarısında serdedilen hususuları hükûmet temsilcileri lutfen yerinde gördü

Ve dahi

Vecihi’ye kayd-ı hayât şartı ile 500 lira aylık bağlanmasını kabul etdi...

9

*  *  *  *  *

Hükûmetin teklifi aynen kânûnlaşdı...

İleri yaşda ve yardıma muhtac durumda olan Vecihi’ye

01 Temmuz 1963 târihinden başlamak üzere

Ayda 500 lira maaş verilecek idi...

10

*  *  *  *  *

Türkiye Büyük Millet Meclisi, târihinde sâdece bir tek kişiye üç adet harb takdirnâmesi vermiş idi.

Bu kişi de Ali Fehamoğlu Pilot Küçük Zâbit Vecihi idi.

Ömrünün son demlerinde bir somun ekmek, bir kuru soğana muhtaç etdiği bu kahramana 

Ayda sâdece 500 lira verilmesi için meclisde açılan celsede

Vecihi hakkında bir tek vekil dahi söz alıp

Bir tek kelime söz söylemedi...

Kânûn tasarısını sayın vekillerimiz sessiz sedâsız kabul etdi.

11 1

*  *  *  *  *

12

Cenâzesine de 

Üç beş yakınından başka kimse gelmedi...

Darbeci subayların tabutunun başında tesbih dânesi gibi dizilip nöbet tutan o zübük subaylarımızdan hiçbirisi

Bu son yolculuğunda Vecihi’ye el sallamadı...

*  *  *  *  *

1963 senesi Temmuz aybaşından başlamak üzere

Ali Fehamoğlu Vecihi HÜRKUŞ’a

Vatanî hizmet tertibinden 500 lira maaş verile...

13 1

1951 neşetli Hava Makinist Asubay Ahmet KISA’yı bugün aradım sordum;

Ahmet Bey, 1963 senesinde maaşınız kaç lira idi?

a-1a-2a-3a-4

Ahmet bey, hiç teklemeden cevâp verdi; 

“O vakit ben, Asubay başçavuş idim. Ben uçuyordum! Maaşım da 500 lira civârında idi” dedi.

Takdir sizin gayrı...


                     

İşde;

Devletimizn arşivinde 54 seneden beri çürümeye terkedilen belgeyi

Bugün, burada ilk defâ sizler gördünüz, şâhidsiniz;

Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası sâhibi

Ve dahi

TBMM’nin üç takdirnâme ile taltıf etdiği yegâne vatandaş olan Vecihi’yi,

Yüzbinlerce emekli asubay Vecihi’yi bugünlerde muhtac etdiğimiz gibi

Bir somun ekmek, bir kuru soğana muhtaç etdik!

 

Dünyâda hiçbir havacının bugün bile hâlâ kıramadığı rekorların sâhibi

Kara Pilot Küçük Zâbit Vecihi HÜRKUŞ,

Memleketinde askerî ve sivil havacılığın inkişâf ve tekâmülüne adadığı

Ve dahi

Eşsiz başarılar ile doldurduğu 74 senelik koca ömrünün sâdece son 6 senesinde Devletinden maaş alabildi!

O da ayda sâdece 500 lira...

             

                 

 

brove

 

 

 

Şükrü IRBIK
(E) SG Tls.Asb. III Kad.Kd.Bçvş.

Yayınlandığı yer ESKİ TÜFEK
<< Başlangıç < Önceki 1 2 3 Sonraki > Son >>
Sayfa 1 - 3